Aandacht voor terreur

johnfDe titel had net zo goed ‘Alles wat je aandacht geeft, groeit’ kunnen luiden, maar die had ik al een keer gebruikt, dus vandaar.

Een kind dat op de grond ligt te krijsen terwijl papa en mama staan toe te kijken en zich druk staan te maken, zal nog wel even doorgaan. Als je de aandacht wilt krijgen en je krijgt hem ook, dan hou je hem vast. Logisch. En ook de omstanders vestigen hun aandacht op het aandachttrekkertje. Succes verzekerd.

Hetzelfde gebeurt met de misdadigers van politieke moorden. Zij bedenken van te voren dat wat ze willen gaan doen van politiekbelang zal blijken en massaal de aandacht zal krijgen. Ze hebben gelijk. Tenminste, de media geeft hen die aandacht en zet de daad neer als een politieke daad. Niet alleen wordt er vol afschuw kennis genomen van het nieuws, experts gaan opzoek naar redenen, complottheorieën worden geschapen, delen van de samenleving en personen worden medeschuldig verklaard en ga zo maar door. Zo krijgt de moordenaar dus volledig zijn gelijk (opvallend, het gaat vrijwel altijd om mannen).

Iedere superster weet dat elke aandacht goed is. Als ze maar over je schrijven. Beter slecht nieuws dan geen nieuws, dat is de gedachte. Menig politiekmoordenaar geeft zelfs zijn eigen leven voor deze ‘grootse’ daad. Hij krijgt gelijk en komt in de geschiedenisboeken terecht. Hij maakt letterlijk geschiedenis. En dat is precies wat hij wilde.

Breivik heeft tijdens verhoren gezegd dat de terreuraanslagen gruwelijk maar noodzakelijk waren, maar hij voelt zich in strafrechtelijke zin niet verantwoordelijk. Volgens zijn advocaat wilde hij met zijn acties de Noorse maatschappij aanvallen en veranderen.

We zette de tv aan en bleven in herhaling, in trance, kijken naar hoe 2 vliegtuigen fronttaal tegen de Twin Towers opbotsten. Een bewuste actie. En in trance zochten we naar een reden.

We kunnen het ook negeren. Actie mislukt. Geeft de politiemoordenaar zijn eigen leven en kijkt er niemand op of om. Een eendagsvlieg. Niet interessant genoeg om überhaupt over te praten. Want we hebben wel wat beters te doen. Of niet soms?

willemderidder
Willem de Ridder schreef ooit het boek Handboek Spiegelogie dat boordenvol aandachtstips staat. Het werpt een totaal andere blik op diverse levenszaken. Kortom: goed boek!

(foto achtergrond: Elvert Barnes / creative commons BY)

Hoe vaak kat een blogger zijn blog om?

AndyWarholHet is wat met die bloggers en de vormgeving van hun blogs. Vertel mij wat. Ik heb mijn digitale onderbroek dan ook behoorlijk vaak ververst. En vandaag is dat opnieuw het geval zoals je kunt zien.

Wat er echt precies veranderd is zal komende tijd hopelijk duidelijk worden. Waar het simpel gezegd op neerkomt is dat ik meer mogelijkheden heb om per blogpost de stijl wat te verpunken. Zeg ik als niet-vormgever. Ja, boeien! DIY weet je nog?

Het is nog niet helemaal zoals ik het hebben wil. Papa zal nog ff met z’n vieze handen wat in de PHP en de CSS moeten kutten, maar dan heb je (straks) ook wat…

Tekst op het scherm

Het web zet alles op zijn kop. Of is het haar kop? Onze koppen?

webcamgirls

Door de verstrengeling van ons doen en laten online met dat van anderen zoeken we naar nieuwe woorden en definities om te kunnen bepalen waar ons eigen handelen ophoudt en dat van een ander begint. Hoewel we op dit moment nog niet eens zeker zijn of dat wel mogelijk is. Maar we gaan er gemakshalve wel vanuit. Dat jij niet mij bent en dat jouw handelen dus ook niet mijn handelen kan zijn. Iets begint en eindigt ergens. Ook online. Elke bit of byte aan data moet een oorsprong hebben. Of niet soms?

Je kunt je afvragen waar dit stuk dat ik nu schrijf (of beter: intyp) mee begonnen is. Wat hieraan vooraf ging. Een vorige blogpost? Ja, maar het is er geen vervolg op.

Waarom typ ik dit dan? Als een gift aan mijn lezers wellicht? Zodat hij of zij er iets aan heeft? Grote kans dat menig lezer de schouders zal ophalen. Een echte gift is het daarom niet als de lezers het niet als zodanig opvatten. En voor menig blogger is het precies die reden om ermee op te houden.

Voor wie doe ik het eigenlijk?

“Voor de reacties”, is een veelgehoord antwoord op het waarom-bloggen-vraagstuk. Maar wordt daarmee ook de mogelijkheid tot een dialoog via het blog geboden? Is een blog daartoe in staat? In principe wel maar veelal is er hooguit sprake van wat reacties uit het publiek waar de blogger eventueel ook op zal reageren. Van een echte dialoog tussen 2 personen is er zelden sprake. Bovendien kan er tussen de reacties vaak nog een behoorlijke tijd zitten want het web is geduldig. Ook kan men reageren op een blog van een overleden blogger gewoon alsof deze er nog is.

Voor een dialoog zijn 2 partijen nodig die met mekaar praten. En een gift is speciaal gekozen voor een bepaalde persoon. Tussen 2 mensen. Als een nul en een één terwijl de massa het aanziet.

Volg een blog, koop een boek

Gisteravond, plaats delict: café/restaurant Dubbel, Amsterdam. Aanwezig: schrijvend, bloggend en vloggend journalist Michael Minneboo, zijn vriendin, mijn vriendin en de persoon die je nu leest. Gespreksonderwerpen: onze blogs, rust door afzondering, poen op de bank, niches versus gewoon je eigen gang gaan en meer van dat.

Op een gegeven moment hadden we het over de hoeveelheid blogposten die een blog bevat. En ineens besefte ik dat wanneer een totale vreemdeling op een van onze blogs zou stuiten hij of zij direct de Geest Van Tijd zou krijgen. Vanaf de start met een blogger meelezen, dat is al heel wat, maar pas jaren later inhaken, da’s niet meer te doen.

Als we het hebben over businessmodelen van de blogger, dan is dit er een van: je verzamelt eens per zoveel tijd je beste stukken, voegt daar wat diepe overpeinzingen, schetsen en liefdevolle mededelingen aan toe, bundelt dat alles in een boek en jouw Early Majority / Late Majority zal een vreugdesprongetje maken. Een PDF uitgeven kan natuurlijk ook (of nog beter: en een boek, en een PDF), maar dat boek vind ik persoonlijk het leukst.

Away from keyboard, ergens aan een meer, mij lezen. De podcasts doe ik er gratis bij.

(plaatje gescheurd papier: thousandshipz / creative commons BY)

Het is vandaag World Listening Day

wlpVorig jaar was het voor het eerst: World Listening Day. Om aandacht te besteden aan de luisteren. En vandaag dus opnieuw deze mindfulness voor je oren.

Wat kun je doen? Wat ideetjes:

  • luister goed wat er om je heen gebeurt en beschrijf die geluiden
  • ga een tijdje, een uur bijvoorbeeld, op een plek zitten en luister hoe de geluiden veranderen en maak daar notities van
  • doe een audiotour (woon je in Den Haag, dan kun je er een van mij doen)
  • neem een audiorecorder mee naar buiten en ga opnames maken (de meeste GSM’s/smartphones hebben een recorder-functie)

create a sonic snapshot of the world!

Met name dat laatste is natuurlijk het leukst. Deel die geluiden dan via bv SoundCloud en Aporee met de rest van de wereld.

Meer informatie, zie worldlisteningproject.org

Documentaire Spitting Ink: een eerbetoon aan het woord

Ga even zitten voor deze prachtige documentaire van bijna 40 minuten. Een paar New Yorkse straatpoëten krijgen het woord op een bed van hiphop. Als een groot eerbetoon aan het woord.

….In this documentary we tried to capture the essence of the poetry, as well as the poets who define the streets of New York. The film made its premiere at the International IDFA festival and has screened at various film festivals since.

Spitting Ink follows eight spoken word artists as they traverse the streets, perform in situ, and talk about their motivation to write.

It was a chance encounter with a poet that led us to the streets of NY with a 16mm camera, an old DAT recorder and short-end rolls of film. We thought it would be interesting to film poets on location and cut portraits out of it. We did it without plan or budget because we’re not serious filmmakers. Most of the footage was already shot 7 years ago, but without knowing what to do with it, the footage got shelved. Only later we edited the footage down to all the bits that interested us and from there a story line organically evolved.

(via Cirocco)

Internet als een vriendinnetje dat je erbij hebt

Die Gerrit Komrij levert toch een partij prachtige stukken aan voor NRC.nl! Vandaag weer, met als strekking de oude media die nog steeds ongelofelijk neerkijkt op alles wat wij op internet doen.

Ik citeer zijn prachtige slot:

Voor vele anderen is internet inmiddels, door gebrek aan probleemvormend gelul, onproblematisch. In hun digitale wereld worden revoluties gesmeed, tribunalen opgericht en meesterwerken geschreven, en op een dag zullen de minzame gedogers wakker schrikken.

Amen!