Online, mijn 2e natuur

Ooit tikte ik mijn eigen bloggeschiedenis uit. Het loopt parallel aan mijn liefde voor een wereld die met de uitvinding van de hyperlink in 1 klap met elkaar verbonden werd als 1 geheel. De uitvinding van het Wereld Wijde Web zorgde voor een geglobaliseerde anarchie waarbij een ieder evenveel macht kreeg. De oerknal! Tering! We kozen een domeintje en begonnen gewoon! Als een soort digitale punk. Het lijkt simpel maar het tikken van een zinvol blogje is helemaal niet zo eenvoudig, zo bleek. De meeste bloggers hebben het inmiddels opgegeven. Zij retweeten en facebooken de content van bloggers. Iemand moet het doen :)

Sinds 2000 blog ik. En rete trots dat ik daar op ben! Het is nog altijd die liefde die ik er in 2000 in zag: fokking hell, iedereen kan publiceren! Die DIY mentaliteit gewoon op je eigen domeintje (fuck jou Zuckerberg met je Facebook!) is gewoonweg fantastisch. Nog altijd. Losgeslagen vrij.

Maar ik ken ze natuurlijk ook, zij die dat gevoel missen. Medewerkers van organisaties voor wie internet een kwestie van moeten is, waar het werk vaak onder gezucht en gesteun uitgevoerd wordt. Organisaties waar de vlag uitgaat als het nieuws in de krant staat maar waar de effecten online nauwelijks worden meegenomen. Het zit niet in hun natuur. Ze voelen het intuïtief totaal niet aan. Laat staan dat ze er opgewonden van raken. Ze zien het internet als een onechte virtuele wereld.

Voor mij is het internet hét belangrijkste medium. Beter dan radio, beter dan tv, beter dan een krant, beter dan een magazine.

Ik deed het allemaal gewoon erbij, grotendeels onbewust omdat ik muziek en sounddesign als mijn hoofdtaak beschouw. Dat het internet, het bloggen, mijn webshop, de discussiefora, daarbij van enorm belang zijn, dat moge duidelijk zijn, maar het is ondersteunend voor mijn hoofdtaken. Het heeft me dan ook diverse malen verrast wanneer ik werd ingehuurd door organisaties vanwege die expertise. Het was immers niet mijn core business. En het waren niet de minsten die mij vroegen. Zo heb ik jarenlang voor de VPRO grote blogs opgezet en doorontwikkeld (weblogs.vpro.nl, pooljaar.nl, radio6.nl, weblogs,hollanddoc.nl). En ook ben ik door de overheid diverse malen ingehuurd voor grote projecten rondom communities, storytelling en heb ik een jaar lang bij De Verkeersonderneming in Rotterdam het community managent verzorgd.

Ik doe er niet langer moeilijk over. Het is een kunde, een expertise die heeft kunnen ontstaan vanuit pure interesse. En mijn liefde voor het medium spreekt boekdelen.

Corporate blogging is een must

Noot: Corporate blogging is geen Nederlandse term maar zoals voor zoveel moderne begrippen geldt voelt niemand zich in Nederland geroepen om de term naar het Nederlands te vertalen. Hetzelfde geldt voor de term content marketing. We doen het er maar mee.

Inmiddels is het blog voor veel corporaties een zeer effectief middel gebleken. Met name voor het onder de aandacht brengen van de expertise van het bedrijf. Het merk en de producten en diensten kunnen op een rechtstreekse wijze gepromoot worden zonder dat daarvoor duur advertentiegeld betaald hoeft te worden.

Hierin verschilt een corporate blog overigens niet eens zoveel van een privé-blog. De privé-blogger wil natuurlijk ook zijn expertise laten zien ook al heeft hij geen product te verkopen.

De sleutel in onze online wereld is: originele content. En dat is lastig. Je moet immers een goed verhaal hebben wil je opvallen. En je moet dat verhaal ook goed kunnen verwoorden, vaak voorzien van originele fotografie, video en/of audio. Het is een kwestie van moeten want het publiek zit er namelijk op te wachten. Wij mensen willen immers telkens iets nieuws horen, zien of lezen. Het is onze nieuwsgierigheid, niets te willen missen, een honger die gevoed moet worden. Het is een uitgelezen kans voor de blogger om die honger te stillen.

Investeren in het ontwikkelen van goeie content is wat je moet doen. Ik durf zelfs te beweren dat je beter geld kunt stoppen in het ontwikkelen van kwaliteitcontent dan het te besteden aan advertenties. Grote kans dat mensen interesse in een product of dienst krijgen nadat ze er een blog over lazen. En wie kan nou beter dat blog schrijven dan het bedrijf achter het product of dienst? Middels een blog kun je die expertise laten zien.

Naar corporate blogs werd onlangs onderzoek gedaan door het PR-blog Lewis. Van de 245 onderzochte bedrijven bleek dat 38% heden ten dage actief een corporate blog bijhoudt. In 2007 lag dat percentage nog op slechts 5%.

Ik blog zelf sinds het jaar 2000 en kan me nog goed herinneren hoe het voelde toen ik het ontdekte. In 1 klap besefte ik dat het blog een distributiesysteem, publicatieplatform en communicatietool ineen is. Ik voelde direct aan dat de diensten van derden door blogs enorm onder druk zouden komen te staan. Tv en radio-programma’s, platenlabels, uitgeverijen, kranten, zij zouden het moeilijk gaan krijgen want wat zij deden konden wij bloggers nu zelf gaan doen. Het viel te voorspellen. Wij bloggers hebben gelijk gekregen.

Distribueren en publiceren is zo verschrikkelijk simpel geworden dankzij blogtools zoals WordPress waar ik al sinds 2005 mee werk. Het enige dat lastig blijft is de content zelf. Daar zal in geïnvesteerd moeten worden. Met de nadruk op moeten. Geen bedrijf kan namelijk nog langer zonder een blog. Tenzij je jezelf in de voet wilt schieten.

Opdracht aan Nederland: toon mij menselijkheid

Dat het persoonlijke vandaag de dag voorop staat lijkt mij logisch. Social media werkt nu eenmaal van persoon tot persoon, 1 op 1. Een blog werkt precies zo. Overigens is dit niets nieuws want blogs bestaan inmiddels alweer zo’n 20 jaar. Maar ok, toegegeven, het duurt even voordat de hele wereld die omslag maakt. Met name in Nederland zijn de meeste bedrijven en organisaties nog lang niet zover. Zij schuwen menselijkheid in de manier waarop ze communiceren.

In Amerika hebben ze allang het licht gezien. Daar blogt elke CEO al jaar en dag op persoonlijke titel. Het moet je opgevallen zijn hoezeer Obama zijn menselijke kant laat zien en zich werkelijk op alle sociale media manifesteert. Tot aan een Tumblr-blog toe.

Bedrijven en organisaties die vandaag de dag nog denken dat mensen geïnteresseerd zijn in zoetsappige verhalen zonder enige vorm van menselijkheid zijn ten dode opgeschreven. Deze bedrijven en organisaties denken dat het normaal is om je te verschuilen achter een team. Om niet vanuit de 1e persoon enkelvoud te schrijven maar vanuit de meervoudsvorm. Maar dat doe je in een normaal gesprek toch ook niet?

“Wij van Wc-eend adviseren Wc-eend”

De meervoudsvorm komt misschien krachtiger en machtiger over, wij versus jij, maar het maakt de communicatie wel in 1 klap ongelijkwaardig. En dat vreten we niet langer. Met ongelijkwaardigheid, daar vegen we de bips mee af!

Het is niet effectief als je niet op persoonlijke titel kunt communiceren. Als je de menselijke kant achterwege laat. Het is verdacht, niet open en niet transparant. Met wie we te maken hebben, dat blijft vaag.

