Livebloggen

Voor het eerst gedaan gisteren: met een clubje Hofstijlers livebloggen. In het kader van het Life I Live festival. We hadden een topplek op de eerste verdieping van het Lucent Danstheater met uitzicht op het Spuiplein.

We waren met z’n vijven @judithellen, @1espresso, @metkcom, @subscript en ik. En eigenlijk liep het helemaal niet slecht zo voor een eerste keer. Dus wat ons betreft zeker voor herhaling vatbaar. De volgende keer neem ik wel iemand mee die een video kan hanteren zodat ik rustig met mijn audiospulletjes als een razende Raaporter interviews kan opnemen. Goed beeld en goed geluid is wel een heerlijke en snelle combi, tenminste als het uploaden vervolgens ook nog een beetje wil…

P.S. het valt me toch telkens weer op dat met een hoofdtelefoon op en een microfoon in de hand iedereen je in de gaten houdt en bereid is om een gesprekje met je aan te gaan.

De A13, als een snelweg van verhalen

Eenmaal op de snelweg vanuit de auto kun je je blik alleen maar strak gericht op de weg houden, of niet soms?

Is er niet veel meer te zien dan dat? Waar gaat de reis naartoe, als ik vragen mag? Waar kom je vandaan?

Het lijkt erop alsof al die vragen er niet toe doen. Alsof je het reizen binnen Nederland vooral als een tijdloze tijdsbesteding moet zien. Zonder de romantiek van de reis. Een romantiek die menig Amerikaans schrijver binnen het on-the-road thema juist wel zo mooi weet te verwoorden.

Toch gaat dat nu veranderen. De A13 wordt als eerste snelweg van Nederland het middelpunt van een online community. Que? Jazeker! In opdracht van BEREIK! ga ik de A13 dat gezicht geven. Verhalen over haar files, over haar bewoners met hun huizen daar ergens aan de A13, over het thuiswerken, het nieuwe werken, de dagjesmensen onderweg naar Blijdorp, over de bijzondere vogels die gewend zijn geraakt aan het lawaai van het verkeer.

De A13, als een snelweg van verhalen. Heb jij zo’n verhaal over de A13? Ga naar A13.nu en doe mee!

fotocredit

Interviewdagen voor Bink36

Vandaag 3 interviews. Morgen ook. En donderdag nog eentje. Dan weet ik genoeg van Bink36 af om er een audiotour van te maken.

Dan kan ik op de kaart precies aangeven op welke plekken je moet gaan staan. Een vrouwenstem zal je dan toespreken en vertellen waar je op moet letten, wat er zo speciaal is aan die plek. Wonderlijke geluiden en klanken zullen je meenemen een wereld in die anders is dan de wereld zonder die audio. Als een ware trip die de wandeling verrijkt.

Slechts 15% van de internetgebruikers is ‘sociaal’

All the world’s a stage

Ongeveer 7 miljard mensen leven er op aarde (wiki). Ongeveer 2 miljard mensen daarvan gebruiken internet (cijfers 2010). En ruim 300 miljoen gebruikers, zo’n 15% van de internetgebruikers wereldwijd, maken gebruik van sociale media (cijfers 2010). Deze cijfers zijn wel sterk stijgende, zo groeide het gebruik tussen 2009 en 2010 met 70 miljoen.

Samen naar muziek luisteren. Samen in de bioscoop zitten. Samen een discussie hebben. Veel mensen vinden dat leuk.

Je ziet dat nu ook op blogs, op Twitter, op Flickr, op Vimeo, op Facebook. Gedeelde ervaringen online. Heel erg live, heel erg nu.

Het is vele malen krachtiger dan tv, radio, kranten. Deze media kunnen alleen maar zenden. Inmiddels zetten ook zij, natuurlijk, de sociale media in.

Het leven lijkt een gedeelde ervaring geworden. Jij en de rest van de wereld. Nu.

Onder de 7 miljard mensen op aarde bevinden zich ook mensen die helemaal geen internet (kunnen) gebruiken. Zoals baby’s. Sommige landen zijn door technische infrastructuur en armoede beperkt. Het is echter de verwachting dat in de toekomst meer mensen gebruik kunnen en zullen gaan maken van internet. En met name het gebruik van sociale media zal volgens verwachting sterk toenemen komende jaren. En daarmee zal de gedeelde ervaring wereldwijd binnen een paar jaar de overhand krijgen.

Toch zijn er zat bedrijven en vrienden van mij die niets van sociale media moeten hebben. Die weigeren er aan mee te doen en delen hun ervaringen niet online. Nog niet, of misschien wel nooit niet. Maar ooit zullen zij dan de grote uitzondering op de massa zijn. Of wellicht dat ze wanneer sociale media in de fase van volwassenheid zit, ontkennen dat ze er ooit anders over dachten. Zoals het zo vaak gaat met vernieuwing, of het nu om muziek gaat (herinneren we ons de opkomst van de rock ’n roll, de punk, of de house nog?), de popart van Andy Warhol of het eerste vliegtuig, de conservatieve mens wijst altijd zaken af die afwijken van de norm.

Iedereen weet dat als een subcultuur groter groeit het de naam mainstream krijgt. Een kwestie van tijd. En dan is het hippe er wel vanaf. Dan is het gewoon. Maar zover is het niet. Gelukkig maar. Want dat betekent: werk aan de winkel!