Een hele aparte combinatie want Yahoo en Tumblr staan mijlenver uit elkaar. Het zijn 2 radicaal (als in: RADICAAL!) andere bedrijven. Daarbij komt dat het nieuwe prijsbeleid van Flickr niet te vatten is. Laat me het even uitleggen.

Porno

Het stikt op Tumblr van de porno. David Karp, oprichter en bedenker van Tumblr, heeft altijd gezegd dat hij voor vrije expressie is en gaat daar vrij ver in. Yahoo daarentegen is MEGA MEGA MEGA MEGA MEGA conservatief en heeft jarenlang Flickr accounts lopen te verwijderen omdat er bloot op viel te zien. Die censuur door Yahoo was altijd het gesprek van de dag op Flickr. En tot op de dag van vandaag moet je als je 1 tepel op een foto laat zien de foto automatisch laten vervangen door een ruisfoto. Als een gebruiker daarop klikt krijgt de gebruiker het volgende te zien:

This photo falls outside your current SafeSearch filter.
You can click through to see it if you want.

Maar op Tumblr mag je gewoon een vidootje met porno oploaden. Of fullscreen een geslacht laten zien. Geen enkel probleem. Geen enkele restrictie.

Poen

Tumblr is vanaf het begin vrij van advertenties geweest. David Karp vindt het stom om een businessmodel in te zetten dat niet naadloos aansluit bij dat wat de community doet en maakt. Flickr daarentegen was ook altijd al gratis maar tot slechts 200 foto’s. Bovendien werden er op jouw profiel advertenties geplaatst en zag je die bij anderen ook. Voor 25 dollar per jaar werd de foto-upload onbeperkt en de site vrij van advertenties. Een mooi model. Vanaf 2005 heb ik dan ook een pro-account voor Flickr. En met mij vele andere fotografen.

Flickr heeft de prijs herzien. Zie flickr.com/account/upgrade Ineens kost het 50 dollar om advertentievrij op Flickr te vertoeven. 2 keer zo duur! En bovendien krijgt iedereen nu 1 terabyte opslag, dus voor die opslag hoef je het niet te doen. Het gratis account is prima. En die advertenties zijn misschien lelijk, maar de foto’s van Flickr zijn simpel via HTML-code in te sluiten op andere sites en dan heb je geen last van die advertenties.

Ik snap de gedachte van Yahoo niet. Ik durf te wedden dat vrijwel alle pro-gebruikers over zullen stappen op de gratis variant van Flickr. 1 terabyte is genoeg. Mocht je meer nodig hebben dan zul je een extra account moeten openen want de 500 dollar per jaar voor een extra terabyte die Flickr daarvoor vraagt gaat natuurlijk niemand betalen. 500 dollar voor 2 terabyte die je alleen voor foto’s kunt gebruiken?!?!?

Op Tumblr kun je sinds de start in 2006 foto’s fullsize uploaden. Onbeperkt. Gratis. En vrij van advertenties. Veel templates in Tumblr tonen die foto’s lekker in het groot. Al jaren dus, terwijl Flickr pas deze week de foto’s echt groot op de profielen toont. Nu biedt Flickr wat extra’s zoals het maken van sets en groepen bijvoorbeeld. Maar als fotograaf kun je beter ook via Tumblr je foto’s uploaden want dan heb je direct een blog en maak je deel uit van een community die heel graag foto’s wil rebloggen. Bovendien staat Tumblr toe er een domein of subdomein aan te koppelen. Iets dat Flickr zelfs niet aan haar klanten die jaarlijks 500 dollar voor 2 terabytes betalen, aanbiedt.

Ik vraag het je, is Yahoo gek geworden?

P.S. Vergat ik nog te melden: zo’n ruisfoto is ook verplicht als je woorden als “suck”, “cock”, “cunt” gebruikt op Flickr. Een soortemet Noord-Korea online zeg maar.

It was just another day at the office

En dat gaat zo dus nog 2 uur en 40 minuten door.

Noem me maar een rare hippie maar dan wel eentje die de tijdgeest perfect aanvoelt. Veel dingen vielen te voorspellen ook al zeggen vele experts dat de toekomst niet te voorspellen valt. Voor een deel is dat gelul en liggen dingen gewoon in het verlengde van elkaar en zie je sterke krachten de wereld een kant opsturen. Dat voel je dan gewoon omdat je er bij betrokken bent.

Die betrokkenheid van mij zat erin dat ik die dingen simpelweg deed. Ik dook erin, ik paste het toe. Ik experimenteerde, ik was niet bang. Ook al verklaarde men mij voor gek. Nog steeds trouwens. Maar veel van die lui die een mening hebben over Creative Commons hebben het nooit gebruikt. Net zo goed als ze een mening over Twitter hebben zonder zelf een Twitter-account te hebben. Zonder het zelf te ondervinden. Tja, dan voel je dus geen reet aankomen. Dan sta je er simpelweg buiten!

Ik was bij de eerste bijeenkomst tussen Creative Commons Nederland en BUMA jaren geleden. Er hing een ruziesfeer in de zaal. De helft van het bestuur liep de zaal uit na kritiek van een componist die geen geld uit Amerika ontving, en kritiek van het Bimhuis die van jazzzmusici de kritiek kreeg dat ze nooit iets terug zagen als ze in Nederland hadden opgetreden. De BUMA zweeg in alle toonaarden.

De BUMA dacht dat internet wel zou overwaaien. Artiesten die direct hun muziek aan fans afleveren? De BUMA gelooft er nog steeds niet in. De BUMA verzon zelfs een tarief voor podcasts. Dit had tot gevolg dat zelfs Hilversum alle muziek uit al hun podcasts ging verwijderen. Adam Cury, de podfather, koos met een opgetrokken middelvinger richting BUMA en ASCAP voor podsafe music.

Mijn muziek wordt dankzij Creative Commons vaak hergebruikt. Met Flick Radio heb ik de eerste Nederlandse documentaire onder een Creative Commons licentie op mijn naam staan. Een radio en ook een televisie documentaire. Ik zie die resultaten ook bij de Haagse fotografen ook die ik heb aangestoken om Creative Commons te gaan gebruiken. Sommigen zagen hun foto op een tram gebruikt worden (tegen betaling), anderen waaronder ikzelf (diverse malen) zagen hun foto’s in boeken gebruikt worden.

Ik heb zoveel verhalen. Vooruit, nog eentje dan. In 2006 kreeg ik complimenten van Cory Doctorow die in Felix Meritis een lezing gaf. Toen ik me voorstelde riep hij hard uit “you’re that ccMixter guy, you’re that ccMixter guy!”. Kicken! Want Cory met zijn gepeperde geblog voor BoingBoing had en heb ik hoog zitten. Jaren later gebruikte hij mijn foto van Stephen Fry voor een blogpost op BoingBoing.

Gurdonark denkt er net zo over als ik. Ik ontmoette hem jaren geleden. Denk ergens eind 2004 of begin 2005 op ccmixter.org. Hij heeft mijn muziek hergebruikt en vise versa. Gurdonark is advocaat en weet dus alles van copyright af. Maar hij is ook een vrije vogel. Zoals eigenlijk alle creatieve makers zouden moeten zijn als je het mij vraagt. En nu voor het eerst in bijna 10 jaar hoor ik zijn stem…

De fotografie is adembenemend fraai. En de montage is heerlijk rustig en basaal met strakke overgangen van lawaai naar rust. Een documentaire waar ons documentaireland Nederland maar weer trots op mag zijn. En gelukkig werd er geen muziek of andersoortige opleukdingetjes toegevoegd. Dat heeft ‘ie niet nodig. Eerlijk en puur. Van die dingen ja.

Te zien op Uitzending Gemist. Meer over de film: hoeluidthetland.nl

Een autonoom kunstenaar maakt zonder rekening te houden met wat anderen ervan vinden zijn werk. Maar nadat het werk af is is hij wel afhankelijk van die anderen. Zij moeten zijn werk immers kopen. Er moet tenslotte wat geld in de broekzak van de kunstenaar terechtkomen.

De kunstenaar kan ook gebruik maken van een subsidieregeling. Dan moet er verantwoording worden afgelegd over het te ontvangen geld. Het werk van de kunstenaar wordt onder de loupe gelegd en er zullen vragen gesteld worden over hoe belangrijk en noodzakelijk het werk van de kunstenaar is.

Groep2: dienstbare maker

Er is ook een type maker dat volledig rekening houdt met haar publiek, haar afnemers, haar gebruikers. Dit type maker probeert precies op de behoeften in te spelen en aan verwachtingen te voldoen.

Steve Jobs heeft ooit verteld dat ‘ie op een dag besefte dat alles om hem heen door mensen gemaakt is die eigenlijk precies zijn zoals hijzelf. En dus kon ook hij die wereld gaan veranderen als ‘ie dat zou willen. Ik denk dat Steve hele goeie voelsprieten had voor wat er aan die wereld ontbrak en hij is dat vervolgens gaan maken.

Weet jij wat er aan de wereld ontbreekt of te verbeteren valt? En ben jij dat dan ook aan het doen of aan het maken?