Obama, zeg het me eens

Het is nauwelijks voor te stellen dat Detroit ooit de rijkste stad van Amerika was. Een stad waar vroeger de motorindustrie zo prachtig bloeide en haar muzikale naamgenoot Motown de grootste hitindustrie ter wereld vormde, is nu door falend kapitalisme veranderd in de armste stad van Amerika. Sinds een paar maanden zijn duizenden huishoudens in de sloppenwijken van Detroit zelfs zonder water komen te zitten.

Corruptie, misdaad, armoede en uitzichtloosheid…

Obama, zeg het me eens: wat gaat er door je heen als je een Marvin Gaye, een Stevie Wonder, een Michael Jackson of een Diana Ross & The Supremes hoort?

(omslagfoto onder PD: The White House)

De hernieuwde term multimedia

Wat een webpagina zo speciaal maakt is dat het alle vormen van media kan presenteren zoals daar zijn tekst, beeld en geluid. Dat is een behoorlijk verschil ten opzichte van vroeger want toen las je de krant vanaf papier, luisterde je met een radio naar de radio en keek je televisie met een televisie. Tegenwoordig kun je alles op een computer met een webbrowser doen. En met computer bedoel ik dan natuurlijk ook de smartphone en de tablet. En zelfs de Playstation zoveel.

Wat je nog relatief weinig ziet is een mix van al die vormen van media samen op 1 webpagina. Tuurlijk, op een blog zie je regelmatig een video van YouTube ingesloten of audio van SoundCloud maar vrijwel nooit is het een wezenlijk onderdeel van de tekst, van het grotere verhaal.

Zelden worden de verschillende vormen van media op een webpagina gebruikt om samen een verhaal te vertellen. Maar je ziet het wel steeds vaker met name dankzij het populair wordende toverwoord Storytelling. Het was de webpagina Snow Fall van The New York Times die een specifieke vorm van Storytelling, een vorm waarin alle vormen van media samenkomen, populair maakte en wat zelfs een begrip werd: Snowfalling is de verzamelnaam die internationaal wordt gebruikt. Deze Snow Fall moet worden gezien als een omvangrijk en super succesvol project want in dezelfde maand van 2012 stond de teller van het aantal views al op 3,5 miljoen.

Deze manier van presenteren en verhalen vertellen heeft onmiskenbaar de toekomst voor wat betreft de Long Read, het lange verhaal. Een vorm die ik zie samenvallen met begrippen als de webdoc en de interactieve documentaire. Je ziet hem ook steeds vaker terugkomen als hernieuwde vorm van het aloude Achtergrond Artikel. Het is een vorm van storytelling waarin zowel journalistieke elementen zoals interviews en reportages als de documentaire als vorm aan bod kunnen komen, tesamen.

Door deze nieuwe vorm is de grens tussen tekst, audio en video aan het vervagen. Hoewel veel journalisten nog vaak alleen tekst doen, net zo goed als documentairemakers de keuze tussen video en audio maken, ik zie dat die scheidslijn aan het vervangen is. Zou de keuze niet moeten zijn: wat kan ik met tekst, wat kan ik met video, wat kan ik met audio? En wat als ik ze samenbreng? En voeg daar ook zeker Google Maps ook aan toe want Crisis mapping wordt al geruime tijd gebruikt als vorm van live reporting/documenteren. Waarbij het publiek ook een steeds grotere rol gaat vervullen. We zien nu vaak dat de tweets opgenomen worden in deze verhalen, vaak inclusief foto’s of soms korte video’s.

Een documentaire of een reportage leent zich prima voor het inzetten van alle typen media, maar vaak kiest de documentairemaker juist voor het een of het ander. De meeste documentairemakers hebben een specialisatie, of men doet audio, of men doet video. Tekst leent zich vaak minder voor een documentaire omdat tekst een objectief beschrijvend medium is terwijl kenmerkend aan een documentaire is dat personen op een natuurlijk manier geregistreerd worden, zonder zaken in scene te zetten en zonder deze scenes vorm te geven. En een scene vormgeven is natuurlijk bij uitstek iets dat de schrijvende journalist doet.

Dankzij webtechnologie kunnen beelden geanimeerd worden en kan zelfs tekst bewegend in beeld gebracht worden. Zoals je goed kunt zien in de korte video over de het maakproces van de multimediaproductie ‘NSA files: decoded’ van The Guardian.

Duidelijk mag zijn dat de grens tussen tekst en video aan het vervagen is. Van de hedendaagse journalist en documentairemaker moeten we verwachten dat hij of zij op de hoogte is van de mogelijkheden die het web biedt, wil deze maker een verhaal kunnen vertellen heden ten dage. En dat vertellen staat vandaag de dag gelijk aan presenteren. Content presenteer je op het web omdat alleen het web al die vormen samen kan brengen en kan presenteren als eenheid van tekst, geluid en beeld. Ik geloof dat we de term multimedia pas nu eer gaan aandoen. Omdat de techniek ons die mogelijkheden biedt. We zijn er klaar voor. Eigenlijk al sinds december 2012.

