Kooptip: De wet op internet

Wet op internetArnoud Engelfriet, ICT-jurist en actief weblogger, geeft sinds een tijdje zijn eerste boek in eigen beheer uit: De wet op internet. Ik vind het boek een absolute aanrader voor iedereen die iets meer op internet doet dan een beetje lurken.

Het boek is lekker vlot geschreven. De toon is serieus, maar niet stijf. Het leest makkelijk weg ondanks dat de materie voor misschien veel mensen nogal taai over zal komen. Copyright zaken. Toch is dat niet zo. Als je het boek leest dan wordt alles een stuk eenvoudiger en eigenlijk ook leuker. Op een eenvoudige manier leer je de spelregels rondom copyright, privacy, merkrechten etc.

Het boek staat bij mij binnen handbereik. Heb er de afgelopen tijd al diverse malen een beroep op moeten doen. Voor 24,95 EURO koop je gedrukte versie, voor 9,95 EURO de PDF. Te bestellen via Lulu.com.

Relevante links:

Componeren terwijl je naar een video kijkt

#119/365

Voor het componeren van muziek bij een video heb je natuurlijk een programma nodig die met video en audio overweg kan. Gelukkig kan Ableton Live dat. Ik gebruik op dit moment versie 7, de laatste versie.

Ableton kan een video-track importeren. En vanaf versie 7 kun je zelfs video’s ook exporteren. Dat is soms erg handig. Bijvoorbeeld wanneer je een video naar een ander formaat wilt converteren. De meeste video’s maken tegenwoordig gebruik van de H.264 codec, niets mis mee maar niet het beste formaat om te gebruiken tijdens het componeren. Zo maakt de codec gebruik van behoorlijk wat CPU kracht. Ook is de video niet nauwkeurig genoeg om elk frame te tonen wanneer je de applicatie stopt. Het beste formaat als je de muziek wilt afstemmen op video is Photo – JPEG. Deze laatste codec maakt namelijk een video op basis van JPEG plaatjes en is frame nauwkeurig. Gelukkig kun je dus met Live 7 elke video omzetten naar dit formaat. Het kost wel meer geheugenruimte, maar je kunt nauwkeuriger werken en de CPU belasting is lager.

Meer informatie:

Twingly Top 100, met mijn blog op de 29e plaats!

The most popular blogs written in Dutch

De verassing kwam per email:

Hi and Congratulations from us at Twingly!

Today we’re launching Twingly Top 100 (similar to Technorati Top 100 but for twelve languages) and BlogRank, which is like Googles PageRank but only for blogs.

Your blog is on the toplist.

Links:

Update: en het voelt vreemd. Anouk staat slechts 9 plaatsen voor mij. Ik zou populairder zijn dan de blogs van Jan Marijnissen, internet pionier Van Jole, Femke Halsema, het NRC weblog van Marie-Jose Klaver, de Viva, uh… huh? Veranderende tijden?

Mercury Theatre; historische radio drama’s nu online

OrsonThe Mercury Theatre on the Air, was een populaire serie in de 30-er jaren van de vorige eeuw. Orson Welles werkte mee aan deze serie radio drama’s. De serie kreeg al snel een andere naam. The Campbell Playhouse, na sponsoring van, je raad het al: Campbell (van die soepblikken, niet onopgemerkt gebleven dankzij ene Andy Warhol).

Mercury Theatre is een website begonnen voor haar oude archief. De radioprogramma’s zijn in MP3 (duim ophoog!) en Real Audio (duim omlaag!) formaten te beluisteren. De site adviseert bovendien BitTorrent voor het downloaden van de bestanden.

Omdat Mercury Theatre dus zo open staat voor kopiëren, was ik benieuwd naar het copyright wat op deze werken van toepassing is. Ik citeer uit de FAQ:

Who owns the copyright on these shows?
Copyright on old radio shows is an extremely hazy area. Nobody seems to know who owns the rights to these broadcasts, and a good argument could be made that they’re public domain. A couple obnoxious individuals over the years have claimed that they own the rights to certain shows and have threatened to sue collectors and webmasters that have made episodes of the shows available. Tellingly, they’ve never actually taken anyone to court, and have only relied on bluster to assert their ownership.

Niets zo ‘ja, maar, misschien, eventueel’ als copyright, maar als het aan Mercury Theatre ligt mogen we deze content dus als werken uit het Publiek Domein beschouwen. Geweldig nieuws, want dit betekent dat iedereen deze werken mag bewerken.

