Serial podcast is meer dan een podcast

We kunnen een hoop van het megasucces van de Serial podcast leren. Zo luisterden er meer mensen naar Serial dan dat er mensen keken naar tv-series als Girls en Mad Men (bron). Kortom: het format podcast moeten we inmiddels als doorgebroken en mainstream beschouwen.

Echter, in Nederland is de podcast bij lange na nog niet doorgebroken. Misschien omdat radio het nog best goed doet in Nederland? Hoewel? De NPO wil van Radio6 af. De zender die er nota bene het laatste bijkwam! Ik heb ooit de allereerste versie van de website opgezet, toen het nog een WordPress-blog was (multi-user). En ik heb nog trainingen gegeven aan de radiomakers van Radio6 die op Radio6.nl gingen bloggen. Mensen als Vincent van Engelen enzo. Hartstikke leuk allemaal.

Terug naar Serial. En ik schrijf in de verleden tijd want de serie is inmiddels allang afgelopen. Wat mij vooral aan deze geweldige serie opvalt, naast de kwaliteit van de serie zelf natuurlijk, is de kwaliteit van de website. Die website is echt een geweldige aanvulling op de audio-serie met naast duidelijke informatie per episode ook heel veel aanvullende informatie, notities, landkaarten met aanwijzingen, politieverslagen, tijdslijnen en zelfs de componisten van de muziek krijgen volledige aandacht.

Daarnaast zette men Twitter en Facebook op een bijzondere manier in. Men zat er bovenop, er was veel interactie met de luisteraars en men voerde de opwinding over de serie telkens een beetje op. Zodoende verspreidde de serie zich razendsnel als een brandend vuurtje online. Deze serie MOEST je gehoord hebben! Massaal ging men over tot het plaatsen van retweets. Massaal blogde men erover. Er zijn zelfs diverse podcast gemaakt die over Serial gingen. Kan je het geloven, een podcast maken die over een andere podcast gaat? Zo succesvol dus. Mega.

In Nederland nemen we deze zaken nog steeds niet echt serieus merk ik. Naast het feit dat de podcast niet serieus genomen wordt lijkt men met name in Hilversum alleen geïnteresseerd te zijn in radio en tv. En dus bungelen de websites van de NPO er een beetje bij. Men worstelt zichtbaar met Twitter en Facebook en het ontbreekt daarbij vooral aan de bevlogenheid die bij Serial juist zo voelbaar was.

De kansen die er liggen zijn helder en duidelijk. Nu de nieuwe makers nog. En dat schrijf ik toch ook als een soort opdracht aan mijzelf…

De sloop van Europa: webshops en de nieuwe BTW-regels

Per 1 januari 2015 moeten alle webshops die geautomatiseerde online diensten of software aan Europese particuliere klanten verkopen een BTW-tarief hanteren dat in het land van de consument geldt. Zo betaalt een klant uit Duitsland dus 19% en een klant uit Finland 24%, ongeacht in welk land de webshop zich bevindt (hamvraag: kent internet landen?). Niet alleen levert dat een enorm complexe boekhouding op, maar er zijn nog meer punten van kritiek. Het heeft tot gevolg dat vele webshops, met name in Amerika, niet langer aan Europese klanten leveren. En sommige professionele webshops zijn gestopt met het leveren aan particulieren.

De nieuwe eisen van de EU voor webshops

  1. BTW-tarief rekenen dat in het land van de consument geldt
  2. fraude bestrijden door na te gaan waar de klant zich bevindt via tenminste een match van 2 onafhankelijke kenmerken (bv factuuradres dat overeenstemt met IP-adres)
  3. de BTW afdragen aan de belastingdiensten van de betreffende landen 

WTF!!!

BTW-tarief rekenen dat in het land van de consument geldt

euroBinnen de EU gelden 28 verschillende tarieven die nu vanaf 1 januari 2015 ook doorberekend moeten worden aan klanten die afkomstig zijn uit Europa. Dit geldt dus niet voor klanten buiten Europa!

Het is dus prettiger leveren aan klanten in landen zoals Amerika want daarvoor hoef je geen BTW in rekening te brengen. En aangezien Amerikaanse webshops nu voor Europese klanten BTW moeten heffen, terwijl ze dat voor hun eigen burgers niet hoeven te doen, hebben veel webshops besloten Europese klanten uit te sluiten. Ook in mijn vakgebied, soundware (samples en patches), zijn veel webshops ermee opgehouden nog langer te leveren aan Europese klanten. En sommige bedrijven hebben besloten alleen nog maar aan bedrijven en professionals te leveren omdat daarvoor binnen Europe nog altijd de 0% BTW-regeling geldt.