Mensen geven om mensen maar geven vrijwel geen ene fuck om bedrijven en merken. We switchen net zo gemakkelijk. 1 muisklik en weg zijn we. Overstappen van iPhone naar Android? Geen enkel probleem. Van Windows naar Mac, Facebook eruit, van Whatsapp naar Telegram, het is allemaal doodeenvoudig. Sterker nog: we doen het dag in dag uit.

Een bedrijf, een organisatie, een product of dienst, het zijn kille dingen. Maar de mensen erachter, die wil ik horen, want zonder hen is er niets. Dus wil ik hun visie horen, hun zoektocht naar betere kwaliteit, hun keuzes en afwegingen.

Kortom: wees niet een bedrijf. Wees niet een product. Wees niet een dienst. Maar wees een mens! Schrijf en spreek in jouw woorden. Met al je imperfecties. Met al je slechte dagen. En al je dromen. Maar schrijf en spreek eerlijk, zodat ik kan meevoelen. Toon mij menselijkheid.

Dit is mijn opdracht aan de Nederlander.

Community Manager van De Verkeersonderneming

maasgebouw-w990

Door De Verkeersonderneming (opgericht door Metropoolregio Rotterdam Den Haag en gemeente Rotterdam, Havenbedrijf Rotterdam, het ministerie van Infrastructuur en Milieu/Rijkswaterstaat) ben ik tot het eind van dit jaar voor een kleine 450 uur ingehuurd om het Community Management voor haar websites en social media te verzorgen. Een belangrijke site die ik onder mijn hoede krijg is het blog Filedier.

Hoe kun je middels een blog en social media concrete doelstellingen realiseren? Dat is precies mijn uitdaging als Community Manager van De Verkeersonderneming.

Serial podcast is meer dan een podcast

We kunnen een hoop van het megasucces van de Serial podcast leren. Zo luisterden er meer mensen naar Serial dan dat er mensen keken naar tv-series als Girls en Mad Men (bron). Kortom: het format podcast moeten we inmiddels als doorgebroken en mainstream beschouwen.

Echter, in Nederland is de podcast bij lange na nog niet doorgebroken. Misschien omdat radio het nog best goed doet in Nederland? Hoewel? De NPO wil van Radio6 af. De zender die er nota bene het laatste bijkwam! Ik heb ooit de allereerste versie van de website opgezet, toen het nog een WordPress-blog was (multi-user). En ik heb nog trainingen gegeven aan de radiomakers van Radio6 die op Radio6.nl gingen bloggen. Mensen als Vincent van Engelen enzo. Hartstikke leuk allemaal.

Terug naar Serial. En ik schrijf in de verleden tijd want de serie is inmiddels allang afgelopen. Wat mij vooral aan deze geweldige serie opvalt, naast de kwaliteit van de serie zelf natuurlijk, is de kwaliteit van de website. Die website is echt een geweldige aanvulling op de audio-serie met naast duidelijke informatie per episode ook heel veel aanvullende informatie, notities, landkaarten met aanwijzingen, politieverslagen, tijdslijnen en zelfs de componisten van de muziek krijgen volledige aandacht.

Daarnaast zette men Twitter en Facebook op een bijzondere manier in. Men zat er bovenop, er was veel interactie met de luisteraars en men voerde de opwinding over de serie telkens een beetje op. Zodoende verspreidde de serie zich razendsnel als een brandend vuurtje online. Deze serie MOEST je gehoord hebben! Massaal ging men over tot het plaatsen van retweets. Massaal blogde men erover. Er zijn zelfs diverse podcast gemaakt die over Serial gingen. Kan je het geloven, een podcast maken die over een andere podcast gaat? Zo succesvol dus. Mega.

In Nederland nemen we deze zaken nog steeds niet echt serieus merk ik. Naast het feit dat de podcast niet serieus genomen wordt lijkt men met name in Hilversum alleen geïnteresseerd te zijn in radio en tv. En dus bungelen de websites van de NPO er een beetje bij. Men worstelt zichtbaar met Twitter en Facebook en het ontbreekt daarbij vooral aan de bevlogenheid die bij Serial juist zo voelbaar was.

