René van der Gijp over “de nieuwe Beatles”

“Toen Michiel van Egmond en ik er zaten met dat malle boekje van ons, werd dat – zoals alle boekjes die door Matthijs worden besproken – een meesterwerk genoemd, een hartverscheurend boek. Ik ging bijna geloven dat ik alle internationale prijzen op zak had. Elke dag wordt er ook een bandje aangekondigd alsof het de nieuwe Beatles zijn, maar zouden die op het plein in Dordrecht spelen, dan zou iedereen heel snel doorlopen.” René van der Gijp, oud-profvoetballer en voetbalanalist
HP / De Tijd

Het verwarrende van volume

Muziek en geluid dat op hoog volume klinkt is moeilijk op waarde te schatten. Het is een slechte methode om te mixen naar mijn idee. Het geeft misschien wel een kick en klinkt al snel lekker, maar je houdt je oren simpelweg voor de gek.

Ik doe regelmatig A/B testen, vergelijk het ene ten opzichte van het andere. Online kun je veel testen vinden, de ene microfoon versus de andere, de ene EQ versus de andere, de ene voorversterker versus de andere. Vaak aangeboden in een ZIP-je zodat ik de opnames zelf aan een nauwkeurige luistertest kan onderwerpen. Ik lees vaak in de reacties allerlei nonsense. Het is de napraterij van mensen die niet willen luisteren. Men houdt graag allerlei audiomythes in stand.

Ons gehoor is niet-lineair, enorm gekleurd dus. We reageren totaal anders op volumeverschillen wanneer ze op zacht of juist op hoog niveau worden beluisterd. Op een hoog geluidsniveau zal elke mix dat iets harder van volume is in vergelijking met een zachtere mix als meer helder worden bestempeld. Totale onzin want het geluid is niet anders, het is slechts harder van volume. Je oren en hersensen denken iets anders te horen. Kortom: die zit je dus keihard te foppen op die manier!

Oplossing: beluister de mix op een heel zacht volumeniveau. Alleen dan zul je de mix echt op waarde kunnen schatten. Zul je horen of een instrument wel of niet goed “in de mix ligt”, of het er niet teveel uitspringt of juist te zacht staat. En kun je fantastisch goed inschatten of een voice-over te zacht of te hard staat. Stel het afluistervolume bijvoorbeeld eens op fluisterniveau af en luister bijvoorbeeld naar hoe een stem de hele mix door klinkt. Volumeverschillen op laag afluisterniveau hoor je gelijk, op hoog niveau niet want alles is immers goed te horen.

Simpel, goedkoop en uiterst effectief.

Bert Dorenbos en zijn vriendje

Gisteravond stond de uitzending van het tv-programma Pauw geheel in het teken van EO 50 jaar. Met ondermeer oudgediende Bert Dorenbos die het hele uur aan tafel mocht blijven zitten terwijl de rest een stoelendans deed. Waarschijnlijk vanwege zijn extremistische uitspraken want dat doet het altijd zo leuk op tv.

Bert riep dat homofilie nog altijd “een probleem is dat gemaakt wordt”. Als homo wordt je niet geboren volgens Bert, maar je wordt het gemaakt. Kijk even naar de eerste paar minuten waarin deze griezel zijn extremisme predikt:

Bert Dorenbos is anti-homo maar betuigt wel de grootst mogelijke liefde voor god. Een man dus, want god kan nooit een zij zijn, zo oordelen de gelovigen. En Bert gelooft in Hem. Pure mannenliefde dus. Prima hoor, maar dat terzijde.

Het is mede door dit soort extreme geloofsgekken dat ik de kerk op mijn 13e de rug heb toegekeerd. Een slag mensen die veel normale zaken als een zonde beschouwt. Als je een ijsje op zondag koopt, of als je als vrouw een broek draagt, of nog erger: je BH uittrekt op het strand. Het is en wordt soms nog steeds, afgekeurd. Mag niet van god.

Bert is zeker geen uitzondering binnen de EO want neem bijvoorbeeld Henk Binnendijk. Hij ging regelmatig op  televisie helemaal los met zijn godsdienstwaanzin.  Zaken waarvoor geen enkel wetenschappelijk bewijs te vinden was, zaken die je als zuiver bovennatuurlijk moest bestempelen. Henk bracht het allemaal met grotere onzekerheid op tv want als er iemand zijn eigen woorden betwijfelde dan was het Henk zelf wel. Toen Herman Brood zei “ik weet dat ik diep van binnen deug” gaf Henk toe dat hij dat van zichzelf niet zeker wist. Maar toch stapte Henk nooit op de rem en bleef doorgaan met het prediken van zijn eigen onzekerheid op televisie.

Herman sloeg de spijker op de kop. Het probleem van gelovigen is dat ze nooit en te nimmer een beroep doen op hun geweten, ze handelen slechts naar wat de bijbel hun voorschrijft. Of beter: de interpretatie van de bijbel. Het boek staat vol metaforen die je op allerlei manieren kunt interpreteren. Daarom slachten christenen mekaar al eeuwen af door een gebrek aan moraal besef en slechte interpretatie van de bijbel. Als ze het even niet weten grijpen ze naar de bijbel. Terwijl ze de rest van de literatuur allemaal afkeuren. In mijn jeugd kwam ik soms bij lui over de vloer die vanwege het geloof geen televisie hadden, een apparaat van de duivel. Tja, daar krijg je oorlogen van. Die lui zullen nooit hun eigen moraal onderzoeken, nooit en te nimmer, maar alles en iedereen afkeuren en bestempelen als kwaad, des duivels, een zonde, boetedoening et cetera.

Daarom ook die afkeur van jezelf! Jezelf als zondaar zien. Vaak heb ik Henk Binnendijk zien janken op tv. Wat keurde die man zichzelf af. Hij zag zichzelf als verre van perfect. Maar wel tv blijven maken als leidend voorwerp. Een geestelijke kwelling,  duidelijk zichtbaar. Een patient, niet fris in het hoofd. “Man, ga toch leven!”, dacht ik regelmatig. Kon ‘ie niet vanwege schuldbesef. Henk voelde zich een grote zondaar.

Het is een schande waar ik voor een deel ook door beschadig ben, hoewel ik op mijn 13e echt 100% voelde dat ik de benen moest nemen uit die kerk. Een geweten had ik wel! Dat voelde ik diep van binnen en weigerde ik uit te schakelen.

Als je naar de EO kijkt van nu, dan is dat behoorlijk veranderd. Maar vergis je niet hoor want nog maar een paar geleden was het Arie Boomsma die zijn afgetrainde borstkas zonder t-shirtje op het blad l’Homo toonde en daarvoor ontslagen werd bij de EO. Zijn kinderen zien hem zo niet anders, dat is de borstkas van pappa, maar EO-ers zien er gelijk acties van de duivel in.

En maar afkeuren. Voor je het weet ben je niet normaal, heb je een ziekte en heb je het allemaal aan jezelf te danken. Had je god maar in je hart moeten sluiten, jij zondaar.

Iets niet doen omdat god je ervoor zal straffen, dat is leven vol angst. Vandaar dat de mensen in de kerk, tenminste zeker in de Gereformeerde kerk waar ik vandaan kom, weinig opgewektheid uitstralen. Het is van een grote soberheid omdat je het leven hier op aarde niet teveel mag vieren. Dat komt later pas na de dood, in het hiernamaals. Maar janken dat die Christenen doen als er weer iemand dood is gegaan! Ze zouden blij moeten zijn als er weer iemand tot god geroepen is, maar nee hoor, bij de dood slaat de twijfel massaal toe.

