Mijn nieuwe lezing… een voorproefje (RiP: A Remix Manifesto)

Mijn nieuwe lezing (Art Of Sampling) zal geheel in het teken staan van wat je hierboven kunt zien. Voor het eerst organiseer ik deze geheel op eigen initiatief.

(Rob bedankt!)

Gepubliceerd door

Marco Raaphorst

muzikant / sounddesigner / documentairemaker

9 gedachten over “Mijn nieuwe lezing… een voorproefje (RiP: A Remix Manifesto)”

  1. Hoi Marco,

    Even wat olie op het vuur, nergens voor. Gewoon voor de sake of argument, en omdat ik net deze post tegenkom.

    Ik vind RIP het een van de sterkste betogen over hoe slecht het hele fenomeen intellectueel eigendom is. Waar het vandaan komt (nationalistische wetten), dat het nooit echt goed gewerkt heeft, dat het gevaarlijk en onlogisch is, en over de hele linie de handrem zet op alle innovatie (terwijl het predikt het tegenovergestelde te doen). En hoeveel beter de wereld kan zijn als we a-la Brazilie gewoon alles open gooien, neerzetten als een zak met bakstenen. De overgang naar zo’n situatie zal niet echt zonder haken en ogen zijn, maar het resultaat lijkt me heerlijk.

    In je beknopte post zeg je niet expliciet dat je het eens of oneens bent met de maker van de film, maar je impliceert het een beetje, sowieso promoot je de film natuurlijk al door hem op je weblog te zetten.

    Laatst las ik op Twitter dat je facturen stuurt naar mensen die door jou gemaakte foto’s op hun eigen site recycelen. Dit staat in mijn ogen lijnrecht op de boodschap van RIP.

    Mijn vraag is eigenlijk gewoon: Hoe zie jij intellectueel eigendom? Wat zou je willen dat ermee gebeurt in de toekomst? Ben je het eens met RIP? En/of met mijn interpretatie ervan?

    1. Ha!

      Ik heb er veel over geschreven, met name tot een paar jaar geleden. Over copyright heb ik met iedereen wel zo’ beetje gesproken. Het bracht me zelfs een paar maal naar BelgiĆ«.

      Ik vind RIP ook te gek en vind dat copyright niet langer houdbaar is online. Maarrrr alle idioten die mijn naam niet noemen en zich schuldig maken aan plagiaat gaan eraan. Op al mijn foto’s zit alleen naamsvermelding. Creative Commons BY is dat. Dus het enige dat men moet doen is mijn naam noemen. En doet men dat niet dan stuur ik een rekening.

      Met copyright heb ik dus niet zoveel, remixen, men moet het juist doen, ik moedig het aan voor alles wat ik maak (scroll naar beneden op dit blog en je zal zien dat alles dat ik maak onder die licentie valt). Maar plagiaat, da’s de reet van de duivel en moet aangepakt worden naar mijn idee. Respect voor de maker, maar dat betekent dus niet dat je erop voort mag borduren want dat is een miskenning van de belangrijkste voorwaarde van innovatie en kunst: alles is op alles gebaseerd. Art always builds on the past.

  2. Hoi Marco, bedankt voor je reactie.

    Ik denk dat wij het in grote lijnen met elkaar eens zijn, maar ik wil je uitdagen nog een stapje verder te gaan. Het klinkt pretentieus – ik weet het – maar het is echt fokking awesome ;->
    En het gaat zo:

    – Eigenaar van een idee ben je (dankbaar) als een idee in je hoofd zit (ongeacht van hoe het er terecht komt).
    – Een idee kan in meerdere mensen hun hoofd tegelijk zitten. (Er is dus geen sprake van eigendom in de zin van materieel eigendom: als iemand mijn auto pikt, moet ik naar huis lopen. Als iemand mijn idee pikt, ben ik hooguit een voorsprong armer).
    – Het delen van ideeen is gratis toename in welvaart. Iedere wet of constructie die dit tegenhoudt, is van nature een gemiste kans voor welvaart.

    En eigenlijk hoort daar zijdelings bij:
    – Gelijkheid maakt een samenleving gezonder (voorsprong van een persoon over een ander persoon dient niet beschermd te worden ten opzichte van gelijkheid)
    (Het is volstrekt natuurlijk dat mensen moeite doen om hun voorsprong ten opzichte van anderen te behouden. We hebben alleen geen wetten, regels of constructies nodig om dit te faciliteren.)

    Dit is zo simpel, schoon en eenvoudig, dat zelfs Creative Commons voelt als onnodige vervuiling van iets dat makkelijker en beter had gekund..! Ik snap dat je de kans grijpt een factuur te sturen naar een partij die je niet mag, maar het onderliggende systeem vind ik niks. Het betekent ook dat iemand jou uit het niks een factuur kan sturen voor iets dat toevallig op die foto stond…

    Ik zou iets pas expliciet plagiaat noemen als er over de auteur gelogen wordt. Het feit dat jouw foto gebruikt is, vind ik al heel cool! Zeker wel zo netjes om aan naamsvermelding te doen, maar stel je eens voor dat het niet verplicht was. Het hele internet wordt dan een open keuken waar artistieke vrijheid onvoorwaardelijk is.

    1. Ja, zit wat in. Copyright afschaffen en ook naamsvermelding niet verplicht stellen.

      Punt is wel: dat gaat never ever ooit gebeuren.

      En tot die tijd denken heel veel graaiers: ff een foto op internet opvissen. Als ik bij die graaiers iets “gebruik” staan ze direct klaar met advocaten.

      De wereld zit vol ongelijkheid. Ik ben voor creativelingen die strijden voor hun rechten. Niet altijd maar wel in geval van ongelijkheid.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>