De kansen die er liggen zijn helder en duidelijk. Nu de nieuwe makers nog. En dat schrijf ik toch ook als een soort opdracht aan mijzelf…

Blogs versus de krant: kip of ei

Het viel NRC-journalist Peter Zantingh op dat tegenwoordig journalisten zichzelf opvoeren in artikelen. Hij schreef er een stuk over voor NRC dat achter *kuch* een betaalmuur zit en dat zich in 1 zin laat samenvatten: het komt door de blogs.

P.S. Overigens wel stom dat Peter als leestip van ik-verhalen het klassieke stuk Frank Sinatra Has a Cold meegeeft. Dan had Peter beter kunnen schrijven: het is van alle tijden. Want dat stuk stamt namelijk uit 1966. Of anders, mijn tip: alles kan, er gelden geen regels.

Beter leren bloggen in een maand: Blogging 101 van WordPress.com

If you’re interested in developing your blog or working on your writing but aren’t sure where to start, then welcome to Blogging U!

Een paar weken geleden heb ik me op WordPress.com aangemeld voor Blogging 101. Het is een cursus die een maand duurt en morgen (maandag 15 september 2014) start. Het is georganiseerd door WordPress.com om meer uit je blog te halen en beter te leren schrijven.

Elke dag zal The Daily Post een nieuwe opdracht publiceren die A. voor de inspiratie of het onderwerp van de blogpost een aanzet geeft en B. een aanvullende eis of beperking oplegt aan de deelnemers.

Wie zich aanmeldt voor Blogging 101 krijgt toegang tot een speciaal afgeschermd WordPress.com account waar alle deelnemers hun blogs kunnen aankondigen en erover in discussie kunnen gaan met elkaar. Ik verwacht dat het aantal Nederlandse blogs minimaal zal zijn. Maar het is voor mij misschien ook gelijk een goeie oefening om voor Melodiefabriek.com in het Engels wat goeie shit te gaan neerzetten. Of zal in het toch gewoon in het Nederlands doen? … om zot van te worden, dat taalvraagstuk …

Radiofragment van Radio Online uit 2007 toegevoegd aan mijn SoundCloud profiel

Ooit won ik met mijn blog marcoraaphorst.nl een Dutch Bloggie voor de felbegeerde titel Beste Muziekwebblog. Godzakke YEAH! De uitslag werd door oudgediende Peter Olsthoorn in het radioprogramma Radio Online (inmiddels zwaar ter ziele) onthuld terwijl in het Atrium in Den Haag het Dutch Bloggies event plaatsvond onder het genot van bier en cheerleaders. Dit legendarische fragment heb ik ook aan mijn SoundCloud profiel toegevoegd in de hoop dat het een beetje duurzaam van aard is. Hier is ‘ie:

In die jaren schoof ik weleens bij Radio Online aan, met name als het weer eens over copyrightkwesties ging. Oerblogger Tonie van Ringelestijn voerde er toen de redactie. Het is slechts 7 jaar geleden maar toch voelt het als een eeuwigheid. Internet is niet echt duurzaam gebleken. Er is zoveel content verdwenen, complete radioarchieven bijvoorbeeld.

Ook de Dutch Bloggies zijn helaas al jaren ter ziele (2009 was het laatste jaar). Den Haag, nee sterker nog: Nederland heeft geen weblog festival meer. In 2009 organiseerde ik er zelf eentje samen met mijn bloggende vriendin, Blog-Art. Ook dit festival moeten we de status legendarisch en obscuur toebedelen.

De data rot onder onze ogen weg. Daarom probeer ik mijn eigen digitale verleden maar zo goed en zo kwaad als ik kan te cultiveren. Als teken van leven. Met dank aan het blog.

(Uitgelichte foto: Gera Nieland)

#metablog 11: wegwijzers

david byrne

Dit keer een gastbijdrage van Huub Koch, creatief ontwerper en digitaal strateeg.

voor eigenwijze webloggers (met toetssteen voor succes)

Hoi Huub, Van mij mag een zakelijk weblog persoonlijk zijn, maar het moet wel gericht zijn op het geven van waarde aan je lezer. Anders krijgt je weblog zo’n dagboekachtig karakter. Dat vind ik zelf niet de meest interessante weblogs, tenzij ze heel goed en interessant geschreven zijn. Ik ben dus nogal vóór begrenzing. Een heel duidelijke focus van je weblog. Het is voor je lezer duidelijk wat hij/zij aan je blog kan hebben. Dus ik zou zeggen: probeer die twee dingen te integreren en een nieuwe focus te kiezen waarin je zowel het persoonlijke als het zakelijke kwijt kan. Dit is trouwens een suggestie en geen tip. Schreef LAURA BABELIOWSKY op 27 november 2006 om 17:31 op mijn weblog.

In de slipstream van de reacties volgde MEISJE VAN DE SLIJTERIJ om 15:24 op 24 december 2006: Ik heb het bewust gescheiden ook al link ik wel heen en weer, het vreemde in deze vind ik nog steeds dat mijn ‘persoonlijke’ weblog vele malen meer bezoekers heeft dan mijn ‘zakelijke’. Op mijn persoonlijke weblog lijken mensen ook makkelijker te reageren, ik heb dit diverse malen getest met dubbele postings waarbij de reacties dan louter op mijn persoonlijk weblog gegeven werden. Verklaren kan ik dat niet.

Mengvoeders (gebruik ze met mate)

Voor Zakelijke Bloggers is het mengen van persoonlijke en zakelijke berichten veelal geen optie. Een prettige uitzondering was tot 24 november 2006 Hans Mestrum van Tulip. Nu blogger bij de HAN. Toen HANS ON EXPERIENCE: een zinderende explosie van technische- en inhoudelijke tips over bloggen, nieuwe media en wat hij verder deelde aan video’s, podcasts en screencasts. Als toegift persoonlijke ervaringen. Het dagelijks leven, met veel emotie gebracht. Door een mens en een trendwatcher. Totdat zijn baas zei dat het alleen nog over Tulip mocht gaan. Dat zorgde voor onrust en gemengde gevoelens bij zijn vaste bezoekers. Even later veranderde Hans van baan. Als statement.

Wat jou beweegt

De gemiddelde website van nu is een weblog. En maakt gebruik van weblogsoftware als WordPress. Terecht onderscheidt Marco twee typen bloggers in #metablog 10 over verwachtingen. Het 1e type meer idealistisch gericht op het delen van informatie, het 2e type commerciëler van insteek, met een ander belang. Daartussen veel tinten grijs.

De onderliggende keuze is een kwestie van de club waarbij je je thuis voelt. Of een zaak van welk verhaal je vertelt. Van je eigen weg vinden, door plannen en doelen te relativeren. Maar wel met behoud van een focus op wat jou beweegt. Voor wie jij er bent.

Dat hoeft niet te gaan om resultaten of winst. Bloggen is van nature iets duurzaams. Het gaat om de kwaliteit van de inhoud. Binnen een tijdgebonden medium.

Bloggen is ondernemen. Deel van de samenleving, net als economie. Voortdurend in beweging. Per definitie chaotisch, non-stop creatie. Instant betekenis geven en delen.

Dat vraagt om hedendaagse bouwstenen. Als wegwijzer en toetssteen. Voor ondernemers en webloggers.

Ik citeer twee postings van Patrick Roozemond (Deel 1 en Deel 2):

Reisgids in tijden van transformatie

1. Delen en samenwerken
2. De macht ligt bij de klant (of de lezer)
3. Technologische revolutie
4. Zingeving
5. Zelforganisatie
6. Transparantie
7. Klantwaarde (of lezerswaarde)
8. Initiatief
9. Ambachtelijkheid

En als toetssteen voor succes:

1. Geloof je het?
2. Nietsontziende nuchterheid
3. Kijken met je hart
4. Levens verrijken
5. Gezamenlijkheid
6. Business model, acties en meetbaarheid (voor de liefhebbers)

Ga daar eens aan staan.

En de ideale website. Bestaat die?

Jazeker, alzo sprak KITTY KYLIAN.

(featured image: bewerkte afbeelding van een PowerPoint van David Byrne door Huub Koch)

#metablog 7: boterhammen verdienen

Volgens een artikel van Trouw van een paar maanden geleden kunnen zeker tweeduizend bloggers in Nederland met hun blogs een flinke boterham verdienen. Dat bloggen moeten we wat ruimer zien want bedrijven doen bij deze bloggers ook een beroep op hun expertise op het gebied van sociale media zoals YouTube, Facebook en Instagram om reclame te maken voor de producten van de bedrijven.

Een simpel businessmodel dus, de blogger als promoter van een product. Hoewel ik dan in eerste instantie denk: tja, triest om je voor het karretje van een bedrijfje te laten spannen, het ligt wat genuanceerder. De bloggers hebben wel degelijk autoriteit en zetten die juist in als middel. Dat lijken de bedrijven ook te erkennen. Zoals YouTube gamester Revé Stoffer (19) in het stuk zegt:

“Ik krijg de games opgestuurd en pas als ik ze leuk vind, ga ik met een bedrijf praten over de betaling.” Een instelling die De Wit van Yves Rocher bevalt: “Wij willen alleen bloggers die onze producten echt goed vinden. Anders zijn ze niet geloofwaardig.”

Pas als een product bevalt schrijven deze bloggers erover en krijgen zij zo hun geld. Het is lastig om helemaal objectief te zijn omdat ze vaak de producten gratis toegestuurd krijgen. Dan zit je er toch anders in dan iemand die het product zelf eerst heeft moeten aanschaffen. Maar goeds, dat geldt ook voor de reviews van boeken en muziek in tijdschriften en kranten. Een recensent heeft een bevoorrechte positie die afwijkt van de consument met name omdat hij de producten gratis ontvangt van de uitgevers en platenmaatschappijen. Toch hechten de meeste consumenten veel waarde aan het oordeel van deze experts.

Dit heb ik ook gedaan. Het ging vanzelf. Raapie.nl was heel populair en dus werd ik benaderd door bedrijven. We spreken wel over een situatie van ruim 12 jaar geleden (ik was nog werkzaam als Global Webmaster bij Getronics) toen de muzieksoftware Reason heel hot was en ik van allerlei bedrijven CD’s en DVD’s toegestuurd kreeg om te beoordelen. Toch merkte ik na verloop van tijd dat ik verzadigd raakte en niet echt objectief meer kon zijn. Ik besloot ermee te stoppen ondanks dat velen mijn reviews graag lazen. Op die manier kreeg ik zelfs contact met veel interessante geluidsproducenten wereldwijd, een beroemd drummer en meer van zulks Goed Volk.

Een blog werkt prima als aanjager, als stemmingmaker, als promotie kanon voor het verkopen van producten en diensten. En het is helemaal fantastisch als jij die diensten en producten zelf maakt want dan hou je alles echt in eigen beheer en kun je er het meeste op verdienen. Maar ook via de producten of diensten van anderen kun je als blogger er een flink stel boterhammen mee verdienen.

Autoriteit daarbij is key. Een woord dat wat mij betreft gelijk moet staan aan betrouwbaarheid/geloofwaardigheid. Of te wel: een kritische houding met goed onderbouwde gedegen vakkennis. En ook al heb je er niet veel voor nodig, een blog, een laptop, een paar social media accounts en je kunt aan de slag. Eenvoudig is het niet. Het komt aan op heel veel geduld en vooral heel hard werken.

Waar ik zelf sta in dit verhaal op dit moment? Da’s misschien iets voor een volgend blogje denk ik zo…