Vanuit dat schuldgevoel zie ik de meeste Christenen handelen. Ze doen het niet omdat ze het diep van binnen voelen, nee ze doen het omdat het zo moet. Omdat de bijbel het hen voorschrijft, de dominee het gezegd heeft, of nog erger, omdat die gestoorde gek van een Bert Dorenbos het ze vertelde. Een man die abortus beschouwt als moord. Het is de veroordelende toon van mensen die zelf voor god willen spelen, die een bijbel misbruiken om anderen hun wil op te leggen.

En dat al 50 jaar lang dus. Voor Christenen en de EO heb ik slechts 1 wens: ontwikkel moreel besef en wijs de bijbel af. Zie dat boek slechts als een metaforisch fantasieboek. Want dat is het. Engelen bestaan niet. En je kunt ook niet over water lopen, de zee splitsen, of meer van die ongein. Elke kleuter snapt dat. Kom op zeg, het is 2017!

P.S. Ik heb nooit begrepen waarvoor het geslacht van god zou dienen. God plant zich niet voor en god gaat niet naar het toilet…

(omslagfoto: Marco Raaphorst)

Mastodon, een soort Twitter maar dan beter

Mastodon is een nieuw sociaal netwerk dat als kool aan het groeien is. Ik zit er sinds 1 week op. Het is een soort tegenhanger van Twitter maar dan geheel open source en decentraal van opzet. Precies dat wat wij al jaren als kritiek op Twitter hebben aangevoerd. Twitter wilde nooit luisteren en werd door de jaren heen (ik zit er sinds 2007 op) meer en meer een gesloten netwerk. De RSS/Atom-feeds werden verwijderd (dag open internet! EVIL!) en zelfs de open API’s werden van de een op de andere dag afgeschaft. Maar een alternatief was er niet. En nee, de breiclub van Facebook is dat al helemaal niet!

Fucked up businessmodel

Tja en nu sukkelt Twitter ver achter Facebook aan. Zit boordevol overbodige advertenties (zonder geld flikkert het om! een dom niet-strategisch model). Manipuleert de persoonlijke timeline (droom zacht in je internetbubbel!). En maakt sneaky dealtjes met bedrijven en overheden (geld geld geld, anders gaan we dood! ….).

Kortom: totaal fucked up qua opzet en businessmodel. Wie niet open source denkt en handelt is gewoon nog altijd niet klaar voor het internet.

Mastodon doet precies het tegenovergestelde. Het systeem is verzonnen en ontwikkeld door Eugen Rochko die zich totaal niet door geld laat leiden. Zijn eigen mastodon.social instantie, waar hij een dagtaak aan heeft, wordt betaald middels de vele donateurs die gebruikmaken van zijn sublieme service.

Groningen en Adam Curry hebben al een eigen Mastodon instantie!

Iedereen kan een Mastodon server/instantie opzetten met behulp van de sourcecode. Zo heeft de stad Groningen al een eigen instantie. En ook Adam Curry heeft voor de fans en producers van zijn podcast NoAgenda een eigen Mastondon instantie opgezet. Inmiddels zijn er een kleine 250.000 gebruikers en een kleine 700 instanties/servers wereldwijd. De mammoet groeit als een dolle progressief!

Daar waar Twitter nog altijd vol blijft houden aan de limiet van 140 karakters met vele ruzies op Twitter tot gevolg, heeft Mastodon de limiet op 500 gezet. Dus voor wie de nuance zoekt…

Iedereen kan dus een Mastodon instantie/server met eigen spelregels beginnen. Zo stelt mastodon.social bijvoorbeeld:

Content illegal in Germany and/or France, such as holocaust denial or Nazi symbolism

Wat Vice overigens niet goed begrepen heeft, getuige haar artikel ‘Mastodon Is Like Twitter Without Nazis, So Why Are We Not Using It?’. Je zou namelijk zelfs een server/instantie kunnen opzetten die juist pro-nazis is. De truc is dat het systeem in de basis neutraal en decentraal is. Dus koppelingen maakt tussen Mastodon servers/instanties, maar daarin hebben de instanties zelf de keuze. De instanties kunnen zelf bepalen wat ze eventueel willen filteren. Het kenmerk van Mastodon is natuurlijk juist vanuit vrijheid opgezet en dus is filtering en uitsluiting op dit moment niet aan de orde. Maar theoretisch kan het.

