Naar de WordPress hel en terug

Gelukkig ben ik een aanhouder.

Een paar dagen geleden werd ik geconfronteerd met een lastig probleempje op mijn website. De boel werd soms, zomaar ineens, rete traag. Tja wat doe je dan? Nou dan check je of het aan je internet provider ligt. Je doet een traceroute naar je eigen website. Je benadert de website via de smartphone, via een totaal ander netwerk. Je probeert een andere browser. Je logt uit op WordPress en logt op nieuw in. En meer van dat soort dingen.

Punt was: wat ik ook deed, het leverde niets op. Fâhk!

“Naar de WordPress hel en terug” verder lezen

Sterk staaltje Robin Hood: de Amen Break

Hoe een sample een mooi staaltje menselijkheid tot stand wist te brengen.

De track Amen, Brother van The Winstons is de meest gesamplede track evah. Vanwege de prachtige drumbreak van slechts 4 maten. Je kent hem vast, luister maar:

Over die drumbreak is mooie documentaire gemaakt die al eeuwen op YouTube staat. Het is een mooi lesje Art of Sampling.

De drumbreak werd gespeeld door drummer Gregory Cylvester Coleman die helaas in 2006 overleed zonder er een cent aan royalties voor terug te zien. Copyright geldt sowieso niet op drumbreaks maar royalties gelden hier zeker wel, toch? Nee, helaas de royalties moeten aan iemand toebehoren alleen weet niemand aan wie. Wikipedia zegt luidt en duidelijk:

The copyright holder is unknown.

En dus kun je de sample al jaar en dag downloaden en gebruiken, zelfs via Wikipedia. Toch snapt iedereen dat The Winstons recht hebben op een vergoeding en dat het bijzonder lullig is dat zij er nooit ene cent voor ontvangen hebben.

Welnu, na jaren is daar verandering in gekomen middels een gift van ‘The Winstons Amen Breakbeat Gesture’, een Facebook Groep die werd opgericht door de Brit en Amen-fan Martyn Webster. Hij startte een inzamelingsactie via een GoFundMe campagne. Een actie die een eerste som van € 24,000 heeft opgeleverd. Het bedrag is inmiddels overgemaakt aan de zanger en saxofonist van de band: Richard Spencer. Maar de actie loopt gewoon door. Zo vermeldde eind vorig jaar Webster op de Facebook Groep:

Due to popular demand of those who have just found out about the campaign, or have offered to donate again, with the help of Gofundme I have got a new campaign set up and ready to go!

Robin Hood bestaat! Amen.

(Fabio bedankt voor de tip!)

Het beste is

als je…

als je jezelf niet al te serieus neemt
als je zoveel mogelijk op je gevoel afgaat
als je er niet teveel over nadenkt
als je jezelf niet gaat vergelijken met wat anderen doen
als je het jezelf niet al te moeilijk maakt
als je jezelf niet gaat verontschuldigen voor je gedrag
als je jezelf laat verrassen
als je vooral de humor van dingen kunt inzien
als je vooral leert van je fouten
als je niet bang bent
als je niet voor veiligheid kiest
als je niet bang bent tijd te verliezen
als je niet bang bent geld te verliezen
als je durft te vertrouwen op je eigen intuïtie
als je perfectie maar saai vindt
als je je schouders weet op halen
als je je eigen bips nog kunt vegen
en als je weet: zo nu weten we het wel, ’t is klaar.

Twitter gaat dood en ik sla de begrafenis maar eens over denk ik

Twitter gaat net als Facebook ook de tijdslijn beïnvloeden. Nou, lekker dan! *grrr!*

De NOS klopte vandaag nav van deze blogpost van BuzzFeed:

‘Twitter lanceert komende week niet-chronologische tijdlijn’

Er is nog geen officieel bericht maar het is zeer waarschijnlijk dat dit principe dat eerst uitgetest is op een kleine groep nu voor iedereen gaat gelden. Kortom: de tijdslijn gaat voor ons algoritmisch, automatisch, bepaald worden. Zoals Facebook dat ook doet. Het werkt op basis van relevantie. Lees: alleen wie betaalt is relevant. Qua poen ligt Twitter helemaal aan het infuus. Ik riep jaren geleden al dat Twitter de boel zoals WordPress had moeten aanpakken – open sourcen die handel! – maar nee hoor, men kiest voor ouderwetse businessmodellen en gelooft alleen maar in Het Groeimodel.

