Donald Fagen in mijn droom vannacht

zonnebrilVoor de tweede maal deze week kwam Donald Fagen in mijn droom voor. Dit maal had ‘ie een zonnebril op en een gitaar meegenomen. Net zoals ik, met uitzondering van de zonnebril.

We waren met een boot naar een groot festival gekomen. Ik voelde dat we in Nederland waren.

Met Donald sprake ik de hele tijd. Wel miste ik soms wat respons van hem aangezien hij die zonnebril ophad. En zelf sprak ‘ie niet zoveel. Een oude zangeres van een vroegere band was er ook. Zij liet ons samen achter in een ruimte omdat zij ergens moest optreden. Op een gegeven moment ben ik haar gaan zoeken en trof haar aan het bed van een overleden vriend. Hij leefde nog! “Waarom heb je dit gedaan?”, vroeg ik hem. Hij bleek zijn eigen dood in scene te hebben gezet omdat hij er tussenuit wilde piepen. Hij gaf toe dat hij toen al behoorlijk ziek was. Bij zijn lever zag ik een behoorlijke verdikking. Toch was ‘ie goedlachs en straalde rust uit.

Ook hij was altijd een groot liefhebber van de muziek van Donald geweest en was dus blij verrast om ons samen te zien. Ik legde een arm om de schouder van Donald en vertelde de zieke vriend: “wij gaan samenwerken”. Kort daarna raakte ik nog een tijdje in paniek omdat ik mijn gitaar kwijt was. Toen ik die eenmaal weer had teruggevonden konden we naar huis. Ik nam afscheid van Donald en voor ik het wist was hij dan ook echt weg.

Moederziel alleen achtergelaten, zo voelde het, zocht ik naar een auto of een bus die me naar de boot kon brengen. Ik kreeg van een vreemde een lift aangeboden en werd wakker.

Goed kijken, goed luisteren

foto van Marco Raaphorst

foto van Marco Raaphorst

Iedereen weet dat voordat je iets zelf kunt je ze eerst goed moet afkijken bij een ander. Zo leren wij allemaal.

Goed leren kijken en goed leren luisteren is daarbij het allerbelangrijkste. Zo leer je hoe anderen het doen. Zo leer je hoe dingen in elkaar zitten.

Met name het luisteren dat heb ik wel van mijn ouders meegekregen dankzij de muzikale achtergrond van pa (Bach). En eigenlijk ook van ma (Elvis). Vanaf jonge leeftijd luisterde ik al aandachtig naar muziek en kon het steeds beter analyseren. Ik kon al op jonge leeftijd verschillen tussen instrumenten waarnemen en leerde veel over de samenhang ertussen. Van school uit heb ik dat helemaal niet meegekregen. Op de lagere school heb ik wel blokfluitles gehad, een eigen vrije keuze, maar heel veel aandacht voor het luisteren was er niet. Laat staan dat er aandacht werd gegeven aan het goed leren kijken.

Kinderen wil je toch aandachtig laten kijken en luisteren? Waarom letten scholen daar dan niet wat beter op? Waarom laten scholen de kinderen niet elke dag aandachtig kijken en aandachtig luisteren? Het is hèt belangrijkste onderdeel uit ons bestaan. Het vormt onze taal. Onze manier om ons staande te houden, onze manier om ons uit te drukken. Daarom ook dat we spreken van een handicap als iemand blind of doof is. Hun taalontwikkeling wordt daardoor namelijk aanzienlijk belemmerd. En het belemmert de sociale contacten.

Leer de kinderen goed te kijken en goed te luisteren. En blijft het zelf ook doen. Wees niet doof en blind als je het zelf niet bent. Hoe oud je ook bent.

FF een Rob Wijnbergje doen?

De Correspondent toont aan dat je een site vrij van advertenties kunt maken zonder dat het een hobbysite wordt of geheel leunt op neveninkomsten.

Zoals het zo vaak gaat met innovative ideeën werd De Correspondent niet door de gevestigde orde verzonnen (lees: krant of magazine) maar door een groep nieuwe mediamakers en journalisten. Met Rob Wijnberg als initiator. Rob had bij NRC nog jarenlang de journalist mogen blijven uithangen maar koos voor een meer opwindende toekomst. Dat getuigt van #lef en #visie.

Deze vorm, crowdfunding, is zeker zeker niet nieuw. Sterker nog: crowdfunding is de afgelopen jaren heel populair geworden. En eigenlijk kan iedereen ermee aan de slag gaan want de tools om het te doen zijn voor iedereen beschikbaar. Kijk maar eens op Voordekunst of Kickstarter. Zelf heb ik vorig jaar een geslaagde funding voor een Voordekunst-project weten te bewerkstellingen (zie ‘Poëzie aan de Waterkant’).

Maar ook WordPress, de blogsoftware waar ik sinds 2005 mee werk, is heel goed in te zetten voor crowdfunding. Met name de zeer interessante Fundify plugin vraagt de aandacht.

Deze plugin is natuurlijk open source (een verplichting voor WordPress-developers). En voor je het weet heb je je eigen toekomst dus gefund. FF een Rob Wijnbergje doen, dat idee.

Verplicht kijkvoer: “so God made a farmer”

Bovenstaande video is op het moment dat ik deze post publiceer al bijna 15 miljoen keer bekeken. Je zult snappen waarom.

De video bestaat slechts uit foto’s die op een oude geluidsopname van de legendarische Amerikaanse radiomaker Paul Harvey zijn gemonteerd. Deze vorm noemen ze Audio Slideshow. The Guardian en The New Yorker zijn ook dol op dit format.

Dit is wel een heel sterk staaltje geniale reclame als je het mij vraagt! Dus Nederlandse reclamemakers, waar wachten jullie nog op? Neem ik het geluid en de muziek voor mijn rekening (check). Afgesproken?

Wat is authenticiteit?

Dat je zegt wat je vindt.
Dat je zegt dat je het soms niet weet.
Dat je twijfelt.
Dat je je soms afvraagt of je het wel goed doet.
Dat je je soms afvraagt of je niet loopt aan te klooien.
Dat je soms vindt dat je dom bezig bent.
Dat je soms gewoon een luie eikel bent.
Dat je soms teveel over geld nadenkt.
Dat je helden hebt.
Dat je sommige lui haat.
Dat je vindt dat je gelijk hebt.
Dat je jaloers bent op een collega.
Dat je twijfelt over je uiterlijk.
Dat je in het openbaar een boer durft te laten.
Dat je je schaamt voor die ene keer…
Dat je nergens bang voor bent.
Dat je een duivel kunt zijn.
Dat je een leugentje niet uit de weg gaat.
Dat je het soms zwart-wit ziet.
Dat je je baas een lul vindt.
Dat je je mond houdt.
Dat je soms iets stuk wilt slaan.
Dat je voor dingen wegloopt.
Dat je op een bepaalde manier wilt overkomen.
Dat je vroeger veel gepest werd.
Dat je de halve dag in kamerjas doorbrengt.
Dat je ongeduldig bent.
Dat je soms iets anders doet dan wat je zegt.
Dat je lief bent.
Dat je hoopt dat je iets nalaat.
Dat je tot alles in staat bent.
Dat je ook maar gewoon wat doet.
Dat je er zelf voor gekozen hebt.
Dat je jezelf onafhankelijk noemt.
Dat je pas sinds kort jezelf hebt ontdekt.
Dat je liever in een ander lichaam was geboren.
Dat je de slimste bent.
Dat je zelden fouten maakt.
Dat je het wel weet.
Dat je echt stoer bent.
En dat ze trots op je moeten zijn!

Wat een ander ook van je mag denken,
jij bent het.
Authenticiteit zegt namelijk niets over de ander,
maar slaat alleen op jou.

Hoe vind je (rechtenvrije) foto’s via Google?

Veel mensen weten niet dat je via Google Afbeeldingen naar foto’s en plaatjes kunt zoeken die je op je blog kunt gebruiken. Zelfs voor commercieel gebruik. Via Twitter lieten een hoop mensen mij vanmorgen weten dat ze behoefte hebben aan tekst en uitleg. Vandaar dit blogje en onderstaande screencast die ik even razendsnel maakte.

Het kantelpunt

Diorama, cavemen - National Museum of Mongolian History

Diorama, cavemen – National Museum of Mongolian History

Grote kans dat jij nooit aan het kantelpunt denkt. Ik denk dat de meeste mensen dat niet doen. Die vertellen mij: “ach, de ontwikkelingen gaan langzamer dan je denkt hoor!” Of ze zeggen: “zo’n vaart zal het niet lopen hoor!”

Als we naar het leven zelf kijken, de natuur, onze geschiedenis, dan is er altijd een kantpunt aan te wijzen van een radicale overgang van de ene fase in de ander. Nadat we na een tijdlang bergopwaarts lijken te zijn gegaan gaan we dan ineens met een razende vaart bergafwaarts. Het moment dat een lichte golfslag omslaat in een tsunami. Vul maar aan.

Zo’n kantelpunt vindt altijd plaats. Het is alleen een kwestie van: wanneer. De huidige crisis is zo’n kantelpunt. Het instorten van de financiële markten zorgt er samen met de opkomst van internet voor dat wij anders moeten gaan (samen)werken en (samen)leven. Velen van ons doen dat al, omdat die het kantelpunt, innovatief als ze zijn, zagen aankomen.

Er zullen steeds meer kantoorpanden leeg komen te staan omdat de mensen die er werken dat veel beter vanaf hun moderne eigen computers, smartphones en tablets kunnen doen dan dat ze dat op kantoor op een achterhaalde PC doen. Laat staan dat de software waarmee ze op kantoor werken nog efficiënt en effectief te noemen is. Cloud computing binnen bedrijven is nog een exotisch begrip. Maar elke ZZP-er die dat soort websoftware niet gebruikt is ten dode opgeschreven. Heden ten dage is er geen sprake van niet willen, maar moeten. Anders doe je gewoon niet mee aan de hedendaagse maatschappij.

Menig blogger heeft modernere websoftware tot zijn beschikking dan de systemen van onze overheid, van onze banken, en zelfs de systemen die onze internet service providers gebruiken. Die laatste groep is niet eens in staat om facturen langer dan 1 jaar online te laten staan. Waarom zetten ze de geweldige service van Google Drive of Dropbox of iets dergelijks niet in? Kosten: 0 euro. Elke ZZP-er zet dat soort services wel in zodat de documenten zowel op de smartphone als op de tablet als op de laptop bewerkt kunnen worden. Het staat in schril contrast met de vele Nederlanders die nog niet eens in staat zijn het emailadres van de zaak thuis te openen. Ze staan massaal ’s ochtends in de file om eenmaal aangekomen op het werk eerst, onder het genot van een kopje koffie, de emails door te gaan nemen.

Ergens niet in willen geloven kan je duur komen te staan. Je kunt proberen je ertegen te verzetten. Jarenlang. Je schrap zetten. Het blijven negeren, ontkennen. Hopen dat die tsunami als een wonder weer omgezet wordt in rustige golfslag. Hopen dat die ondergrondse gasboringen nooit in een ramp zal resulteren. Ook kun je het op je gezonde Hollandse klompen aanvoelen dat heel Nederland straks op zonne-energie zal overgaan. Je kunt op televisie proberen het volk gerust te stellen met een verhaal dat de crisis voor ons kleine kikkerlandje wel mee zal vallen (Wouter Bos, remember?). Want ja, natuurlijk, het valt altijd mee als je de boel bij elkaar wilt houden. Alles bij het oude wilt houden. Ook al weet je drommels goed: de boel is van binnen uit volkomen verziekt.