Beluister maar eens een aflevering:

Meer informatie:

Plagiaat; ‘Muzikanten zijn eigenlijk boeven die stelen van andere boeven’

Plagiaat is het claimen van auteursrecht over een werk waarover reeds auteursrecht geldt. Hierbij wordt een werk van literatuur, wetenschap of kunst gebruikt en vervolgens gepubliceerd of vermenigvuldigd zonder toestemming en zonder vermelding van de oorspronkelijke auteur, waarbij de pleger van het plagiaat het doet voorkomen alsof dit zijn eigen oorspronkelijke werk is. Dit is anders dan het schenden van het auteursrecht (piraterij), omdat het auteursrecht voor de oorspronkelijke auteur al gold.

John Hiat werd gefilmd door Bram van Splunteren. Jaren geleden. “I steal, I steal, I steal”. Hiat keek in de camera en glimlachte. Hij sprak over zijn doorbraak album Bring The Family. En over inspiratie.

Herman Brood heeft altijd eerlijk toegegeven dat veel van zijn liedjes gebaseerd zijn op bestaande nummers van anderen. Bijvoorbeeld die van Jerry Lee Lewis. Rock And Roll Junkie!

In het boek Harten van helden staat een interview met Jack Poels (opm.: Rowwen Hèze). Ik citeer:

“Soms jat ik het ook gewoon. Dan ben ik met een liedje bezig waarin nog een brug of een intro moet komen. Ik zit dan te schilderen en ik hoor iets op een cd. Nou, dan wordt-ie bijna aangereikt. Dat zijn wel de mooiste momenten; dat alles zo op zijn plaats valt. Ik heb eens gezegd: ‘Muzikanten zijn eigenlijk boeven die stelen van andere boeven’. Daniël Lohues (opm.: Skik) had een nog betere: ‘Als het niet spiekervast zit, dan neem ik ’t mee.’ Haha.”

Nog een naam? Coldplay. Bijvoorbeeld (ze doen het vaker) deze:

Van het weekend bekeek ik opnieuw een stukje van de 1 Giant Leap DVD. Ik luisterde naar de single Braided Hair. De riff, het belangrijkste deel van het nummer, is de riff van Nick Drake’s nummer From The Morning. En wie weet, misschien heeft Nick ook wel zijn mosterd ergens vandaan. Jatten van de relatief onbekende en al in ’74 overleden Nick Drake is natuurlijk eenvoudig. Niemand die het ziet of hoort. Ik heb die twee stukjes muziek even achter elkaar gezet. Je hoort eerst Nick Drake en dan 1 Giant Leap:

Op zich is er niets mis met hergebruik. Let wel: alles wat we maken is gebaseerd op iets dat er al was. Disney is er groot mee geworden (lees: fukking-3dubbelezwembaden-rijk!), door eeuwenoude sprookjes te (re)animeren. Led Zeppelin werd er groot mee. The Rolling Stones. Etc. Maar draai er dan ook niet omheen, kom er voor uit en claim dat copyright dan ook niet!

Terwijl de BUMA maar wat graag een moddervet factuurtje stuurt als je een sample van 1 seconde gebruikt van een bij hun aangesloten artiest, staat haar archief dus bol van de bij elkaar gejatte liedjes. Punt is: de meeste artiesten hebben geen zin, tijd en geld voor rechtszaken. En van een beleggingsclub als de BUMA kun je natuurlijk ook niet verwachten dat ze verstand van muziek hebben.

Oh ja, da’s waar ook: ik was bijna de grootste Nederlandse hit, Venus, vergeten!

Meer informatie:

Onderzoek "NonCommercial", doe mee!

De Creative Commons definitie van Niet-Commercieel gebruik is niet helder. Om dat probleem op te lossen hebben ze een vragenlijst online gezet die iedere gebruiker naar mijn idee zou moeten invullen.

http://creativecommons.org/weblog/entry/11115

Voor mijn visie over dit onderwerp, lees bijvoorbeeld mijn blogpost ‘Wat is commercieel gebruik?’. Of raadpleeg de Auteursrecht pagina voor diverse handige links.

Mijn sound design voor Nimbuzz iPhone app

Nimbuzz is een applicatie waarmee je gratis kunt bellen, chatten, en files kunt versturen via je mobiele telefoon. Alle contacten van Skype, MSN, Yahoo, ICQ, AIM, Google Talk etc. kunnen via de applicatie gecombineerd worden.

Voor de iPhone versie van Nimbuzz heb ik diverse geluiden gecreëerd. Het gaat om geluiden wanneer een chat-bericht binnenkomt, of wanneer je een SMS ontvangt. Volgende week zal ik een aanvullend geluid voor de applicatie maken, en in de toekomst wellicht nog wel meer.

