Comadansen in het Paard: Prince Tribute

A Weirdo, A True Star?

Gisterenavond hebben we afscheid genomen van de geilneef met het paarse brein: Prince. Kleine Zaal, Paard van Troje, Den Haag, 29 april 2016.

Samen met m’n meisje was ik stipt op tijd om 21 uur naar binnen getreden. Al snel besloot een ieder daar aanwezig de heupen in de strijd te gooien. Wij dus ook. Op het podium verzorgden een DJ en VJ de muziek en beelden. Aan het begin van de avond kwam vooral veel obscuur materiaal voorbij. Toen Prince nog een echte geilneef was en in een tangaslip op hoge hakken het podium beklom. Toen hij nog uitgefloten werd als voorprogramma van de Rolling Stones. Toen de halve wereld nog dacht: wie is die gek?

“Comadansen in het Paard: Prince Tribute” verder lezen

Volop kansen

Ik gooide me vandaag in het diepe en dat voelde verdomd goed

“Nu moet ik mijn kans grijpen!”, zei ik in mijn hoogstwaarschijnlijk 1e publieke interview evâh. Opgetekend in het oude Haagse stapperskrantje de Yesbaby. Jaar? Hoogstwaarschijnlijk 1991. In Quintus Kessler herkende ik een muzikale soul brother. Wat jaren eerder had ik hem op de Stedelijke Muziekschool ontmoet vlak nadat hij uit Rio de Janeiro was teruggekeerd. Hij was minstens zo’n grote Steely Dan fan als ik en bezat vele synthesizers en opnamespullen.

Ik zat toentertijd op de HEAO maar voelde in een split second dat ik beter de muzikale verkering met Quintus kon aangaan dan het schijnhuwelijk met de HEAO in stand te houden.

“Volop kansen” verder lezen

Soort van modaal

Over de modale aanpak zoals Miles Davis die gebruikte op zijn baanbrekende meesterwerk Kind Of Blue

Op mijn 13e begon ik met jazzgitaar. Het was het instrument dat ik oppakte nadat ik op de lagere school de blokfluit van voor naar achteren tot mij had genomen. Alle boekjes had uitgespeeld. Ik ging naar de lokale Stedelijke Muziekschool hier in Den Haag en begon aan de jazzgitaar workshop van Ferry Robers. Hij was een gitarist met een geweldige stijl en toon. Helaas veel te jong overleden.

Ik herinner mij mijn eerste les nog goed. De drummer riep mij de akkoorden toe: “A13, Dm7#9, G13-, Cm …”. Hij kende alle akkoorden maar ik niet! Al snel leerde ik ze gelukkig wel, al die complexe jazz akkoorden. Ferry hielp me door de vingerzettingen en posities op de hals van de gitaar te laten zien. Ik was een toegewijde leerling en leerde snel uit het Real Book (lees: de Bijbel onder jazzmusici) te spelen. En met veel plezier!

Maar het volgende frustratiepuntje diende zich al snel aan toen ik wilde gaan soloren over die ingewikkelde akkoordenschema’s. Ik had geen idee hoe dat moest. Wat ik ook deed, het klonk voor geen meter. Het enige dat Ferry me kon vertellen was: “speel de noten uit de akkoorden”. Maar terwijl ik goed luisterde naar wat hij speelde viel het me op dat hij een heleboel noten speelde die niet in de akkoorden zaten. Kwamen deze uit de substituties van de akkoorden? Ferry speelde snelle arpeggio’s, iets wat onmogelijk leek voor mij om te leren. Ik was een tiener met een beperkte hoeveelheid tijd. So what?

“Soort van modaal” verder lezen

Het verband tussen beeldkunst en muziek

Is er een verband te leggen tussen beeldkunst (fotografie en schilderkunst) en muziek? Ik ga een poging wagen…

1. Fotografisch

ANP / CC BY-NC-ND
ANP / CC BY-NC-ND

Vroeger, heel vroeger, werd alle muziek live opgenomen. Een momentopname alsof het een foto betrof.

Deze vorm bestaat nog altijd onder het predicaat liveopname. Toch wordt er tegenwoordig vaak tot in de late uurtjes aan geëdit om foutjes te herstellen of te maskeren. Net zo goed als vandaag de dag vrijwel alle foto’s ook gefotosjopt worden.

“Het verband tussen beeldkunst en muziek” verder lezen

Hoe rock ’n roll via röntgenfoto’s in de USSR verspreid werd

Wie in de USSR rock ’n roll of jazz wilde horen moest een beroep doen op het illegale circuit, de zwarte markt.

Het is bijna niet voor te stellen in onze tijd met muziek in overvloed, maar vroegâh in de 50-er jaren lag de situatie totaal anders. En al helemaal in de USSR dat in een Koude Oorlog verkeerde met de Yankees. Wie in de USSR rock ‘n’ roll of jazz wilde horen moest een beroep doen op het illegale circuit, de zwarte markt. En daarmee een gevangenisstraf van 2 to 5 jaar riskeren. Dan moet de voor liefde muziek wel heel groot zijn.

“Hoe rock ’n roll via röntgenfoto’s in de USSR verspreid werd” verder lezen

1e optreden van ‘zegzeg’ in 2 foto’s

Gisteren deden we ons eerste optreden tijdens de paaseditie van Cultureel Café Tilburg in Cinecitta. Tom America en ondergetekende, zijnde ‘zegzeg’.

Tom:

  • laptop met Keynote slideshow (voor muzikale begeleiding, video + ondertiteling)
  • keyboard
  • sampler met samples van stemmen

Marco:

  • gitaar
  • chorus pedaaltje voor een beetje zweef hier en daar
  • DI met amp simulatie (standje: clean)

Ging niet onaardig voor een eerste keer hoewel, zul je altijd zien, de soundcheck beter ging. Voor een volle zaal met cultuurvolk.

(foto’s van Karin)

Soundcheck
soundtrack-zegzeg-tilburg-w990

Optreden
optreden-zegzeg-tilburg-w990

Een hoeraatje voor streaming: Dynamiek is het nieuwe HARD!

Wij muzikanten kunnen tegenwoordig met een gerust hart onze muziek zo dynamisch mogelijk mixen/masteren en hoeven ons niet langer zorgen te maken of de tracks wel hard genoeg klinken.

spotify-replay-gain

Sommige mastering engineers proberen nog steeds om een muziek​​track zo hard mogelijk te laten klinken. Zij geloven dat we nog in oorlog zijn, de loudness war. Nou, ik dacht het niet hoor!

War is over! Give peace a chance!

Een streaming-dienst zoals Spotify heeft Volume Normalisatie standaard geactiveerd ingeschakeld. YouTube? Ook. iTunes Radio / Music? Precies hetzelfde. En het werkt fantastisch.

“Een hoeraatje voor streaming: Dynamiek is het nieuwe HARD!” verder lezen

Cultureel Café Tilburg met ‘zegzeg’: Tom America en Marco Raaphorst

Voorzien van een tafel, een lamp, een stemsampler, een gitaar, een computer en een beamer treed ik aanstaande zondag 27 maart 2016 samen met Tom America voor het eerst op onder de naam ‘zegzeg’.

Cor Jaring met het Magische Pershelm
Cor Jaring met het Magische Pershelm

Dat staat te gebeuren in Cultureel Café Tilburg (Cinecitta – Willem II Straat 29, Tilburg) tussen 12 en 14 uur (wij spelen 3 tracks tussen 13.35 en 13.45 uur).

Aldaar brengen wij onze gesproken muziek ten tonele. We laten ons vergezellen van de stemmen van ondermeer Provo-fotograaf Cor Jaring, kunstenaar Joost Conijn en fotograaf Stefan Vanfleteren.

‘zegzeg’!

Bachdag

Om die mof kon ik simpelweg niet heen

Als kind werd ik doodgegooid met Bach. Ik hoorde het niet alleen in de kerk maar ook thuis. Mijn pa had een harmonium en speelde daar, je raadt het al, Bach op. Mijn vader vindt eigenlijk alleen Bach mooi. De rest is bacher bagger.

Ik vond die christelijke muziek nogal zwaar op de hand. Op het weemoedige af. Zodoende wilde ik mij al gauw loskoppelen van de kerk. Ik moet een jaar of 13 zijn geweest. Maar het neemt niet weg dat die Bach mij toch wel geraakt heeft. Ondanks de overdadige aanwezigheid van die mof dus tijdens mijn jeugd.

Zo herinner ik mij nog een orgelconcert met Feike Asma in de Grote Kerk van Den Haag. Dat was wel een soortemet rock ‘n’ roll. Ook het bekende stuk Toccata Con Fuga in D moll (BWV 565) voerde hij toen uit, waarin de diepste noot die het orgel kon produceren, klonk. Mijn pa glimlachte erbij omdat het orgel eindelijk weer eens goed gemasseerd werd. Het stof weer eens uit de pijpen geblazen werd.

“Bachdag” verder lezen