Rhymes door Donald Fagen en Todd Rundgren

Zo dan! Hier hebben we twee vogels die mij ten zeerste beïnvloed hebben. En dat doen ze trouwens nog steeds. Donald Fagen en Todd Rundgren. Dat de heren iets samen opgenomen hadden wist ik tot vandaag niet. Rhymes, een cover (origineel is van Al Green). Donald hoor je op zang terwijl Todd de sequencer, keyboards en achtergrond vocalen voor zijn rekening neemt.

Het volledige creditlist staat trouwens HIERRRR!

Doel

Volgens velen is het stellen van een doel het belangrijkste dat er is. Doe je dat niet dan doe je iets verkeerd. Het doel heiligt alle middelen, vindt men.

Maar is het doel van het leven dat we dood gaan? Is het doel van het hebben van sex dat je klaarkomt? Is het doel van een relatie dat je de kosten door twee kunt delen?

Waarom zouden we het proces niet als even belangrijk als het doel stellen? Geen doel is haalbaar als daaraan geen goed proces vooraf gegaan is. Stap voor stap proberen we het doel te bereiken. En sommige doelen blijken niet haalbaar te zijn.

En laten we dan ook van het proces genieten omdat we daar de meeste tijd aan kwijt zijn. En hadden we trouwens al bedacht wat we gaan doen als we het doel halen? Gaan we dan dagenlang feestvieren? Blijven we dan urenlang in Het Gevoel hangen?

Het voelt als falen als we ons doel niet halen. Want alleen het doel is ons doel. Zouden we het proces als evenzo belangrijk beschouwen dan kunnen we onszelf even goed op de borst slaan omdat we goed op weg waren. We stonden niet stil, we waren bezig, maar ja shit happens en soms kom je obstakels tegen.

Het proces belangrijk maken verlegt de focus naar gezonde arbeid. Zingend je werk doen. Maar dat wil de baas helemaal niet want stel nu dat het doel niet gehaald wordt? En dus hebben we de lol van het proces maar helemaal afgeschaft. We moeten doelmatig werken.

Stel we bouwen een vliegtuig. Dan wil je toch dat elke stap heel nauwkeurig uitgevoerd wordt? En dat de mensen die dat vliegtuig bouwen elk stapje heel zorgvuldig uitvoeren? Van die mensen hoop je toch niet dat ze zich gaan haasten als een deelproces meer tijd kost dan verwacht? Of dat ze een goedkoop onderdeel gaan gebruiken omdat het betere onderdeel tijdelijk niet leverbaar is, ook al neemt men daarmee het risico dat het vliegtuig niet op tijd af zal zijn?

Tijd speelt een belangrijke factor bij het stellen van doelen. Het moet op tijd af. Of het moet op tijd bereikt worden. En daarmee zetten we druk op de ketel. Het levert misschien niet zo’n goed vliegtuig op. Of een Fyra. En misschien wordt lastig om een operatie op een zorgvuldige manier uit te voeren onder tijdsdruk.

In creatieve beroepen is het vaak ook lastig om doelen te stellen. En tijdsdruk op te voeren. Wanneer is de muziek klaar? Als ik voel dat het af is. Maar ik kan ook de mix nog 3 keer anders doen. Ik kan overwegen om de gitaar opnieuw op te nemen. Misschien met een extra gitaar erbij? Of misschien toch uitwijken naar een studio in Londen om daar met orkest wat vioolpartijen op te nemen?

Daarom moet een kunstenaar heel veel vrijheid hebben. En daarom werkt de kunstenaar ook het beste helemaal autonoom. In opdracht werken is prima, vooral voor een rokende schoorsteen, maar het proces is dan anders. De geldschieter zal een doel stellen. Gelijk heeft ‘ie. En de kunstenaar moet zijn vrijheid daarin zien te bewaken. Het creatieve proces is immers nodig om het doel van de geldschieter te behalen.

Tot slot. Ik speel al ruim 30 jaar gitaar. Mijn doel was ooit dat ik gitaar wilde spelen. En dat is vanaf dag 1 gelukt. Gitaarspelen is een kwestie van gitaarspelen of je het nu slecht of heel goed kan, je speelt en dat is het belangrijkste. Gitaarspelen is dan ook geen doel. Gitaarspelen is een proces.