Niet alleen de Europese webshops worden hierdoor getroffen maar alle webshops. En Europese klanten krijgen het te verduren. Per saldo zal dat een flinke inkomstenderving tot gevolg hebben voor heel Europa.

Fraude bestrijden

De ambtenaren die deze regels hebben verzonnen, vonden het ook leuk om fraudebestrijding geheel bij de verkopende partij neer te leggen. Elke koper van een webshop moet geïdentificeerd worden, bijvoorbeeld aan de hand van IP-adres en bankgegevens.

Je zou je kunnen afvragen: vindt de consument dit eigenlijk wel leuk, dat opgeven van deze privacy-gegevens bij het aanschaffen van een product? Achter zijn of haar rug om moet nu elke webshop heel sneaky de persoon proberen te identificeren aan de hand van bankgegevens en het IP-adres en dergelijke.

Nu kunnen toeristen in Nederland anoniem producten kopen, behalve als dat online gebeurt. Online en offline zijn zo lijnrecht tegenover elkaar komen te staan. Deze nieuwe BTW-regels zullen tot gevolg hebben dat de consumenten liever offline dan online kopen, zo vermoed ik.

BTW afdragen aan de belastingdiensten uit de betreffende landen

Het afdragen van BTW aan de belastingdiensten uit de betreffende landen is natuurlijk een living hell voor de meeste eenpitters met een webshop. Het is al een hele klus om een webshop te voorzien van een stuk intelligente software die tijdens het bestelproces weet te achterhalen in welke land de klant zich bevindt, de juiste BTW berekent en het via Credit Card en PayPal veilig afrekent met de klant. Maar om vervolgens deze BTW naar alle Europese landen over te maken, dat is compleet ondoenlijk!

Je kunt je registeren voor de BTW-MOSS regeling bij onze Belastingdienst. Je kunt dan de BTW overmaken naar de Nederlandse Belastingdienst en zij maken het weer over naar het betreffende land. Via via via via via. Het mag wat kosten zo’n belastingsysteempje… maar waar is in godsnaam de ondernemersgeest die op de kosten van dit alles let? Of zijn we bezig de arbeidsvoorziening van de Belastingdienst in stand te houden? Daar lijkt het wel op.

En let wel, menig webshop heeft ook te maken met lastige koersverschillen. Een webshop zoals die van mij hanteert een andere munteenheid dan de EURO. In mijn geval de DOLLAR want de meeste van mijn klanten wensen daarmee te betalen. Maar hierdoor zit ik ook met wisselkoersen en hele complexe berekeningen nadat een klant wat bij mij besteld heeft. En daar komt deze EU-BTW nog bovenop (die dus ook berekend is in DOLLARS maar ik weer moet omkoersen nadat ik het geld op mijn rekening heb staan naar EURO’S).

Suggestie voor oplossing: belastingvrije drempel voor kleine ondernemingen

De meeste Europese landen hanteren een belastingvrije drempel voor kleine ondernemingen. Van de 28 Europese landen doen alleen Nederland, Spanje en Zweden hier niet aan mee (zie VAT limits – by country – PDF). Dit zorgt voor oneerlijke concurrentie omdat collega’s van mij in bijvoorbeeld Frankrijk (belastingvrij tot aan €90.300) een belastingvrije webshop kunnen runnen terwijl ik dat vanuit Nederland niet kan. Het staat haaks op de eenheid die Europa zegt na te streven maar in werkelijkheid een totale farce blijkt te zijn. Ondernemers worden in Europa ongelijkwaardig behandeld.

Conclusie

Deze regels zijn niet te doen voor een ondernemer zoals ik. Natuurlijk begrijp ik dat Amazon en Apple in staat zijn om dit proces tot in de details te automatiseren, voor mij geldt dat niet. De Belastingdienst heeft daar de tools niet voor en ze zelf laten bouwen is voor mij onbetaalbaar. Een investering die ik simpelweg niet terug kan verdienen. En grote kans ook dat de EU volgend jaar weer wat nieuws verzint om kleine ondernemers aan banden te leggen.

