Wij gitaristen hebben het maar goed. Dat spul wat we tussen onze vingers nemen en via een snoertje in een lawaaiig bakje inpluggen. Het ziet er niet alleen mooi uit, het is ook mooi! En hele volksstammen zijn verwekt op het geluid van dat magische huwelijk.
Want, met een viool laat je de traan over het schilderij glijden, maar met een gitaar voel je het in je kruis. Tenminste: als je het goed doet.
:-)) Ik WIST dat de de link naar Jimi zou leiden !
Oh maar het had ook Leo Nocentelli kunnen zijn hoor :-)
http://www.youtube.com/watch?v=AYPTsPHXZUY
even luisteren. …
Negen minuten en vijf en vijftig seconden.
lekker
op naar de volgende
I love the way that tube technology devices worked. It’s amazing to realize how many wonderful things came before integrated circuits were invented.
Jimi Hendrix was amazing.
Die Fender Champion 600 ziet er wel echt geweldig uit. Ik ben eigenlijk nog wel op zoek naar een kleine gitaarversterker die een beetje goed klinkt. En het liefst ziet ie er ook nog een beetje goed uit natuurlijk Heb jij ervaring met dit ding qua geluid? Ik zie dat ie €179 moet kosten bij Feedback. Misschien eens uitproberen binnenkort
@Nils: dit is een goed ding. Er zijn meer van dit soort versterkers. Sommigen goedkoper. Gewoon inpluggen en uitproberen.
Ik ben dat met u eens: Een gitaar voel je in je kruis..
Maar voor de meeste gitaren, de bespelers ervan, als een voetbal in je kruis..! Dat wil je niet nog es meemaken.
Geef mij maar een piano.
Dan heb je aan je kruis niet meer genoeg.
Daar komt meer bij kijken.
Are you EXP?
Kvind het net een ouwehoute radio. Niet mijn smaak, die vintage stijl. Wanneer maken ze er eens een die geheel uit plaatstaal is gemaakt?
@Max: plaatstaal? Jeem, wat een smaak heb jij zeg! *rent snel weg*
Vanmiddag zowel de Fender Champion 600 als de Fender Super Champ XD even uitgeprobeerd. Geweldige apparaten! Champion heeft alleen inputs en volume, maar klinkt gigantisch voor zo’n klein ding.
De Super Champ XD ziet er iets minder nostalgisch uit, maar heeft meer power en meer geluiden en regelmogelijkheden (equalizing, overdrive-kanaal en effecten).
Ook even met m’n elektrische Yamaha cello geprobeerd. Medewerker van Feedback zei dat ik dat maar niet moest doen, omdat ik de speaker op zou blazen met een ‘bas’ (nouja, cello dus). Z’n collega was het daar echter niet mee eens en zag het probleem niet. Jullie daar ideeën over?
@Nils: gaaf, zo’n Cello door een gitaar ampje :-) Als ‘ie niet heel erg gaat oversturen dan kun je zo’n versterker gewoon kopen. De speaker moet het aankunnen, maar dat hoor je snel genoeg. Die 600 heeft een 6″ als ik het goed heb, da’s wel erg klein, maar wellicht kan ‘ie het wel aan. Ik gebruik vaak kleine nearfield speakers die ik ook voor alles kan gebruiken. En mijn laptop speakers krijgen ook vanalles te verduren. Dus de ‘experts’ van Feedback hebben niet gelijk; een speaker moet in principe een hele hoop kunnen hebben. Of het goed klinkt is een tweede.
@Nils: en mocht je eens in de gelegenheid zijn, plug je cello dan eens via een gitaar-amp in een heuse Leslie. Succes gegarandeerd :-)
Ja, die 6″ Champion 600 is erg klein en daar heb ik m’n cello ook niet in geprobeerd. Maar in die Super Champ (10″) klonk ie prima. Overstuurde helemaal niet, maar ik was helaas ook mijn strijkstok vergeten, dus ik heb het nog niet volledig kunnen proberen.
Zelf zou ik niet gek opkijken als het in die Champion eigenlijk ook prima zou klinken, maar die ingebouwde effecten in de Super Champ (tremolo, delay, distortion, etc.) zijn ook echt goed en doen het ook leuk met die cello.
Misschien morgen nog maar eens proberen en dan wel een strijkstok meenemen en hopen dat die gast die bang is dat ik speakers kom opblazen er dan niet is.
@Nils: “en hopen dat die gast die bang is dat ik speakers kom opblazen er dan niet is”… joh, anders heb je altijd nog je strijkstok voor ‘speciale handelingen’ :-p
Vandaag naar Feedback Rotterdam geweest en hoewel die Champion 600 en Super Champ XD prima versterkertjes zijn, ben ik hopeloos verliefd geworden op een ’65 Princeton Reverb en die heb ik dus ook maar meteen mee naar huis genomen.
In Rotterdam waren ze niet zo moeilijk, daar mocht ik m’n cello overal inprikken. Die Princeton klinkt als een klok, ook met m’n cello!