Geschiedenislesje over de podcast

EenVandaag had gisteren een item op tv over ‘De revival van de podcast’. Het item staat online HIERRRR! EenVandaag laat de geschiedenis van de podcast achterwege, laat ik dat dan maar doen. Het is eigenlijk redelijk simpel uit te leggen in slechts een paar stappen:

Het 1e audioblog ter wereld

Rond de eeuwwisseling is Adam Curry een enthousiast gebruiker van de Radio Userland weblogsoftware van blogger Dave Winer. In 2000 vraagt hij aan Dave om iets toe te voegen zodat hij kan gaan audiobloggen. Dave reageert daarop door aan het RSS protocol het ‘enclosure’ element toe te voegen zodat de url van een mediafile kan worden opgenomen. In 2001 demonstreert Dave dit door een song van de Greatful Dead in een audioblog aan te bieden (zie Scripting News).

De koppeling naar iTunes

Winer roept in 2003 ontwikkelaars van RSS-aggregatoren op om zijn uitvinding de enclosure-tags te gaan ondersteunen. In oktober 2003 demonstreert zodoende ene Kevin Marks een script dat de RSS-enclosures (lees: mp3-bestanden) downloadt en automatisch in iTunes plaatst. Deze bestanden kunnen vervolgens gesynchroniseerd worden met een iPod.

Ben Hammersley verzint de term podcasting

In het stuk Audible revolution (februari 2004) dat tech-journalist Ben Hammersley voor The Guardian schrijft, laat hij als eerste de term podcasting vallen:

Online radio is booming thanks to iPods, cheap audio software and weblogs.

(…)

But what to call it? Audioblogging? Podcasting? GuerillaMedia?

Apple voegt podcasting toe aan iTunes

Apple voegt aan iTunes 4.9 (2005) officiële support voor podcasts toe. Hiermee wordt het voor iTunes-gebruikers mogelijk om zich via iTunes op podcast-feeds te abonneren.

Over het vervolg kan ik nog veel meer vertellen. Maar dat is misschien iets voor een andere keer…

P.S. Bovenstaande foto stamt uit 2006. Ik deed toen een interview met Vicky Taylor van de BBC:

Het kantelpunt

Diorama, cavemen - National Museum of Mongolian History

Diorama, cavemen – National Museum of Mongolian History

Grote kans dat jij nooit aan het kantelpunt denkt. Ik denk dat de meeste mensen dat niet doen. Die vertellen mij: “ach, de ontwikkelingen gaan langzamer dan je denkt hoor!” Of ze zeggen: “zo’n vaart zal het niet lopen hoor!”

Als we naar het leven zelf kijken, de natuur, onze geschiedenis, dan is er altijd een kantpunt aan te wijzen van een radicale overgang van de ene fase in de ander. Nadat we na een tijdlang bergopwaarts lijken te zijn gegaan gaan we dan ineens met een razende vaart bergafwaarts. Het moment dat een lichte golfslag omslaat in een tsunami. Vul maar aan.

Zo’n kantelpunt vindt altijd plaats. Het is alleen een kwestie van: wanneer. De huidige crisis is zo’n kantelpunt. Het instorten van de financiële markten zorgt er samen met de opkomst van internet voor dat wij anders moeten gaan (samen)werken en (samen)leven. Velen van ons doen dat al, omdat die het kantelpunt, innovatief als ze zijn, zagen aankomen.

Er zullen steeds meer kantoorpanden leeg komen te staan omdat de mensen die er werken dat veel beter vanaf hun moderne eigen computers, smartphones en tablets kunnen doen dan dat ze dat op kantoor op een achterhaalde PC doen. Laat staan dat de software waarmee ze op kantoor werken nog efficiënt en effectief te noemen is. Cloud computing binnen bedrijven is nog een exotisch begrip. Maar elke ZZP-er die dat soort websoftware niet gebruikt is ten dode opgeschreven. Heden ten dage is er geen sprake van niet willen, maar moeten. Anders doe je gewoon niet mee aan de hedendaagse maatschappij.

Menig blogger heeft modernere websoftware tot zijn beschikking dan de systemen van onze overheid, van onze banken, en zelfs de systemen die onze internet service providers gebruiken. Die laatste groep is niet eens in staat om facturen langer dan 1 jaar online te laten staan. Waarom zetten ze de geweldige service van Google Drive of Dropbox of iets dergelijks niet in? Kosten: 0 euro. Elke ZZP-er zet dat soort services wel in zodat de documenten zowel op de smartphone als op de tablet als op de laptop bewerkt kunnen worden. Het staat in schril contrast met de vele Nederlanders die nog niet eens in staat zijn het emailadres van de zaak thuis te openen. Ze staan massaal ’s ochtends in de file om eenmaal aangekomen op het werk eerst, onder het genot van een kopje koffie, de emails door te gaan nemen.

Ergens niet in willen geloven kan je duur komen te staan. Je kunt proberen je ertegen te verzetten. Jarenlang. Je schrap zetten. Het blijven negeren, ontkennen. Hopen dat die tsunami als een wonder weer omgezet wordt in rustige golfslag. Hopen dat die ondergrondse gasboringen nooit in een ramp zal resulteren. Ook kun je het op je gezonde Hollandse klompen aanvoelen dat heel Nederland straks op zonne-energie zal overgaan. Je kunt op televisie proberen het volk gerust te stellen met een verhaal dat de crisis voor ons kleine kikkerlandje wel mee zal vallen (Wouter Bos, remember?). Want ja, natuurlijk, het valt altijd mee als je de boel bij elkaar wilt houden. Alles bij het oude wilt houden. Ook al weet je drommels goed: de boel is van binnen uit volkomen verziekt.

Haags weetje: de 1e radio-omroepuitzending ter wereld door Idzerda

Idzerda

Volgens Wikipedia gebeurde het op dezelfde dag als vandaag, 6 november, maar dan van het jaar 1919 dat Hanso Schotanus à Steringa Idzerda een eerste radio-uitzending voor een algemeen publiek uitzond. Een andere bron spreekt overigens van 5 november 1919. Idzerda had voor die dag reclame gemaakt om zich te verzekeren van minimaal wat luisteraars. Daardoor is deze eerste uitzending te beschouwen als de eerste ter wereld van een omroep. Idzerda noemde zijn omroep PCGG. Hij zond een zogenaamde radio soirée musicale uit vanuit zijn woning in de Beukstraat in Den Haag. De studio- en zendapparatuur was gemaakt door zijn eigen bedrijfje, de NRI (Nederlandse Radio Industrie).

Idzerda’s 1e radio-omroepuitzending (mp3)

In het boek De Haagse Canon valt een opvallende aanvulling te lezen. Deze eerste omroep-uitzending zou aan de wieg hebben gestaan van de oprichting van de BBC. Dat zat zo: The Daily Mail was het er niet mee eens dat de Engelse regering de oprichting van een eigen Britse omroep tegenhield. Aangezien de zender van Idzerda over een gigantisch vermogen beschikte en een flink deel van Groot Brittannië wist te bereiken, deed men een beroep op zijn diensten. Ze kochten bij Idzerda zendtijd in voor deze Engelstalige uitzendingen die vanuit Den Haag uitgezonden werden. Dat sloeg in als een bom. In Londen in de pubs en andere openbare gelegenheden verzamelden de mensen zich rond de radio’s om naar de uitzendingen van PCGG te luisteren. Kort daarop werd de BBC opgericht.

Terugblik Idzerda op de uitzendingen van PCGG in het Verenigd Koninkrijk (mp3)

Tijdens de Tweede Wereldoorlog hield hij zich bezig met verzetswerk en verzamelde brokstukken van een bij de start ontplofte V-2. Eind 1944 is hij daarvoor door de Duitsers, die dachten met een spion te maken te hebben, doodgeschoten.

Zie ook:

(CC BY-NC foto: roel1943 / aanvullende research: Maurits Burgers en roel1943)

Zo, de Battle of the Blogs heb ik ook weer overleefd

Via Frank’s Bloghelden blog kwam ik er dus zojuist achter dat Sargasso weer een Battle of the Blogs heeft gedaan. In hun woorden:

Eerst even voor de niet ingewijden een toelichting. De Battle of the Blogs is ooit hier begonnen. In dat jaar (2006) hebben we maandelijks een update gegeven van de status in de blogosfeer (zie legenda hieronder). Daarna werd het jaarlijks. De laatste was van begin 2009.

Maar juist dit jaar kwamen er twee boeken uit over bloggen. Eerste eentje in mei: Bloghelden van Frank Meeuwsen. En toen eentje twee weken geleden: Sex, Blogs & Rock-’n-Roll van Ernst-Jan Pfauth. Dus dan gaat het alweer een beetje broeien. Toen iemand bij GC ook nog eens voor de zoveelste keer de vraag opriep waar de bloghelden nu zijn, was de maat vol. Er moest maar weer eens nieuwe Battle of the Blogs komen.

Mijn blog staat onder de oude naam MarcoRaaphorst.nl vermeld (groen, dus prima), waarmee ik ooit een Dutch Bloggie won. Dit blog is samengevoegd met het Melodiefabriek. Maar goeds, ik zal dat hele verhaal niet nogmaals uit de doeken doen. Mijn bloggeschiedenis heb ik immers een poos geleden al geblogd.

Is bloggen dood? NEEHEE! We zijn nog maar net begonnen …