Eenpitters worden nu op eenzelfde manier behandeld als het grootste en machtigste concern ter hele wereld, Apple. Maar ondernemers zoals ik die al 12 jaar hun plek op de internationale markt aan het veroveren zijn worden niet serieus genomen. Nee, sterker nog: wij worden ontmoedigd! En velen van ons geven op omdat wij niet zoals Apple en Starbucks een regeling met de Belastingdienst kunnen treffen. Het is meten met 2 maten hier in Europa en onze Belastingdienst doet er vrolijk aan mee.

Het herstel van de economie, waar zoveel politici handenwrijvend naar smachten, we kunnen het vergeten. De sloop van Europa is allang begonnen.

… en die Amerikanen maar lachen.

Aanvulling 1: Jurist Arnoud Engelfriet schreef de heldere blogpost ‘Hoe rampzalig zijn de nieuwe btw-regels voor online ondernemers?’. En schroom niet te googlen op dit onderwerp. Half internet staat bol van de zoutloze kritiek op deze krankzinnige regels van een stel Europese ambtenaren op witte sokken.

Aanvulling 2: Paul Tang, Europarlementariër voor de PVDA noemt de nieuwe BTW-regels volslagen onwerkbaar voor webwinkels:

De nieuwe BTW-regels leiden tot administratieve lasten, waar sommige kleine ondernemers niet aan kunnen voldoen. De administratieve chaos wordt zelfs zo groot, dat online-verkopers gedwongen zijn hun bedrijf op te geven. Vaak weten online-verkopers ook helemaal niet waar hun klant vandaan komt.

Aanvulling 3: Thuiswinkel.org en Ecommerce Europe hebben drie aanbevelingen om administratieve lasten te verlichten en verkoop aan Europese consumenten te vereenvoudigen:

  1. De Europese BTW-regels moeten zoveel mogelijk worden geharmoniseerd. De werkelijke oorzaak van de problemen ligt namelijk in de uiteenlopende tarieven die in de EU gelden (Luxemburg 15% tot Denemarken 25%).
  2. Het midden- en kleinbedrijf en de export zou moeten profiteren van een vrijstelling van BTW-verplichtingen tot €100.000 per land van bestemming. Zij hoeven dan niet te investeren in ingewikkelde en dure administraties.
  3. Er moet één (Europees) loket komen waar (web)winkels al hun BTW-verplichtingen kunnen afwikkelen. Nu hebben vaak kleine webwinkels weinig kennis over BTW en zou informatie of beter: ontzorgen enorm helpen.

Update (27 februari 2015): suggestie voor oplossing aan de blogpost toegevoegd.

 

1 maand later: resultaten van mijn shop (feb 2015)

Sinds een maand heb ik een eigen webshop voor de internationale markt. Aan de eerste resultaten probeer ik wat conclusies te verbinden zodat ik weet waar ik aan toe ben en een gevoel heb waar ik naartoe kan werken.

De shop

In het najaar van vorig jaar besloot ik een nieuw pakket te ontwikkelen voor gebruikers van de muzieksoftware Propellerhead Reason en het te gaan verkopen via mijn website Melodiefabriek. Tien jaar geleden, in 2005, was het de eerste keer dat ik een pakket met geluiden in eigen beheer verkocht onine.

Om dit nieuwe artikel te kunnen verkopen heb ik mijn website uitgebreid met een handige shop inclusief shopping card voor Credit Card en PayPal betalingen. Helaas gooien de nieuwe VAT MOSS regels die de EU heeft verzonnen behoorlijk wat roet in het eten voor iedereen die wereldwijd online spullen verkoopt, maar daar zal ik een volgende keer verder op ingaan. Om kort te gaan: ik heb een shop en hij is dag en nacht geopend voor de hele wereld.

Niche

Mijn bedrijf Melodiefabriek heb ik in april 2003 opgericht. Met dit bedrijf heb ik al vrij snel internationaal naam gemaakt op het gebied van muziek, sound art, sound design en documentaires. Jarenlang heb ik op Melodiefabriek.nl geopereerd maar ben op een gegeven moment opgestapt op Melodiefabriek.com.

Veelal hebben de artikelen op Melodiefabriek een technisch karakter en hebben ze betrekking op de Propellerhead Reason software die ik gebruik voor mijn werk. Mijn geluiden worden ook meegeleverd met dit pakket dus redelijk wat gebruikers kennen mij of de naam van mijn bedrijf. Maar dat zal een klein deel van alle Reason-gebruikers zijn, zo schat ik in. Kortom: hoeveel gebruikers weten nu dat ik een nieuw pakket heb uitgebracht dat ze misschien zouden willen kopen?

Bezoekersaantallen

Ik ben niet heel consequent met het regelmatig plaatsen van blogposts op Melodiefabriek. De bezoekersaantallen wisselen hierdoor behoorlijk van maand tot maand. Maar meestal zijn dat er minimaal 2000 unieke beoekers per maand. Een hele enkele keer heb ik een uitschieter, en behaal ik dat aantal per dag. Soms stel ik mezelf de vraag: hoe kan ik dat continueren? 2000 unieke bezoekers per dag is een heel prettig aantal, zeker als je een shop hebt.

Statistieken

Ik meet de aantallen pageviews en bezoekers met Google Analytics dat de standaard is voor alle websitebeheerders. Als ik kijk naar de cijfers van afgelopen maand (mijn nieuwe pakket Boutique Amp zag op 19 januari 2015 het licht) dan zijn de bronnen, referrers, die voor het bezoek zorgen (in volgorde van effectiviteit):

– Google Search
– direct (bookmark van gebruiker/lezer, rechtstreekse aanroep)
– Reasontalk.com (webforum)
– redirects (bezoek dat via mijn oude site melodiefabriek.nl wordt omgeleid)
– Twitter
– Facebook
– marcoraaphorst.nl
etc

Google Search zorgt voor meer dan 60% van het bezoek op Melodiefabriek. En 70% van alle bezoekers zijn nieuwe bezoekers.

Het bereik van Twitter

Mijn Melodiefabriek Twitter-account heeft 160 volgers versus 2487 volgers die ik op dit moment op mijn Raaphorst-account heb. Op mijn Melodiefabriek Twitter-account ligt de focus volledig op mijn werk, termijn de vele volgers van mijn Raaphorst-account vaak helemaal geen relatie met mijn werk hebben hebben.

Alleen als ik het aantal interacties vergelijk via Twitter Analytics dat is overduidelijk dat het aantal interacties helemaal lost staat van het aantal volgers. Het leert me dat mijn Melodiefabriek Twitter-account veel meer resultaat en effect heeft voor wat betreft kliks, retweets en dergelijke.

Maar toch is het effect van Twitter op mijn shop zeer gering. En zeker vergeleken met het effect dat Google search heeft. Dat is nog steeds leidend. Het effect van Facebook is voor mij zelfs te verwaarlozen.

Verkoopcijfers

Als ik het aantal klanten die gebruikt maakten van mijn shop om een product te kopen dit afzet tegen het aantal unieke bezoekers dan kom ik op een conversieratio van 1,77%! Dat is heul veel. Dat is een percentage dat vrijwel geen enkele website nog haalt op een advertentie. Maar in mijn geval levert het dus niet slechts een klik op, maar echt een daadwerkelijke order.

Conclusie

Met Melodiefabriek trek ik een behoorlijk aantal bezoekers dat mijn nieuwe product willen kopen, ook al komt het meerendeel van dat bezoek voor het eerst op de site terecht via Google Search of iets dergelijks.

Hoe meer producten ik zal maken en aanbieden op mijn Melodiefabriek, des te groter wordt de kans dat men een product gaat aanschaffen.

Hoe meer blogs ik schrijf, des te meer bezoek ik op Melodiefabriek ga aantrekken en des te meer ik zal verkopen.

Hoewel de bezoekersaantallen best goed zijn, echt heel hoog zijn ze ook weer niet. Maar zal het mij lukken om bijvoorbeeld 1000 bezoekers per dag aan te trekken? Ik heb zo’n vermoeden dat het effect op mijn shop behoorlijk groot zal zijn. Kortom: er zit niets niets anders op dan keihard te gaan bloggen. En meer producten maken natuurlijk.

En dat blogje over die gruwelijke VAT MOSS regels die de EU dit jaar geïntroduceerd heeft, dat hou je nog tegoed van mij.

Melodiefabriek / Shop →

Onderweg naar 20 jaar later: hallo Tilburg!

look-mamMet mijn 4-sporen recorder had ik een demo opgenomen en per postduif naar Tilburg opgestuurd. Ik werd gelijk aangenomen.

Zodoende werd ik onderdeel van de allerlaatste formatie van de band MAM waarmee ik de CD Look: Nederlands! opnam en een bijdrage leverde aan de CD Ik ben liever dan alleen ter nagedachtenis van dichter, tekstschrijver en 1e manager van MAM: Kees van Kalmthout.

Egmond-Binnen

De meeste optredens heb ik gedaan met Tom op bas, Pieter Bon op zang en een tafeltje met een MPC-drummachine en aanvullende drum en synthesizer spullen. Helaas was vlak voor mijn komst bij de band de toetsenist Dave Green weer huiswaarts vertrokken. Manchester. Gelukkig kwam Dave wel een tijdlang over toen we aan de CD Look: Nederlands! werkten in de thuisstudio, het atelier, van Tom in Tilburg.

Op een dag zei Dave tegen mij: “why weren’t you here when I was here?” Het klikte tussen ons. Gelukkig hebben we nog een paar maal samen live opgetreden. Ondermeer in Egmond-Binnen. 2 opnames daarvan staan op YouTube.

Maternité:

Ontwik:

Dave

Dave zat ooit in de band The Icicle Works waarmee hij ondermeer door Nederland getoerd had. Zo had hij ooit op Parkpop gestaan.

Menig jongerencentrum of club kwam Dave bekend voor: “I know this place! I’ve been here before!”

Dave zag er een beetje uit als Koos Koets en blowde de hele dag door. Ik zie hem nog zitten, gebogen over zijn DX7 met vlassig lang haar, gekleurde glazen in zijn bril en een verlengde joint in zijn mond. Dave plakte altijd 2 lange vloeitjes aan elkaar.

Het moet niet op werken gaan lijken

In die periode sliep ik altijd bij Tom en zijn gezin op zolder. En als Dave er was dan werd ik midden in de nacht altijd wakker van zijn gestommel in het donker. Vervolgens sliep meneer Green een gat in de dag en was hij met geen mogelijkheid eerder dan 3 uur ‘s middags terug te laten keren naar het land der levenden.

Er viel met hem ook niet over te onderhandelen. Eenmaal wisten we het voor elkaar te krijgen om Dave op een vroeger tijdstip in verticale positie terug te laten keren naar de studio. Dat hebben we geweten. Gezucht, gesteun, gewauwel en gemompel was het resultaat. Een nachtmerrie bij daglicht.

Chaka

Op een avond zitten Dave en ik wat te kletsen. Tom is al naar bed. Dave pakt de cassette van het album Naughty van Chaka Kahn uit zijn tas en zet ‘m op. En volgens zijn we 40 minuten stil.

De jaren 90. Ergens in het stadje met de naam Tilburg.

Interview Marc Weidenbaum over installatie Sonic Frame met mijn muziek

Ik voelde me al vereerd dat mijn muziek door Marc Weidenbaum werd uitgekozen voor de installatie Sonic Frame dat tot het eind van deze maand (februari 2015) in het San Jose Museum of Art (Californië, Amerika) te zien en te horen is (zie deze eerdere post daarover). Maar ik voel me vandaag opnieuw vereerd nu blijkt dat het San Jose Museum of Art ook voor een interview met Marc Weidenbaum op video mijn muziek heeft gebruikt. Dit terwijl men ook uit de 20 andere muziekstukken had kunnen kiezen.

Mijn muziekstuk Neziba is gebaseerd op 3 akoestische gitaarpartijen die ik opnam en vervolgens bewerkte met muzieksoftware. Het was een korte sessie van slechts een paar uur, maar ik merkte direct dat het gevoel van het stuk naadloos aansloot bij de beelden van de video waarvoor dit stuk bedoeld was.

Het gaat om de volgende video van videokunstenaar Josh Azzarella (druk daarna op de SoundCloud-player met mijn muziekstuk Neziba om ze tegelijkertijd af te spelen):

Mijn werk:

Onderweg naar 20 jaar later: compassie

We zijn onderweg naar Oostende en het regent. Tom America is mijn chauffeur. En op de achterbank zit Massimo, zijn zoon. De laatste keer dat ik hem zag was ‘ie minstens een meter kleiner.

Ik kijk op mijn telefoon. 28 februari 2014.

We komen aan bij de plek waar Marvin Gaye vroeger weleens een potje basketbal speelde. Het lijkt nog precies als toen. Maar Marvin is er niet. Niet meer.

Even later staan we oog in oog met de toetsenist van Arno Hintjens, Serge Feys die ons nogal opgewonden toevertrouwt:

Hebben jullie het al gehoord? Spinvis heeft een huis in Oostende gekocht!

Maar Spinvis pakt een naald en laat de ballon knappen:

Ik heb -helaas- nog nooit een huis gekocht in Oostende. Er zal een persoonsverwisseling in het spel zijn.

Alleen een creatieve geest ziet verbindingen die niemand anders ziet. Ondanks de omstandigheden, plaats, tijd en geld.

We proberen het te begrijpen. Wat zocht Marvin Gaye in Oostende? En natuurlijk willen we het hem het liefst persoonlijk vragen. Maar dat kan niet meer want Marvin is al 30 jaar dood.

Dan maar herinneringen ophalen bij de mensen die hem gekend hebben. Mensen die hem opzochten in zijn appartement aan de Albert 1 Promenade waar ze Marvin aantroffen met zijn drumcomputer, de Roland TR-808 en zijn Jupiter 4 synthesizer. In het appartement waar hij zijn grootste hit Sexual Healing schreef. Waar zijn buren klaagden over de geluidsoverlast. Vrijwel niemand wist wat daar te gebeuren stond.

In het eerste jaar dat Marvin in Oostende zat, 1981, kwam Todd Rundgren uit met een album dat Healing heet. Is dat toeval? Ik zou het niet weten. Niemand die het Marvin ooit vroeg.

Mocht je onbekend zijn met dat album dan moet je maar eens het nummer Compasion opzoeken op Spotify of iets degelijks.

Everybody needs compassion.
If you want to be healed.

En het is compassie dat ik ook hoor in de muziek van Marvin Gaye. Het verdriet en de melancholie. Marvin voorzag zijn muziek weliswaar van dansbare uplifting grooves, maar de tragiek die uit de harmonie en melodie telkens weer naar voren komt spreekt boekdelen. Die pijn valt niet te ontkennen. De moderne blues.

Door de zoektocht die bij Marvin is begonnen, begint het bij Tom en mij ook weer te broeien. Tijdens onze ritjes naar Oostende en Brussel ontstaan er nieuwe plannen.

In Brussel laat Tom mij de legendarische club Ancienne Belgique zien. Tom heeft daar vaker gespeeld, maar ik niet. Het lijkt mij een feest om daar te mogen spelen voor de Belgen. En in De Grote Post van Oostende, waar we eerder met Serge Feys spraken, moet het ook een feest zijn om te spelen. Spinvis speelt er weleens.

20 jaar is een lange tijd. Maar de compassie zit er nog. En daar moeten we iets mee.

(fotograaf omslagfoto: Massimo America)

Zo word je echt goed

Je bent meestal niet gelijk ergens goed in. Je kunt het wel worden. Volgens velen is talent daarin essentieel. Ik denk van niet.

Van te voren zeggen dat je iets niet kunt zonder het echt te hebben geprobeerd wordt puur ingegeven door angst. Je kunt iets niet weten tenzij je het probeert. En dat proberen kan best een tijd duren. Trek er maar gerust een mensenleven voor uit.

a-muzikaal

Een tijd geleden hoorde ik een bekend muzikant vertellen over hoe hij vroeger de ene noot niet van de ander kon onderscheiden. Hij was volslagen a-muzikaal! Toch werd hij gegrepen door de liefde voor muziek en wilde hij persé gitaar leren spelen. Dit kostte hem dan ook de grootst mogelijke moeite. Maar wie had ooit kunnen bedenken dat deze Robert Fripp ooit ondermeer op de albums Heroes en Scary Monsters van David Bowie te horen zou zijn?

Er is de wil om echt goed te worden. En die wil, dat is alles, dat is jouw drive, jouw inner mountain flame. De rest, het doet er geen reet toe. En de mening van anderen? Wat denk je zelf?

Radiomaken

Ira Glass is de producer en stem van het zeer succesvolle radioprogramma This American Life. In al zijn interviews en lezingen praat Ira over Het Gat, de kloof die zit tussen de mensen die je bewondert en wie je zelf bent.

Ira werd al vrij jong gegrepen door het fenomeen radio en wilde dat ook gaan maken. Al snel kreeg hij de gelegenheid om dat te gaan doen. Maar daar waar hij andere starters in het vak al snel echt goed zag worden, bleef hij worstelen. Maar hij gaf niet op, hij wist wat hij wilde. Hij werd gedreven door smaak en een kritische houding. Hij wist wat hij zocht.

Natuurlijk is het angst. Om te zeggen dat je het niet kunt. Hoeveel angsten moet een mens zien te overwinnen in het leven? Het is niet anders tenzij je zwicht voor die angsten. Wat velen doen. En zij geven het op.

Quintus

Ik had een vriend die helaas te jong is overleden. Samen hebben we diverse bands gehad. En ik weet nog goed van een avond samen in muziekcafé De Pater in Den Haag. We hadden de gitaren omgedaan en Quintus fluisterde in mijn oor: “kijk, die mensen staan allemaal voor het podium naar ons te kijken, maar wij staan OP het podium.”

quintus-marco

Daarna ging het steeds beter. En soms ook niet. Soms speelde ik zo slecht dat ik er de brui aan wilde geven. Soms voelde de kloof tussen mij en het publiek te groot. Ook al speelde ik in een uitverkocht Paradiso, of Tuitjenhorn. De plek waar het gebeurt maakt namelijk geen reet uit. Je speelt voor 1 ding en dat is de muziek. Het applaus en de aandacht, allemaal leuk en aardig maar dat is niet het ding. Het ding is de muziek. En dus geef je niet op omdat die muziek in je zit, omdat je het in je donder voelt. En omdat je er bezeten van bent en het eruit moet!

Als je een doorzetter bent dan ben je in mijn ogen een winnaar. Da’s pas echt goed.

Slaappraatjes van Jeff Bridges: Sleeping Tapes

sleeping-eyes

The world is filled with too many restless people in need of rest – that’s why I filled my sleeping tapes with intriguing sounds, noises and other things to help you get a good night’s rest. – Jeff

In de Sleeping Tapes probeert acteur Jeff Bridges ons in slaap te praten. Met de ogen dicht is het net alsof The Dude tegen ons praat.

Het is een samenwerkingsproject met componist Keefus Ciancia en het combineert Jeff’s stem met veldopnames, ambient muziek, speciale effecten en fraai sounddesign.

In de stem van Jeff hoor ik soms wat ruis. Alsof Jeff het met zijn smartphone heeft opgenomen. En dat heeft ‘ie misschien ook wel. Jeff is vooral buiten te vinden. Je hoort zijn voetstappen, de takjes die breken. Jeff praat op zachte toon, het is immers nacht. Zacht praten is altijd geruststellend. Kalm en warm. Jeff’s donkerbruine stem met opgewekte kinderlijke toon is hier natuurlijk uitstekend geschikt voor.

Het is een veel spannendere audiotrip dan alle audiobooks die ik tot nu toe hoorde.

Deze lichtvoetige meditatieve poëtische trip wordt als album aangeboden en is middels het Pay what you like principe te downloaden. En wie 10 dollar of meer betaalt, ontvangt een paar bonus tracks. Ook is er te bieden op een exclusieve 180-gram gulden persing van de vinyl versie naast de normale vinyl versie en een cassette. De opbrengsten gaan naar No Kid Hungry. Jeff heeft er zelf niets aan verdiend.

dreamingwithjeff.com

Het project is bovendien een showcase van de webhosting service van Squarespace.

De podcast als toonbeeld van betrokkenheid

Het succes van de Amerikaanse Serial podcast toont aan dat de betrokkenheid van de luisteraar maximaal kan zijn. Waardoor podcasting inmiddels een begrip is geworden. Het laat ons zien dat in deze moderne tijden vol afleiding en versnipperde aandacht het de podcast is die het tegenovergestelde weet te bewerkstelligen.

Hou het kort… toch?

Video’s moeten vooral kort zijn, zo is het advies van de experts.

Over blogs zijn de meningen verdeeld. De een zegt dat je het kort moet houden, de ander zegt dat je voor de longread moet gaan.

En podcasts dan?

Podcasts moeten juist niet kort zijn. De echt goeie podcasts (lees: liefdevol gemaakt) hebben fans en die luisteren met de oogjes dicht aandachtig, doen de earplugs in en maken een wandeling of doen er de afwas bij.

De podcast is het allerbeste voorbeeld van betrokkenheid online. En hoewel de financieringsmogelijkheden ervan met name in Nederland lastig zijn, we weten dat financiers tegenwoordig niet langer geïnteresseerd zijn in aantallen views en bezoekersaantallen maar iets anders wensen: betrokkenheid.

En die betrokkenheid is bij podcasts dus maximaal. Tel uit je winst!