Mastodon, een soort Twitter maar dan beter

Mastodon is een nieuw sociaal netwerk dat als kool aan het groeien is. Ik zit er sinds 1 week op. Het is een soort tegenhanger van Twitter maar dan geheel open source en decentraal van opzet. Precies dat wat wij al jaren als kritiek op Twitter hebben aangevoerd. Twitter wilde nooit luisteren en werd door de jaren heen (ik zit er sinds 2007 op) meer en meer een gesloten netwerk. De RSS/Atom-feeds werden verwijderd (dag open internet! EVIL!) en zelfs de open API’s werden van de een op de andere dag afgeschaft. Maar een alternatief was er niet. En nee, de breiclub van Facebook is dat al helemaal niet!

Fucked up businessmodel

Tja en nu sukkelt Twitter ver achter Facebook aan. Zit boordevol overbodige advertenties (zonder geld flikkert het om! een dom niet-strategisch model). Manipuleert de persoonlijke timeline (droom zacht in je internetbubbel!). En maakt sneaky dealtjes met bedrijven en overheden (geld geld geld, anders gaan we dood! ….).

Kortom: totaal fucked up qua opzet en businessmodel. Wie niet open source denkt en handelt is gewoon nog altijd niet klaar voor het internet.

Mastodon doet precies het tegenovergestelde. Het systeem is verzonnen en ontwikkeld door Eugen Rochko die zich totaal niet door geld laat leiden. Zijn eigen mastodon.social instantie, waar hij een dagtaak aan heeft, wordt betaald middels de vele donateurs die gebruikmaken van zijn sublieme service.

Groningen en Adam Curry hebben al een eigen Mastodon instantie!

Iedereen kan een Mastodon server/instantie opzetten met behulp van de sourcecode. Zo heeft de stad Groningen al een eigen instantie. En ook Adam Curry heeft voor de fans en producers van zijn podcast NoAgenda een eigen Mastondon instantie opgezet. Inmiddels zijn er een kleine 250.000 gebruikers en een kleine 700 instanties/servers wereldwijd. De mammoet groeit als een dolle progressief!

Daar waar Twitter nog altijd vol blijft houden aan de limiet van 140 karakters met vele ruzies op Twitter tot gevolg, heeft Mastodon de limiet op 500 gezet. Dus voor wie de nuance zoekt…

Iedereen kan dus een Mastodon instantie/server met eigen spelregels beginnen. Zo stelt mastodon.social bijvoorbeeld:

Content illegal in Germany and/or France, such as holocaust denial or Nazi symbolism

Wat Vice overigens niet goed begrepen heeft, getuige haar artikel ‘Mastodon Is Like Twitter Without Nazis, So Why Are We Not Using It?’. Je zou namelijk zelfs een server/instantie kunnen opzetten die juist pro-nazis is. De truc is dat het systeem in de basis neutraal en decentraal is. Dus koppelingen maakt tussen Mastodon servers/instanties, maar daarin hebben de instanties zelf de keuze. De instanties kunnen zelf bepalen wat ze eventueel willen filteren. Het kenmerk van Mastodon is natuurlijk juist vanuit vrijheid opgezet en dus is filtering en uitsluiting op dit moment niet aan de orde. Maar theoretisch kan het.

Slimme oplossingen voor privacy en gevoelige content

Wel heeft Mastodon al standaard een paar slimme settings ingebouwd om gevoelige content en privacy te waarborgen. Zo kun je een bericht op Public (openbaar), Unlisted (niet te zien in publieke tijdslijn), Private (alleen zichtbaar voor volgers) en Direct (= DM). Ook is er een CW-knop aanwezig voor het verbergen van een bericht achter een waarschuwingsmelding (CW = content warning) waar de gebruiker eerst op moet klikken alvorens de content getoond zal worden.

Een bericht op Mastodon heet overigens een Toot. Wat mij betreft had het Tootah moeten heten. Dat terzijde.

UX

Mastodon lijkt erg op Tweetdeck en er zijn al wat apps voor Android en iOS. Zo gebruik ik Amaroq op de iPhone en dat werkt als een dolle. Zuiniger qua batterijgebruik dan de Twitter-app. Kortom: qua gebruikersgemak zit het enorm snor met Mastodon.

Wildgroei aan dezelfde namen?

Er zit een lastig addertje onder het gras. Omdat het decentraal van opzet is en er dus vele instanties/servers zijn, kan het zomaar zijn dat ik Marco Raaphorst op mastodon.network geregistreerd heb terwijl een andere Marco Raaphorst zich op mastodon.geefhetbeestjemaareennaampje geregistreerd heeft. Dat kan en mag. Geen naam is uniek. Je kunt (helaas, misschien) accounts niet koppelen op dit moment. En het is natuurlijk niet te doen om je bij alle, nu bijna 700, servers te registreren. Je zou kunnen stellen dat Mastodon op dit moment op een manier werkt die lijkt op email.

RSS/Atom: openheid en transparantie for the win!

Dit is nog maar het begin. De vele ontwikkelaars wereldwijd maken Mastodon met de dag beter. Vergelijkbaar met WordPress waar ik overigens sinds 2005 mee werk. En het lijkt ook wat op blogs omdat die ook 1000% decentraal zijn en middels RSS/Atom met elkaar kunnen communiceren. Bij Mastodon is die communicatie een stuk directer, instant en echt live. En dat maakt het zo te gek. Mastodon werkt overigens ook met een Atom-feed voor de publieke tijdslijn. Zie bv mijn eigen Mastodon-profiel dat ook met elke feedreader te lezen is.

Het is dus eigenlijk een soort super Twitter. En verzonnen zonder groot geld. Ja lieve mensen, het is 2017 en de wereld is weer veranderd. Openheid en transparantie is de sleutel voor ons voortbestaan en voor minder moeten we het niet doen!

Wat aanvullend leesvoer:

En Google er zelf maar even op want er wordt heel veel geschreven over Mastodon!

Tot zover. Er valt nog zoveel over te vertellen… een andere keer!

Decentralisatie van online identiteit

Luister naar dit SXSW 2011 panel ‘The Why & How of Decentralized Web Identity’:

TheHowAndWhyOfDecentralizedWebIdentity (mp3)

Super interessant. Via een abstracte set nummers, een telefoonnummer, kun je iemand direct bereiken. Hoe doen we dat online? Juist, met email. En verder? Verder niets. Helemaal niets. En da’s raar. Of tenminste, da’s niet lang nog vol te houden op die manier. Het toverwoord, ik gebruik het ook al jaren, is dus decentraal. Dat u het weet.

Via spraakdienst Twitteren in Egypte?

Bij de Volkskrant (bron) lees ik:

Internetbedrijf Google heeft een dienst gelanceerd die ervoor zorgt dat mensen in Egypte gebruik kunnen blijven maken van microblog Twitter, door middel van een voicemail achter te laten.

(…)

De Egyptenaren kunnen een boodschap inspreken op één van de internationale telefoonnummers die Google beschikbaar heeft gesteld. Deze audioboodschap wordt omgezet in een tekstbericht dat op de website van Twitter wordt geplaatst met de hashtag #Egypt.

De overheid, ook hier in Nederland, kan heel eenvoudig websites laten filteren. Je ziet het in Egypte opnieuw. Twitter en Facebook zijn het slachtoffer.

Punt is: de overheid kan alles filteren. En dus ook de telefoon. Dus ik vraag me af …

Decentraal is een must

Wat de oplossing is? Ik heb het vaker gezegd: decentrale systemen. Heel veel kleintjes die met elkaar kunnen communiceren. Twitter zou dat ook kunnen doen, maar doet het (nog) niet en maakt gebruik van een groot netwerk dat op haar eigen domeinen draait. Dat is bijzonder kwetsbaar.

In 2011 ingegeven door de rampen van 11 september hebben we de doorbraak van de blogs gezien. Blogs zijn decentraal en daardoor heel lastig te blocken. De meest gebruikte blogtool in die tijd was Blogger – je kunt zeggen dat zij ‘dankzij’ 11 september zijn doorgebroken – en hooguit die tool zou je als overheid kunnen filteren/blocken zodat de burgers niet meer kunnen publiceren. Heden ten dage draaien we vrijwel allemaal een WordPress installatie bij een onafhankelijke hostingprovider en ja, ook dat is te filteren/blocken, maar dat zijn er wel enorm veel. Bovendien zijn blogs heel simpel te verhuizen naar een andere plek waar het wel veilig is. En dankzij RSS en backup kun je jezelf ook minder kwestbaar maken.

Blogs worden net zo ‘live’ als Twitter

Blogs zijn er voor de verdieping en Twitter is er voor de snelle updates. En helaas ook veel kwetsbaarder dan blogs. Ik hoop al jaren dat Twitter haar microblogdienst decentraal gaat maken. Tegelijkertijd krijgen blogs vast en zeker ook eenzelfde techniek waarmee ze net zo snel als Twitter worden. Twitter maakt gebruik van de push-techniek (als er nieuws is, zie je het gelijk) en blogs van pull-technieken (het nieuws zie je pas als je het ophaalt, net zoals met email).

het semantische web, het remix web

foto: dullhunk / licentie: Creative Commons BY

foto: dullhunk / licentie: Creative Commons BY

Ik geloof in niches, hele kleine niches zelfs. Daarom geloof ik zo in blogs. Blogs die met elkaar communiceren. Een dialoog aangaan. Vele malen krachtiger dan menig sociaal platform.

Sinds de komst van het internet geloof ik in dit decentrale web.

Het semantische web is aanstaande en gaat betekenis geven aan deze decentrale data. Iets dat Tim Berners-Lee al in 1999 beweerde. Binnen nu en een paar jaar is dit heel normaal:

The Semantic Web will bring structure to the meaningful content of Web pages, creating an environment where software agents roaming from page to page can readily carry out sophisticated tasks for users. Such an agent coming to the clinic’s Web page will know not just that the page has keywords such as “treatment, medicine, physical, therapy” (as might be encoded today) but also that Dr. Hartman works at this clinic on Mondays, Wednesdays and Fridays and that the script takes a date range in yyyy-mm-dd format and returns appointment times. And it will “know” all this without needing artificial intelligence on the scale of 2001’s Hal or Star Wars’s C-3PO. Instead these semantics were encoded into the Web page when the clinic’s office manager (who never took Comp Sci 101) massaged it into shape using off-the-shelf software for writing Semantic Web pages along with resources listed on the Physical Therapy Association’s site.

(bron)
Lees verder