Deze applicatie krijgt goeie kritieken (bv op RWW). En is gratis te downloaden via de Apple App Store: Nimbuzz app @ Apple App Store.

Erik Quint logt; Quintessence

Erik Quint zoekt een plaatje uit

In speelde jazz en luisterde naar popmuziek. Mijn jeugd. Ik was nog net geen 16. Het North Sea Jazz Festival had ik hoog zitten. Ik zoog alles op wat riekte naar opwinding en tegendraadsheid. In die tijd las ik met name de Haagsche Courant graag. Op de een of andere manier kon dat mij meer boeien dan een Oor. Veroorzaakt door popjournalist Erik Quint. Want Erik schreef interessant, wist allerlei kleine details neer te pennen, en bracht nieuwe bands naar boven en gaf aan waarom die bands zo belangrijk waren.

De tijd vliegt. We zijn inmiddels ruim 20 jaar verder.

Een poos geleden is Erik een blog begonnen, Quintessence. Stap voor stap probeert hij nu zijn oude artikelen, met name afkomstig uit het AD Haagsche Courant en De Gelderlander, online te zetten. Je bent er wel even zoet mee, als lezer. Goed leesvoer dus!

extra tracks gearrangeerd voor de tjielp tjielp CD

extra tracks voor de tjielp tjielp CD

Mijn oude bandmaatje van MAM, Tom America, maakte 2 jaar na de allerallerlaatste MAM CD zijn eerste CD onder eigen naam, tjielp tjielp. Samen met een grote groep interessante muzikanten, onder wie Vincent van Warmerdam (o.a. bekend van de filmmuziek van Alex van Warmerdam films en zijn eigen Beatlesneske bandje, de Moondogs, die hij samen met Kees ‘Jiskefet’ Prins) en Hennie Vrienten (oude kunstacademie vriend van Tom en bekend van – duh! – Doe Maar).

tjielp tjielp is gebaseerd op de teksten van dichter Jan Hanlo (zie wikipedia/nl). Iets wat hij al eerder had gedaan voor MAM. Het nummer Oote stond nog bij elk optreden op onze setlijst. Lastig nummer om uit te voeren trouwens, maar dat terzijde.

De CD, tjielp tjielp, vond ik zeer geslaagd. Een mooi rijk geluid. Hollands. En Kooten & De Bie verkozen De Mus van tjielp tjielp als hun leadertune voor seizoen 97-98 (zie Bieslog).

Nu, jaren later, vroeg Tom mij om voor de heruitgave van tjielp tjielp in het kader van de Boekenweek 2009 – het motto van de Boekenweek 2009 is tjielp tjielp (zie ook BoekenDingen) – een tweetal nummers met hem af te maken, te arrangeren. Een reünie, na een stilte van een dikke 10 jaar. Tom als luisterend oor en ik achter de laptop. Een beetje zoals vroeger. De klik was er nog.

Ten tijden van MAM zat ik elk weekend in Tom zijn Tilburgse studio. We werkten met een Atari 1040st computer en een paar aanvullende synthesizers en samplers. En een bandrecorder. Het is bijna niet voor te stellen hoe snel het allemaal gegaan is met die techniek. Tom haalde naar boven dat ik toen al heel geduldig omging met apparatuur, draaiend aan knopjes, scrollend door minuscule menu’s op slecht leesbare schermpjes, op zoek naar een specifiek geluid. Helaas ook vaak frustrerend, aangezien de geluiden uit de ‘doosjes’ veelal te clean en 1-dimensionaal waren.

Ik liet Tom diverse van mijn geluiden horen. Sommigen zelf gemaakt, bijvoorbeeld in opdracht van Propellerhead voor Reason. “Ik hoor geen doosje”, zei Tom. Met name de Reason Pianos en de Abbey Road Keyboards vielen erg in de smaak. Ook mijn MACCA Beatle Bass (meegeleverd in de Factory SoundBank voor Reason) en mijn shaker-loops werden gebruikt.

De hernieuwde samenwerking verliep soepel. En dankzij internet konden we bestanden uitwisselen waardoor de afstand tussen Tilburg en Den Haag verkleind werd. We hoefden elkaar niet te zien voor elk wissewasje.

Het smaakt naar meer, die samenwerking.

Hoe dan ook, de heruitgave van tjielp tjielp is klaar om geperst te worden. En ik voel me goed, zo in een rijtje samen met Vincent van Warmerdam en Hennie Vrienten…