Twitter is nooit een slim bedrijf geweest. De ReTweet vonden de gebruikers uit. Wie lang op Twitter zit kent de RT nog. En de @reply werd ook door ons uitgevonden. Wij gebruikten het al in 2007 en het duurde toen maanden voordat Twitter dat van ons overnam en de @replies ging verzamelen zodat je kon zien wie er op jouw tweet gereageerd heeft. Een enorme domme denkfout van Twitter dus, die dankzij slimme gebruikers (lees: Nederland speelde hier een grote rol in met haar super actieve early adopters!) een mooi oplossing kreeg.

Twitter is door de gebruiker gemaakt. Alle functionaliteit die we nu als belangrijk beschouwen werd door ons verzonnen. Op 1 uitzondering na: de DM. De 1e versie van Twitter (ja ik ben zo oud) bestond uit een tijdslijn en een lijntje voor de afgeschermde DM’s. En dat was alles wat Twitter te bieden had in die dagen. En dankzij wij gebruikers groeide het groot. Ondanks die enorme beperkingen.

Het geldt voor open source software ook: de gebruikers bepalen de functionaliteit en de source code. Twitter hangt trouwens van een enorme berg aan open source scripts aan elkaar, eigenlijk is het gewoon schofterig dat men de boel niet open sourced. Maar goeds, geld he?

Toch durf ik te wedden dat Twitter over een paar jaar niet meer bestaat. En WordPress wel. Ach, ik ben het wel een beetje veel beu allemaal. Wat een gerotzooi daar in dat Amerika. Innovatie? Kus mijn kloten zeg! Wij weten het beter. Omdat wij het gebruiken en er echt in geloven. Of beter: in geloofden.

Maurice White, rust zacht!

Maurice White, de oprichter en leider van de iconische funk band Earth, Wind & Fire, is overleden. Het stemt me triest. Maurice bracht zo veel positieve noten in mijn leven.

Maurice White, de oprichter en leider van de iconische funk band Earth, Wind & Fire, is overleden. Een paar uur geleden liet zijn broer en bassist Verdine White de volgende toelichting op de Earth, Wind & Fire Facebook pagina achter:

My brother, hero and best friend Maurice White passed away peacefully last night in his sleep. While the world has lost another great musician and legend, our family asks that our privacy is respected as we start what will be a very difficult and life changing transition in our lives. Thank you for your prayers and well wishes.

Yours Truly,
Verdine White

Het stemt me triest. Maurice bracht zoveel positieve noten in mijn leven. Earth, Wind & Fire speelde een grote rol in mijn muzikale opvoeding. Als tiener hield ik van dansen en Earth, Wind & Fire was, en is nog steeds, één van de beste bands om op te dansen. Hun muziek maakte me ook emotioneel toen ik de fantastische Intouchables film zag. Ik heb het over de scène waarin de verzorger begint te dansen voor zijn gehandicapte vriend in de rolstoel op het nummer Boogie Wonderland. Samen hebben ze zoveel plezier, omdat de muziek zo uplifting, positief en vol energie is. Het zet ook mij aan tot dansen. Nog altijd. Deze muziek is zo krachtig, het geeft me onmiddellijk nieuwe energie.

“Maurice White, rust zacht!” verder lezen

Alles voor de kunst: Francesca Woodman

De Amerikaanse fotografe Francesca Woodman pleegde op 22-jarige leeftijd zelfmoord. Ze groeide op in een gezin waar alles om de kunst draaide.

De Amerikaanse fotografe Francesca Woodman pleegde op 22-jarige leeftijd zelfmoord. Ze groeide op in een gezin waar alles om de kunst draaide. Haar ouders, beiden kunstenaars komen in de documentaire The Woodmans uit 2010 hierover uitgebreid aan het woord. Ze vertellen hoe zij met Francesca een hele slechte relatie zouden hebben gehad als zij een slecht kunstenaar was geweest. Moeders was altijd in haar atelier te vinden, ook al kwamen de kinderen (Francesca en haar broer) uit school thuis en hadden ze behoefte aan aandacht. Moeders en vaders hadden aandacht voor slechts 1 ding: kunst, hun eigen kunst. Niet zo gek dus dat Francesca zelf ook kunst ging maken, evenals haar broer.

En ze legde de lat extreem hoog voor zichzelf. Hoewel de foto’s seksueel getint zijn, volgens de documentaire had Francesca maar weinig met sex. Ingezet voor de kunst, het lichaam als object om een verhaal mee te vertellen.

