Soms is klein en zacht beter

Sinds een paar jaar gebruik ik speciale monitors voor al mijn muziek/geluid werk: Triple-P Pyramids. Het zijn kleine speakers, nearfield monitors. En vanaf de eerste seconde dat ik ze beluisterde was ik eraan verknocht.

In tegenstelling tot grote speakers klinkt veel muziek op deze speakers slecht. Op grote speakers en zeker als je een beetje hard draait klinkt alles wel goed. Met deze kleine speakers is dat anders. Als op de Pyramids iets echt vet klinkt en de stem knalt ook nog een meter uit de speakers (vrijgemaakt uit de mix) dan weet je dat het goed zit. Mixen en masteren op deze speakers is dan ook simpel. Heel veel mensen hebben daar juist problemen mee, vragen zich af ‘wanneer klinkt het nou goed?’. Geen enkel probleem voor mij.

Alle technici raad ik het aan: draai op een zacht niveau (hard muziek draaien tijdens de afluistering is ronduit dom, je hoort dan alleen nog maar de compressie van je eigen oren) en richt je met name op het gebied waarin onze stem zich ook begeeft, met name het middengebied dus. Daar ligt de verstaanbaarheid en daar is ons gehoor het meest gevoelig. Nearfield monitors helpen daarbij enorm.

En bovendien: vrijwel alle oude Steely Dan producties zijn op piepkleine Auratone nearfields gemixt. Producties die te boek staan als de best klinkende producties van de vorige eeuw.

De armoede bestrijding van de muziekindustrie

De muziekindustrie probeert, gemaakt en nep, een lelijk gezicht te trekken want oei, oei, oei, wat hebben ze toch last van die illegale p2p netwerken voor het downloaden van muziek. Dit doen ze al jaren. En ze liegen.

Het ligt altijd aan de nieuwe techniek die ‘kwalijke eigenschappen’ zou hebben. Zo zou de video-recorder de dood van Hollywood betekenen, het kopieer-apparaat de nekslag voor uitgeverijen zijn en ga zo maar door.

Nu is de muziekindustrie al jarenlang onschuldige burgers aan het oppakken vanwege het illegale downloaden. In Nederland is het niet illegaal om muziek te downloaden voor eigen gebruik. De kosten die de muziekindustrie hiervoor maakt, rekenen zij af met de musici, die per saldo minder verdienen.

Af en toe verschijnen er onderzoeken die aantonen dat die p2p-netwerken nauwelijks of geen effect hebben op de muziek-verkoop. Lees bijvoorbeeld het artikel van vandaag ‘Effect p2p op legale muziekverkoop statistisch nul’ op Webwereld. Een citaat:

In 2002 zijn er 803 miljoen cd’s verkocht, een afname van zo’n tachtig miljoen cd’s ten opzichte van 2001. De RIAA heeft de schuld van de dalende verkoopcijfers altijd gelegd bij het bestaan van p2p-netwerken. Volgens het onderzoek echter zijn p2p-netwerken slechts verantwoordelijk voor een afname van zes miljoen.

De vraag die dan rijst is waar de afname van de overige 74 miljoen vandaan komt. In het onderzoek komen twee redenen naar voren. De eerste is dat de platenmaatschappijen uitgaan van het aantal platen dat zij leveren aan de tussenhandel en niet van het aantal dat daadwerkelijk verkocht wordt. In het onderzoek wordt gesteld dat winkeliers minder groot inkopen. Tevens wordt de groei van de dvd-verkopen aangedragen als mogelijke verklaring voor de daling van cd-verkopen. Tenslotte kunnen mensen hun geld maar één keer uitgeven.

Hebben we de muziekindustrie nog nodig? En hoor ik als componist eigenlijk ook niet bij dat foute clubje? Ik dacht het niet! Ik regel mijn zaakjes zelf, moedig downloaden, verder verspreiden en samplen/hergebruik van mijn muziek juist aan. Tussen mij en mijn luisteraars wil ik zo min mogelijk foute badgasten met 3 dubbele zwembaden hebben. Van die moord-en-brand-roepers met zonnebank-vrouwen. Van het type dat opgewonden raakt van Celine Dion’s ‘My Heart Will Go On’ (okee, sorry… smaken verschillen).

Ik heb er helemaal niets mee. Laat mij mijn eigen pad maar volgen, samen met de nieuwe generatie. Noem het iPunk, iProvo, de Creative Commons beweging, sharing economy, ‘Ready for the Internet!’ of gewoon de vrije vogels. Of noem ons visionairen met telepathische trekjes :)

Bedankt vrije vogel Maarten!

Gooi & Vecht Studio

Gooi & Vecht Studio

Gisteren was ik voor twee bezoekjes in Hilversum. Eentje ervan: bezoek aan de Gooi & Vecht Studio. Mijn oude maatje Conno van Wijk runt de studio sinds jaar en dag en doet audio-nabewerking voor o.a. de publieke en commerciële omroep.

Een paar jaar geleden draaiden ze nog op de mooie hardware van Neve, maar inmiddels is het allemaal gebaseerd op Nuendo software. Het grappige is, ik gebruik ook deze software van tijd tot tijd op mijn laptop. Zo komen die twee werelden (mijn laptop studio en Conno’s grote studio) dichterbij elkaar dan ooit tevoren.

Op de foto zie je een hoop monitoren. Sommigen zijn aangesloten op Macs, sommigen op PCs. Conno heeft zelf onlangs een Macbook gekocht. Ik vroeg hem of het beviel. Hij is tevreden maar adviseerde mij om een PC te blijven gebruiken. Zelf gebruikt ‘ie Parallels op zijn Mac om pc-applicaties te kunnen draaien. Dat is een beetje de omgekeerde wereld natuurlijk.

En nee, Nuendo draaien ze niet op de Mac maar op de PC (Windows XP). En Conno is er super tevreden over.