Mensen haten veelzijdigheid

Sommige mensen, zoals ik, houden zich bezig met diverse activiteiten. Zelfs beroepsmatig, zoals ook in mijn geval.

Nu is er een groep mensen die dan vindt dat als zo’n iemand daarover wil bloggen hij of zij eigenlijk per activiteit, per niche, een apart blog moet starten in plaats van alles op 1 blog te verzamelen. Dat maakt het voor de blogger niet eenvoudig, 1 blog bijhouden is namelijk een stuk eenvoudiger dan tig blogs up-to-date houden.

Eigenlijk willen die mensen dus tegen de blogger zeggen: we vinden het helemaal niet zo leuk dat je zo veelzijdig bent.

Het voelt goed om te pionieren: twitterend vanaf het asfalt

Zoals je weet heb ik samen met Rick Noordhuizen in opdracht van BEREIK! een snelwegcommunity opgezet rond de A13: A13.nu. En donders nog aan toe, het werkt!

On-the-fly – al doende leert men – stuitten we op een paar dingen:

  • de weggebruiker vraagt om aandacht vanaf de snelweg via Twitter
  • de weggebruiker checkt in op de A13 via FourSquare
  • de weggebruiker maakt foto’s vanaf de snelweg
  • de weggebruiker is de beste filemelder
  • de weggebruiker is dankzij Twitter en FourSquare niet langer anoniem
  • de weggebruiker is zich bewust van medeweggebruikers op Twitter
  • de overheid weet zich (nog steeds) geen raad met al deze user generated content
  • social media = user generated content
  • Twitter is nu, live / een weblog is voor de documentatie, de verslaglegging, de verdieping

Conclusie? Een snelweg is een community. Net zo goed als een stad dat is. Of een flat. Of een voetbalvereniging. De A13 dus ook. Dagelijks asfaltballet waarin tijd, de weggebruikers samen, het weer en allerlei andere factoren een grote rol spelen.

En een snelweg heeft nieuws. Elke dag weer. Omdat het over mensen gaat, mensen die de weg nodig hebben om iets te bereiken, anders waren ze wel thuisgebleven. En nu dankzij Twitter komen die verhalen er echt uit. Zit men storytelling te Twitteren. Vanaf het asfalt.

Want wat is het eerste dat je doet als je een botsing hebt gehad met je auto? Even ervan uitgaan dat je geen letsel hebt opgelopen: juistum, je pakt je mobiel, maakt een foto van je auto en zet hem op Twitter. Een kwestie van seconden. Doen wij allemaal. Een teken van leven live vanaf de snelweg. Dat is A13.nu, het blog en op Twitter.

Het voelt goed om te pionieren.

Snelwegcommunities, onthou dat woord!

(asfalt achtergrond van: kadox-stock)

De loudness war is over! EBU R128 is hier!

EBU-R128

Via het interessante blog Unidentified Sound Object stuitte ik op bovenstaande video. In deze video en de 3 daarop volgende video’s wordt zeer exact de problematiek rondom het ontbreken van een referentie voor audio- en videomakers besproken. Een referentie, een ijkpunt voor wat betreft de signaalsterkte, hoe hard of zacht iets mag klinken. Hierdoor klinkt de ene productie harder dan de andere. In het verleden zijn er pogingen gedaan om het probleem te tarten maar werden tot op heden niet helemaal succesvol en bruikbaar uitgevoerd. Zo is Replay Gain al jaren in gebruik bijvoorbeeld in iTunes en dat ervoor zorgt dat alle tracks ongeveer even hard zullen klinken omdat de tracks onderling bijgesteld worden in volume.