Haar fotografie is fascinerend. Het lichaam van Francesca zien we vaak in beweging. Het vormt een blur, een onscherp object in het beeld. Alsof ze uit de foto lijkt te willen verdwijnen. En vaak zien we hoe ze een deel van haar lichaam verbergt onder een stuk behang, of middels stukken schors om haar armen verdwijnt in de bomen van een bos. We zien haar lichaam opgaan in de foto’s, samengesmolten met de omgeving. Poëtische beelden, zwart/wit en vrijwel altijd zeer serieus. Nooit kinderlijk speels, hooguit onderzoekend speels. En altijd zonder schaamte.

Haar relatie met haar ouders was helemaal niet zo goed, zo blijkt uit haar notities. Ondanks dat ze dus een waanzinnig kunstenaar was geworden. Mij verbaast het niets, haar ouders hadden namelijk alleen maar aandacht voor hun eigen kunst. In de documentaire zegt moeders dat na de bevalling bij haar het kwartje viel dat “dat kind aandacht nodig heeft”. Voor moeders leek de ervaring van zwanger worden wel interessant, maar de verantwoordelijkheid die het met zich meebracht overviel haar wel een beetje. Ze heeft het steevast over That Child. Maar ook vaders is zeker niets vies van egocentrisch gedrag waarin alles moet wijken voor de kunst. Hij kon goed met zijn dochter overweg, zo verteld hij op camera, maar alleen maar omdat hij zo onder de indruk was van haar werk.

Er hangt een zweem van diepe triestheid om haar foto’s. Ik zag ze van de week in FOAM Amsterdam in het groot en het klein. Zo’n kunstenares wens je toch een positief en lang leven toe met ouders die trots op je zijn, wat je ook doet?

De expositie heet: Francesca Woodman – On Being an Angel. Ga hem zien!

Zie ook mijn fotoset op Flickr.

UPDATE: de documentaire The Woodmans is op YouTube te vinden:

 

Haags vuurwerk in het Paard: The Crazy Rockers

Ze zullen ongetwijfeld de oudste nog spelende beatband van Nederland zijn: The Crazy Rockers. Maar ze spelen nog steeds! En hoe!

Ze zijn van de generatie van vòòr Bowie. Ze leven nog en spelen nog steeds, de Haagse trots: The Crazy Rockers!

Aangestoken door The Tielman Brothers werd de band in 1960 opgericht in Den Haag. En net als The Tielman Brothers traden ze in dezelfde tijd, begin jaren 60, in Hamburg regelmatig op, waar ook The Beatles vaak te vinden waren. Hamburg was een populaire plek voor bands om op te treden. Den Haag was dé beatstad van Nederland en Hamburg was het van Duitsland. En grote kans dat als we Maurice de Hond erop loslaten hij tot de conclusie zal komen dat dat nog altijd het geval is. Beatstad for the win!

Crazy Rockers in @paardvantroje (30 jan 2016)

Gisteravond zag ik ze voor het eerst, in het Paard van Troje. De oorspronkelijke oprichters Eddy Chatelin en Woody Brunings, beiden op zang en gitaar waren aangevuld door Louis Drabe (zang, bas en toesten), Chris Latul (gitaar) en Boy Brostowsky (drums). Een mooi stel ouwe knarren met mooie koppen, geweldige stemmen en vurig spelplezier.

Crazy Rockers in @paardvantroje (30 jan 2016)

“Haags vuurwerk in het Paard: The Crazy Rockers” verder lezen

Volgevreten websites

Een domeintje, een hostingpakketje, ftp, html, css en de wereld ligt aan je voeten.

Everything we do to make it harder to create a website or edit a web page, and harder to learn to code by viewing source, promotes that consumerist vision of the web.

Pretending that one needs a team of professionals to put simple articles online will become a self-fulfilling prophecy. Overcomplicating the web means lifting up the ladder that used to make it possible for people to teach themselves and surprise everyone with unexpected new ideas.

Dit is een quote uit een van de beste META-stukken over het web van de afgelopen jaren: The Website Obesity Crisis. Iedereen met een beetje kennis van HTML en CSS is in staat om online te publiceren. Zo is het web ooit verzonnen en zo moet het blijven. 100% DIY. Je hebt er geen evil derde partijen voor nodig, je kunt het ALLEMAAL zelf doen. Er is niemand die je tegenhoudt. Een domeintje, een hostingpakketje, ftp, html, css en de wereld ligt aan je voeten.

Product placement in muziek

Het is misschien niet zo algemeen bekend maar toch is product placement in muziek net zo oud als de weg naar Tuitjenhorn. Het fenomeen is bekend door het gebruik ervan in films en tv-programma’s waarin merken duidelijk in beeld gebracht worden. Het is een vorm van onbewuste/verborgen sponsoring.

Maar dus ook in popsongs wordt het veel gebruikt. De Pitch podcast maakte er een aflevering over: