Platenmaatschappij zette Gangsta Rap in om privé-gevangenissen vol te krijgen

rap dog

Gisteren publiceerde Wax Poetics een van de vreemdste verhalen over de muziekindustrie die ik ooit las. Via een anonieme email die niet alleen naar Wax Poetics maar ook naar andere muziekjournalisten was verstuurd, kwam dit naar buiten. De persoon koos voor anonimiteit om zijn eigen veiligheid en die van andere te garanderen.

Een verhaal over hoe een bekende platenmaatschappij Gangsta Rap begon in te zetten om zo de privé-gevangenissen vol te krijgen waarin zij geïnvesteerd had. Lees dat verhaal op Wax Poetics →

(foto onder Creative Commons BY: ewe neon)

Update: Alicia Keys: ‘Gangsta Rap’ Created to Convince Black People to Kill Each Other (via @bramkoster)

Miles Davis – Blue in Green

Het intro dat pianist Bill Evans hier neerzet is onwaarschijnlijk mooi. En waarschijnlijk is het nog grotendeels geïmproviseerd ook. Bill speelde bijna nooit een melodie exact na. Hetzelfde deed hij met de harmonie. Bill speelde navenant zijn gevoel het telkens weer ietsje anders. Zoals jazz moet zijn; geïmproviseerde muziek.

Wie denkt dat musiceren eenvoudig is heeft het mis. Het is oefenen, oefenen, oefenen en dan maar hopen dat naar jaren er iets in je systeem gaan zitten zodat je zoveel mogelijk vanuit je onderbewuste kunt spelen. Dat is precies ook wat we hier horen. Het is razend knap, maar wat je hoort is gevoel. Puur gevoel. En zo breekbaar.