Enorme knal in Den Haag veroorzaakt door F-16

Vanmorgen even voor 11 uur hoorde ik een harde knal. De ramen en deuren trilden ervan.

Twitter ontplofte er ook van. En toen een kwartier later:

En:

Zie en lees ook Den Haag FM en Omroep West.

Ik ga er vanuit dat de piloot/piloten van die F-16 wel een boete krijgen!

Sam Dillemans

Gisteravond bracht David Van Reybrouck, de laatste Zomergasten-gast, de kunstenaar Sam Dillemans voor het voetlicht. We zagen in een documentaire hoe Sam aarzelde om de kwast op het canvas te zetten. Het blanco canvas beangstigde hem.

Terwijl Sam op een boxbal zijn krachten kapot sloeg begon hij te ranten over zijn grote helden. Dat niemand ooit kwaad mocht spreken van Michelangelo. De meesten van ons zouden nog niet eens in staat zijn om een stijger te beklimmen in de Sixtijnse Kapel.

Veel mensen raden het af om jezelf te vergelijken met anderen. Maar misschien is het juist heel goed omdat het je realistisch een plek geeft in de wereld en een belangrijke drive kan zijn om beter te willen worden. Als er geen norm is dan is alles goed en is er geen onderscheid meer. Dan is alles vlak, dan is alles grijs. Moet een kunstenaar zich niet juist willen onderscheiden?

Om boven jezelf te kunnen uitstijgen moet je eerst de waarheid recht in de ogen durven kijken. Jezelf vergelijken met al die anderen, 1 voor 1. Want een ander gaat dat niet voor je doen. Noem het zelfkennis.

Hoe toon je tekstberichten in een film?

Als je een beetje uit de doos durft te denken dan zou je dit soort technieken ook kunnen gaan inzetten voor het vertalen van bepaalde scene’s uit de film/video. Ondertiteling is meestal saai, maar je kunt er natuurlijk veel meer mee doen. Überhaupt is er met taal in film/video meer te doen dan ooit tevoren omdat editing veel handiger geworden is en typografie een enorm push heeft gekregen dankzij het web.

Neziba [disquiet0138-video-sonic-void]

Een track die ik maakte voor Disquiet Junto.

Opmerking: Dit speciale Disquiet Junto project is het resultaat van een uitnodiging van de San Jose Museum of Art om speciale een geluidsinstallatie te ontwikkelen die van oktober 2014 tot februari 2015 te zien zal zijn.

The “Untitled #8, 2004″ video by Josh Azzarella is part of the permanent collection of the San Jose Museum of Art in San Jose, California. This Disquiet Junto project is the result of an invitation by the Museum for me to develop a sound installation to be displayed on its second floor from October 2014 through February 2015. Tracks submitted to this project will be considered for inclusion in that installation.

En nu maar hopen dat mijn muziek straks te horen zal zijn in deze video-installatie in het San Jose Museum of Art in San Jose, Californië.

Update: mijn muziek werd uitgekozen voor de video-installatie in het San Jose Museum of Art in San Jose, Californië. (zie bron)

http://marcoraaphorst.nl/34901/mijn-muziek-momentum-tentoonstelling-in-san-jose-museum-of-art/

Meer over deze opdracht “Compose a 2.5-minute soundtrack to complement a work of silent video art″ — op: disquiet.com/2014/08/21/disquiet0138-videosonicvoid

Tot slot de volledige set (zal komende dagen aangevuld worden):

Update: mijn muziek werd opgenomen in de installatie Momentum. Zie deze blogpost.

Een goeie leader voor het goeie gezicht

Gisteren luisterde ik naar een kort interview met Jeroen Kuitenbrouwer op Radio 1. Jeroen staat bekend om zijn fantastische leaders die hij voor de NPO heeft gemaakt. Als je ze hoort herken je ze direct. En dat is dus de bedoeling. Een leader moet een duidelijk gezicht geven aan een programma of merk.

Het nieuwe tv-seizoen staat voor de deur en dat betekent veel nieuwe programma’s op de buis. Als iets een televisieprogramma smoel geeft, dan is het wel de leader. De begintune speelt daarin een hele belangrijke rol. Deze moet herkenbaar zijn en opvallen.

Zelf maak ik ook leaders. Voor VPRO 3voor12 bijvoorbeeld:

Of voor Seats2Meet:

Voor Nu.nl:

Voor Haagse Kunstgrepen in diverse varianten: