in grabbelton

Gezien: Glass van Isabelle Beernaert

Glass - Isabelle Beernaert

Gisteren zag ik met mijn dochter en vriendin de dansvoorstelling Glass van Isabelle Beernaert in het Lucent Danstheater in Den Haag. Een prachtige voorstelling waarin via dans poëtische gevoelens worden overgedragen.

Snap jij welke verhaal hier verteld werd?

Onder het genot van een drankje na afloop borrelde die vraag bij menigeen op. Zo ook bij ons drietjes. In het programmaboekje lazen we dat de teksten die gedurende de voorstelling geprojecteerd werden afkomstig zijn uit de film “The Hours”, een film gebaseerd op het leven van de Engelse schrijfster Virginia Woolf. Een moderne vrouw die te kampen had met diverse psychische handicaps en aan wiens leven een einde kwam door eigen toedoen. Maar die ondanks, of dankzij, dat dus wel hele krachtige teksten heeft geschreven.

Na afloop wilde mijn dochter nog met een paar dansers en danseressen op de foto. Ook actrice Johanna ter Steege werd er gespot. Die zei nog: “goh, je bent de enige die mij herkent!” Daarna vroeg ze aan de bardame om een pen en moest even op haar beurt wachten om ook op de foto met choreograaf Isabelle Beernaert te kunnen. Met een oudere dame sprak Isabelle over de onderliggende boodschap van Glass.

“Transparantie, mensen moeten transparant durven zijn.”

Glass - Isabelle BeernaertIsabelle vindt dat we ons niet moeten verschuilen. We moeten niet bang zijn voor onze gevoelens, zelfs niet voor onze extremen. We moeten ze zien als een deel van ons leven en durven laten zien wie we echt zijn, door onze gevoelens te laten spreken.

Vandaar die naam, Glass.

Of zal het toch door die muziek van Philip Glass komen?

De zingende komeet

Sound_comet2Het wereldnieuws van gisteren 12 november 2014 dat de Europese ruimtesonde Rosetta zich aan het oppervlak van de kleine ijzige komeet 67P/Churyumov-Gerasimenko wist te “verankeren” (lees: op het moment van schrijven is de stevigheid van die verankering nog discutabel) heeft een muzikaal toetje gekregen: de komeet lijkt te zingen!

Bij het meten en opnemen van signalen in het 40-50 millihertz frequentiebereik (lees: da’s een super lage frequentie die niet hoorbaar voor mensen is) ontdekten de wetenschappers een ritmisch patroon in het signaal. Om die lage frequenties hoorbaar te maken is het met een factor van 10.000 verhoogd.

Luister maar:

Zie ook de blogpost The Singing Comet van ESA zelf.

Allereerste gebruik van moleculaire elektronica: in een gitaarpedaal!

De Universiteit van Alberta, Canada heeft in samenwerking met het National Institute for Nanotechnology een nieuwe toepassing gevonden om met behulp van nanotechniek (ook wel kwantummechanica genoemd) een geluidssignaal te veranderen. Gitaristen zijn de eersten die van deze nieuwe techniek gebruik kunnen gaan maken want de eerste praktische toepassing ervan is een gitaarpedaal. Hoe COOL is dat!!!

Dankzij de nanotechniek is de vervorming die het prototype van het gitaarpedaal voortbrengt (een elektrisch gitaargeluid kan niet zonder vervorming, het zorgt voor de prettige klank) minder schel van karakter, iets dat middels de transistor-techniek met diodes niet eerder mogelijk was. Het geluid is hierdoor warmer en lijkt meer op het ronde karakter van een buizen-versterking. En het is precies dat buizen-karakter waar gitaristen bij zweren.

De reden waarom wij gitaristen de eer krijgen om met deze techniek te werken is overigens eenvoudig: Adam Bergren, een van de onderzoekers van het National Institute for Nanotechnology speelt zelf gitaar. Een gitaarpedaal leek hem de beste testcase. Nou en of ‘ie gelijk heeft gekregen!

Bekijk onderstaande video met uitleg over hoe het prototype werkt en klinkt. Ik ben om en ik denk met mij elke gitarist.

(met dank aan de Facebook-groep Die andere Gitaarjongens!)

Slight Noise [disquiet0147-slightnoise]

Een track die ik maakte voor Disquiet Junto. De opdracht van deze week: “Record 8 seconds of white noise in your own personal style”. Voor dit korte stukje sounddesign gebruikte ik de Thor synth-module in Propellerhead Reason met een Comb Filter en Formant Filter in serie waarbij ik de frequentie en resonantie parameters van deze effecten automatiseerde. Ook heb ik een Low Pass Filter voor de snelle fade op het einde gebruikt.

Meer over dit 147e Disquiet Junto project — “Record 8 seconds of white noise in your own personal style” — op:

disquiet.com/2014/10/23/disquiet0147-slightnoise/

Meer over Disquiet Junto op:

disquiet.com/junto

Word lid van Disquiet Junto op:

soundcloud.com/groups/disquiet-junto/

Disquiet Junto discussies vinden plaats op:

disquiet.com/forums/