Gelukkig is er inmiddels wel een oplossing, een standaard die voor Broadcasting binnen de EU als nieuwe norm gaat gelden: European Broadcasting Union’s R128 Broadcast Standard. En dit heeft nogal wat gevolgen! Ten eerste komt daarmee de loudness war (zie Wikipedia over Loudness War) ten einde! Je productie harder laten klinken zal via EBU R128 gecompenseerd worden, jouw productie klinkt via die leveling-techniek niet langer harder dan die van je concurrent. De nieuwe norm biedt meer mogelijkheden om te experimenteren met dynamiek en compressie. Om kort te gaan: radio, tv en film zal dynamischer gaan klinken.

Maakt Hilversum hier inmiddels al gebruik van? Ik zou het niet weten. Ja, dus! (zie reactie Conno van Wijk onder dit bericht). Maar dat valt te #durftevragen natuurlijk!

En heb je al ervaring met de nieuwe norm, of vragen? Laat een reactie achter!

Ons kantoor

foto: Heide Goris

foto: Heide Goris

Samen met 3 ondernemende vrouwen huur ik vanaf vandaag kantoorruimte @ Torenstraat 172, Den Haag.

Het werd tijd.

Zij zijn:

We hebben een eigen opgang, toiletten, een keukentje, een ruime gemeenschappelijke werkruimte en een plekje voor een gesprekje.

Als je bij ons het pand uitloopt en struikelt over de laatste traptrede dan rol je na 3 koprollen zo de Paleistuinen in. Inderdaad ja, dat had een heel stuk slechter gekund qua locatie :D

(achtergrondfoto gemaakt door collega Karin Ramaker)

Sociaal gedrag

Sociale media (Engels Social media) is een verzamelbegrip voor online platformen waar de gebruikers, zonder of met minimale tussenkomst van een professionele redactie, de inhoud verzorgen. Tevens is er sprake van interactie en dialoog tussen de gebruikers onderling. Kaplan en Haenlein definieren sociale media als “een groep internetapplicaties die gebruikmaken van de ideologie en de technologie van Web 2.0 en de creatieve uitwisseling van User Generated Content”.[1][2] Onder de noemer sociale media worden onder andere weblogs, fora, sociale netwerken als Hyves, Facebook en LinkedIn en diensten als Twitter geschaard.

Via deze media delen mensen verhalen, kennis en ervaringen. Dit doen zij door zelf berichten te publiceren of door gebruik te maken van ingebouwde reactiemogelijkheden. Denk hierbij aan weblogs, waar lezers reacties kunnen achterlaten via een reactieformulier of middels trackbacks.

Zie Sociale media – Wikipedia.

Een weblog is de meest onafhankelijke en vrije vorm van Social Media. Menig blogger stelt namelijk niet van die weerzinwekkende gebruikersvoorwaarden op waar vrijwel alle grote Social Media platforms, vanaf Facebook en verder, zich wel schuldig aan maken.

Social Media is daarmee een hol begrip. En het wekt de suggestie dat email, telefoon, radio, chatboxen en ga zo maar door, asociale media zijn. Of op zijn minst minder sociale media zouden zijn.

Klopt niet. Bovendien hebben we het over gedrag. Menselijk gedrag. En alleen dat kan bepalen of iets sociaal of asociaal te noemen is. En Media, meervoud van medium, een hulpmiddel in de communicatie, is dus altijd ongekleurd.

Een microfoon is een prachtig apparaat om een gesprek mee vast te leggen. Of om iemand mee op zijn kop te slaan. En om bij dat laatste te blijven, heeft de microfoon dan schuld? En wat te denken van een slechte microfoon? Eentje die ruist en de stemmen wat vervormt? Noemen we dat dan een asociale microfoon?

Sociaal gedrag kunnen afschuiven op de middelen die we ervoor gebruiken… gekker moet het toch niet worden?

Er heerst geluid

waar ook ter wereld

er heerst geluid

(klik op de rooie stip om te luisteren)

p.s. iPad/iPhone gebruikers hebben pech (kan ik niets aan doen, ligt aan Apple die Flash niet op die apparaten wil ondersteunen)

Vroeger op Twitter

27 januari 2007, stop de tijd!

Van Erwin kreeg ik een vriendenverzoek. Wist ik veel wat Twitter was. Ik vond het nogal vreemd. Als actieve blogger zou het bij mij niet opgekomen zijn om de melding ‘Bed kopen’ het internet op te schoppen. Überhaupt die vraag van Twitter “what are you doing?” vond ik nogal uhm… tja, waarom zou je de hele tijd op internet gaan verkondigen wat je zit te doen?

Maar Erwin zijn verzoekje liet mij niet geheel koud en dus ging ik op onderzoek uit. De dag erna liet ik hem weten:

Jaiku is misschien goed.

Er zullen nu lezers zijn die denken: Jaiku? Dat was de tegenhanger van Twitter en dus ongeveer net zo oud. Qua functionaliteit was het uitgebreider dan Twitter, zo kon het reacties op een bericht bij elkaar verzamelen. Twitter kan dat zelfs vandaag de dag nog niet eens echt goed. Een discussie op Twitter wordt al snel een zooitje als je het later terug zou willen lezen. Nou goeds, nu weten we dat je dat dus nooit gaat doen. Twitter is bedoeld voor een tijdelijke conversatie in het nu.

Anyway, Jaiku werd door Google overgenomen. Verder hebben we er weinig meer van vernomen. Handig die overnames…

Terug naar begin 2007. Erwin mailde mij terug:

Laat je door mij niet opjagen, zie het als manikaal enthousiasme!
First things first

Toch ben ik kort daarna voor Twitter gezwicht. Gewoon om het uit te proberen. Wat de neuk, inderdaad. En het beviel. Twitter was toen een dorp op internet ter grootte van een kroeg, iedereen kende mekaar en je kwam altijd medetwitteraars tegen bij lezingen enzo.

Ik herinner me de allereerste Twitterborrel nog in Amsterdam. De afgesloten ruimte achterin Luxembourg, Amsterdam, was voldoende om heel Twitterend Nederland te voorzien van alcoholische versnaperingen. En als je je in gezelschap voorstelde met “@Raaphorst” dan waren er altijd een paar die dachten dat ik Ed Raaphorst heette. Kortom: je pikte ze er zo uit, de mensen die geen Twitter gebruikten.

Wij, de gebruikers, verzonnen de @ reply. Twitter ‘erkende’ dat helemaal niet en het heeft misschien wel 2 jaar geduurd voor ze het inbouwde als ‘@Mentions‘. Net als de retweet, de RT. Dat was ook wel het mooie van Twitter: de gebruikers maakten de dienst tot iets mooiers. Twitter heeft dat allemaal aan de community te danken.

In die tijd was het heel overzichtelijk allemaal. Je kon volledig de tijdslijn in de gaten houden, zo rustig was het er. En velen begonnen de dag met de tweet “Koffie, Twitter”. Tenminste, als ‘ie het deed, want in die tijd werkte Twitter vaker niet dan wel.

Is er vandaag de dag iets veranderd? Niet veel eigenlijk, de techniek is grotendeels hetzelfde gebleven. Maar het aantal gebruikers is wel enorm toegenomen. De charme die bij het pionieren hoort is er helaas vanaf. Ik denk dat alle innovators dat zullen beamen. De aandacht binnen de groep was maximaal omdat de groep lekker overzichtelijk was. Wel zo handig voor een tool die we misschien wel mogen beschouwen als de beste tool ooit voor online conversaties. Kroegpraat onder het genot van een kop koffie. Vergankelijk, tijdelijk, nu. Ik hier, jij daar.

Terwijl Big Brother over ons waakt.

De vrije wil

Denk jij dat de vrije wil bestaat?

Dus dat:

  • het besluit om boodschappen te gaan halen puur jouw vrije wil is?
  • het leven niet leuk vinden voortkomt uit jouw vrije wil?
  • een Tsunami ook voortkomt uit de vrije wil van iets of iemand?
  • als je dood gaat dat het resultaat is van iets of iemands vrije wil?
Laat een reactie achter! Meer info over het hoe en waarom hopelijk binnenkort…

Hyperlinkangst door bedrijfsleven en overheid

Er heerst angst voor het internet. Er is angst voor social media. Maar men heeft nog de meeste vrees voor dat wat het web tot het web maakt: de hyperlink.

Tim Berners-Lee verzon het World Wide Web en besloot er juist geen patent op te nemen waardoor het voor iedereen gratis en toegankelijk werd. En zodat het wereldwijd zich in rap tempo kon gaan verspreiden. Hij heeft helemaal gelijk gekregen. Tim Berners-Lee is dan ook een groot visionair.

Wie anno 2011 geen grote visionairs zijn, zijn de bedrijven die denken in termen als patenten en zo min mogelijk naar externe bronnen linken. In het algemeen zal het traditionele bedrijfsleven en ook onze overheid niet zomaar naar een interessante bron linken simpelweg omdat zij nog geloven in hiërarchie. Wie denkt dat je online die hiërarchie kunt behouden snapt geen reet van internet. De hyperlink is on-hiërarchisch. Deal with it!

Het is het domste dat je kunt doen maar bedrijven en overheden proberen het nog steeds, dag in dag uit. Nooit linken naar mensen, zo denken en doen zij. Wij bestaan niet voor hun, onze mening doet er schijnbaar niet toe. En ze blijven gesloten terwijl wij onszelf juist openstellen naar elkaar toe. Wij, mensen, consumenten, burgers, die vaak kritiek hebben op hun producten, hun diensten, hun visie. En het gaat er soms zeer verhit aan toe tussen ons mensen. Omdat we kritiek hebben op elkaar. Maar dat is niet erg, dat hoort erbij. Dat hoort bij discussie, bij praten, bij het niet met elkaar eens zijn. Maar altijd zullen wij naar elkaar linken. Zelfs, of juist, als we het niet met elkaar eens zijn.

Toch hebben zij, de traditioneel ingestelde bedrijven en de overheid, ons nodig. Zonder ons zouden zij niet eens kunnen bestaan. En inmiddels hebben ze moeite om te kunnen blijven bestaan. Juist dat verbaast ons niets, wij hebben ze er immers jarenlang voor gewaarschuwd.

Slotconclusie? Zij linken niet naar ons. En dus linken wij ook maar niet meer naar hun. Want niet gelinkt, heeft geen relatie. Niet gelinkt, blijft onbekend. Niet gelinkt, bestaat niet.

Dit had ik natuurlijk al in 1999 kunnen schrijven.

A powerful global conversation has begun. Through the Internet, people are discovering and inventing new ways to share relevant knowledge with blinding speed. As a direct result, markets are getting smarter—and getting smarter faster than most companies.

These markets are conversations. Their members communicate in language that is natural, open, honest, direct, funny and often shocking. Whether explaining or complaining, joking or serious, the human voice is unmistakably genuine. It can’t be faked.

Most corporations, on the other hand, only know how to talk in the soothing, humorless monotone of the mission statement, marketing brochure, and your-call-is-important-to-us busy signal. Same old tone, same old lies. No wonder networked markets have no respect for companies unable or unwilling to speak as they do.

But learning to speak in a human voice is not some trick, nor will corporations convince us they are human with lip service about “listening to customers.” They will only sound human when they empower real human beings to speak on their behalf.

While many such people already work for companies today, most companies ignore their ability to deliver genuine knowledge, opting instead to crank out sterile happytalk that insults the intelligence of markets literally too smart to buy it.

However, employees are getting hyperlinked even as markets are. Companies need to listen carefully to both. Mostly, they need to get out of the way so intranetworked employees can converse directly with internetworked markets.

Corporate firewalls have kept smart employees in and smart markets out. It’s going to cause real pain to tear those walls down. But the result will be a new kind of conversation. And it will be the most exciting conversation business has ever engaged in.