Slimme oplossingen voor privacy en gevoelige content

Wel heeft Mastodon al standaard een paar slimme settings ingebouwd om gevoelige content en privacy te waarborgen. Zo kun je een bericht op Public (openbaar), Unlisted (niet te zien in publieke tijdslijn), Private (alleen zichtbaar voor volgers) en Direct (= DM). Ook is er een CW-knop aanwezig voor het verbergen van een bericht achter een waarschuwingsmelding (CW = content warning) waar de gebruiker eerst op moet klikken alvorens de content getoond zal worden.

Een bericht op Mastodon heet overigens een Toot. Wat mij betreft had het Tootah moeten heten. Dat terzijde.

UX

Mastodon lijkt erg op Tweetdeck en er zijn al wat apps voor Android en iOS. Zo gebruik ik Amaroq op de iPhone en dat werkt als een dolle. Zuiniger qua batterijgebruik dan de Twitter-app. Kortom: qua gebruikersgemak zit het enorm snor met Mastodon.

Wildgroei aan dezelfde namen?

Er zit een lastig addertje onder het gras. Omdat het decentraal van opzet is en er dus vele instanties/servers zijn, kan het zomaar zijn dat ik Marco Raaphorst op mastodon.network geregistreerd heb terwijl een andere Marco Raaphorst zich op mastodon.geefhetbeestjemaareennaampje geregistreerd heeft. Dat kan en mag. Geen naam is uniek. Je kunt (helaas, misschien) accounts niet koppelen op dit moment. En het is natuurlijk niet te doen om je bij alle, nu bijna 700, servers te registreren. Je zou kunnen stellen dat Mastodon op dit moment op een manier werkt die lijkt op email.

RSS/Atom: openheid en transparantie for the win!

Dit is nog maar het begin. De vele ontwikkelaars wereldwijd maken Mastodon met de dag beter. Vergelijkbaar met WordPress waar ik overigens sinds 2005 mee werk. En het lijkt ook wat op blogs omdat die ook 1000% decentraal zijn en middels RSS/Atom met elkaar kunnen communiceren. Bij Mastodon is die communicatie een stuk directer, instant en echt live. En dat maakt het zo te gek. Mastodon werkt overigens ook met een Atom-feed voor de publieke tijdslijn. Zie bv mijn eigen Mastodon-profiel dat ook met elke feedreader te lezen is.

Het is dus eigenlijk een soort super Twitter. En verzonnen zonder groot geld. Ja lieve mensen, het is 2017 en de wereld is weer veranderd. Openheid en transparantie is de sleutel voor ons voortbestaan en voor minder moeten we het niet doen!

Wat aanvullend leesvoer:

En Google er zelf maar even op want er wordt heel veel geschreven over Mastodon!

Tot zover. Er valt nog zoveel over te vertellen… een andere keer!

Radio Doc verklapt

Dear fellow Hollanders,

Bij deze wil ik verklappen dat de Radio Doc die ik aan het maken ben voor VPRO Radio 1 over Wim de Bie zal gaan.

Eind vorig jaar belde Wim mij op met de vraag of ik hem kon helpen met de techniek voor de podcast die hij wilde maken.

Voor ik het wist maakte ik een wandeling met Wim die zijn audiorecorder op het grindpad richtte terwijl iemand verderop de gordijnen wat verder opzij schoof.

“Oh jee, we worden bekeken!”

Inmiddels is die podcast er (bieswarboel.nl) en heeft de VPRO er lucht van gekregen. Zodoende werd ik door hen benaderd om een radiodocumentaire over Wim te maken.

Daarop volgend, Wim met grote ogen: “goehoeeeed!”

Dus noteer in je agenda: zondag 28 mei tussen 21 en 22 uur, Radio Doc op Radio 1. Mijn radiodocumentaire zal ongeveer 35 minuten duren.

Van die dingen.

Terrorismebestrijding doe je zo

Je geeft de terrorist nooit aandacht. Je noemt nooit zijn of haar naam. Je toont nooit een foto van hem of haar. De familie van de terrorist wordt niet geïnterviewd. Ten alle tijden maak je niets over de afkomst van de terrorist bekend.

Aandacht is het enige wat de terrorist wil. Daarom vermoord iemand de president. Doet iemand een bomgordel om. Doet iemand een daad die niemand zal vergeten. Het maakt hen onsterfelijk. Ze schrijven er geschiedenis mee. Hoewel wij domme journalisten, fokking nieuwsmedia, dat juist doen. Wij geven ze een naam. Wij zetten hun portretfoto’s groot in de krant. Kijk toch eens wat deze persoon gedaan heeft!

Wij verheffen deze complete losers tot helden.

Maar onopgemerkt blijven, dat is pas hels. Ik wil dat we ze dat geven. Helemaal niets dus. Geen aandacht. Geen naam. Geen gezicht. Helemaal geen verhaal. Dit leven was er niet.

Alleen de slachtoffers, die krijgen van ons alle aandacht.

Haagse stadsliefde: poep tegen de ventilator

Eigenlijk zou ik het elke dag moeten doen of minstens een paar keer per week: een stukje fietsen of wandelen. Vandaag gewoon maar gedaan, fiets uit de schuur gehaald en gegaan. Op naar Scheveningen om even rustig na te denken over een documentaire die ik voor VPRO RadioDoc aan het maken ben. Even broeien op een onderwerp.

Via het bovendek van de Pier liep ik naar het einde. Sommige vrijbuiters lagen op loungebanken in de zon te staren. Weliswaar zonder drankie want  alle cafeetje op het bovendek waren nog gesloten. Maar goeds, het blijft een topplek daarzo bovenop de Pier!

Op het onderdek trof ik een paar mooie wijsheden van een stel onbekenden aan.

Bij een schepijstentje op de Pier waarvan het mannetje achter de toonbank een verrassend authentiek Italiaans accentje bezigde, heb ik een bolletje caramel en passievrucht gekocht. Op het buitenbalkon van de Pier heb ik dat allemaal met mijn kop in de zon langs m’n huig laten glijden. Scheveningen heb het, ik zweer het je!

Via de betonplaten op het zand ben ik tussen alle strandtenten door terug naar mijn fiets gelopen die ik ter hoogte van de 1e haven aan een nietje vastgeboden had. Tijdens die terugtocht trof ik nog een vlieger aan die aan de balustrade was vastgemaakt. De eigenaar moest wellicht zijn fiets ff in de zon zetten. U kent die Haagse uitdrukking toch wel zeker?

Als ik de volgende keer ga wandelen of fietsen dan betuig ik misschien opnieuw mijn Haagse stadsliefde. Tenminste, als het te combineren valt met al mijn andere avonturen.

Tot zover. De mazzel!

John Nuyten: “Hoe wil je klinken?”

Ruim een jaar ben ik bezig aan een audiodocumentaire dat als aanknopingspunt de single Maternité van mijn oude band MAM heeft. Een zoektocht. Naar authenticiteit? Naar succes of naar wat succes in de weg staat?

Een van de mensen die ik interviewde was gitarist John Nuyten. Hij was mijn voorganger. Op 25 januari 2017 in Tilburg hadden wij een gesprek als gitaristen onder elkaar. Luister naar dit korte fragment:

Qua planning laat deze audiodocumentaire nog even op zich wachten aangezien ik komende tijd tot eind mei met iets anders groots bezig ben.  Daarover een andere keer meer… dus heb geduld!