Hidden Champions 2013 (met mijn muziek en audio-nabewerking)

Voor deze productie van Punkmedia componeerde ik de muziek, deed ik het sounddesign (korte zipgeluidjes over titels en teksten), bracht ik audio-mixage in balans (in video-editing was de mixage al gedaan, dus stemmen en achtergrondgeluiden waren samengevoegd, maar kleine volume verschillen kon ik aanpassen) en nam ik de voice-over van Rob Captijn in mijn studio op.

Zie ook Hidden Champions →

Raak

Waarvan akte:

Mooi. Volg je hart, altijd.

Veel tijd gaat zitten in perfectioneren. Heb ik soms veel last van. Terwijl ik weet dat het er niet veel toe doet als het basisidee goed is. Een paar hele goeie noten komen dwars door de ruis en het getik van een plaat ook wel door.

Vorig jaar werd ik gevraagd om muziek te maken bij een serie video's over kunst. Ze lieten me de eerste montage zien. Een man stapte van zijn fiets, zo begon elke video. Ik vertelde dat ik er een licht fluitend melodietje bij hoorde. Goeie zin. We vangen aan. Dat idee. Een paar maanden later leverde ik mijn muziek af waaronder de leader. Het was inderdaad een fluitend melodietje geworden. De editor vond het helemaal te gek. Ikke blij.

Dat melodietje schoot me ineens te binnen. Ik legde het vast op mijn mobiele telefoon en nam het vervolgens super primitief op in een kamer waar de verhuisdozen nog stonden. Nee sterker nog: de gitaar nam ik in de slaapkamer op zonder metronome, gewoon uit den losse pols. In de provisorische studio annex kantoor floot ik er vervolgens een melodietje bij. En ook nam ik een soort jazzdrum met brushes op. Zonder trommel, ik speelde op een van de verhuisdozen. Het is niet perfect getimed, niet super zuiver (ik ben geen meesterfluiter *duh*) maar het was compleet onbevangen en ik zag een mannetje op een fiets voor me. Hollandia vermuzikaliceerd. Pakken ze me niet meer af, dat idee.

En op verzoek van de editor, we besloten het intro ook als outro te gebruiken voor de 10 video's, maakte ik een paar varianten van het thema, luister maar:

Het Zeker Weten. Pats. Raak.

Jij bent de expert Henk-Jan. Ga daarvoor. Eis die ruimte op. Jouw terrein is jouw terrein. En dan dat er soms een dag voorbij komt dat je een traan moet laten omdat het echt werkt. Raak.

Tot vrijdag!

Over Miles Davis; een video van @punkmedia

Gisteren heb ik bij De Posthoorn in Den Haag een lunch lang met Henk-Jan Winkeldermaat gesproken in het kader van #mijnmoment over de kwetsbaarheid van onze creatieve beroepen, de strijd om de poen, de gedrevenheid, het stronteigenwijs zijn, doorknokken en meer van dat soort zaken. Op een gegeven moment vroeg ‘ie me plaats te nemen op een bankje aan het Lange Voorhout, stelde zijn camera op en startte de video …

Wanneer word je nou eens echt punk, Punkmedia?

erno-henk-janHet volgende naar aanleiding van de Punkmedia blogpost “Don’t be better, don’t be different. You should be ‘you'”. Henk-Jan, Punkmedia dus, slingerde het zelf aan via een DM op Twitter.

Hierbij, mijn reactie in blogvorm.

Beste Henk-Jan,

Hoe laat is ‘t? 01:00 uur, Monique vermoordt me morgen, maar ik MOET deze Chase Jarvis uitkijken.

De naam Chase Jarvis heb ik weleens ergens horen vallen maar wat die man doet, ik zou het niet weten. Ik voelde me dus ook niet genoodzaakt om die video te bekijken. Zeker weer zo’n goeroe? Ik haat dat soort lui. Mensen met van die regels, doe dit en dat en dan krijg je succes. Slimme verkopers zijn het. Iets met spiritualiteit, snufje storytelling erbij en je bent klaar. Kassa!

En die vraag is: Ik weet dat ik VEEL meer succes kan hebben, VEEL meer mijn eigen ding kan gaan doen, VEEL meer geld met mijn ding kan verdienen… want, en ik zeg het vaak als ik het er met mensen over heb, zoals vanavond met Emile Peters tijdens de SdL65 Upstream borrel, ik zit op een berg goud, ik weet ‘m alleen niet te bereiken. En in de meantime ben ik weer aan het harken.

Uit je stuk haal ik vooral dat jij MEER succes wil hebben. Meer geld, meer volgers, meer dik gelezen blogstukken en ga zo maar door. En wat als het er meer worden, wil je dan nog meer? Heb je ergens in een boekje streefaantallen opgeschreven? Kortom: waar ligt de grens? Wanneer komt de dag dat je achterover buigt, over je buikt wrijft, een boer laat en zegt: “zo, nu ben ik klaar!” Jij weet net zo goed als ik dat die dag nooit komt.

Volgens mij zoek je het heel erg buiten jezelf. Doe je vooral wat ‘zij’ zeggen. Wil je voornamelijk pleasen. Aardig en kundig gevonden worden. Een vakman die in bezit is van hele dure spullen. En dat klopt allemaal, maar 9 van de 10 keer sta je met die hele dure spullen hele suffe dingen te filmen. En richt jij jouw camera op personen die je geen reet interesseren omdat die lui nooit het achterste van hun tong laten zien. Omdat die nooit dat suffe pak uit pleuren omdat ze nooit zweten.

Mijn tips:

  • begeef je nooit teveel tussen idioten
  • trek je eigen plan

Een blogger

hij wacht niet af
hij doet
elke dag
publish

maakt niet uit waar ‘ie zit
hoe laat het is
als het komt komt het
dat weten zijn fans ook

niets dat hem kan stoppen
wat een genot die vrijheid
geen gezeik met een redactie, geen gedoe om geld
gewoon maken en publiceren

dat is een blogger.

Vlogvraag aan Henk-Jan Winkeldermaat (Punkmedia)

Wat is je verdienmodel? Ik ben vaak onder het ondernemersvolk die deze vraag op hun voorhoofd heeft staan, en om daar even helder in te zijn: zoals Marco Raaphorst in dit interview over bloggen al zegt: ‘ik zou het liefst een leven willen hebben waarin ik mijn geld verdien met mijn blog’, zo is dat voor mij natuurlijk ook, maar zover is het nog niet en zal het waarschijnlijk niet komen. Ik kies er nu bewust voor om geheel onafhankelijk mijn eigen ding te doen en mijn geld gewoon te blijven verdienen met mijn andere twee passie: fotografie en video.

(bron: over Punkmedia)

Daarom mijn vlogvraag aan Henk-Jan van Punkmedia.nl:

P.S. Het woord vlogvraag is niet mijn uitvinding maar die van Josephine en Karin.

mantra numero uno: ik zal nooit mijn blog laten verslonzen

Gisteren vroeg Henk Jan Winkeldermaat mij om wat blogtips. Omdat ik zo van het medium hou.

We staan nog maar aan het begin. Ik bedoel internet, het is nog zo nieuw allemaal en de ontwikkelingen gaan ook zo snel. Het gros van de mensen weet echt niet wat een blog is. Sterker nog, de meeste mensen weten niet eens wat een Browser is. Of wat Google eigenlijk precies is of doet.

Maar goeds, die tips. Laat ik een klein lijstje doen:

  • denk goed na over een domeinnaam (uit eigen ervaring: 2 eerdere blogs heb ik de nek om moeten draaien vanwege een verkeerde keuze)
  • laat je blog niet verslonzen, reserveer er altijd een bepaalde tijd per week voor (uit eigen ervaring: omdat ik het te druk had met het organiseren van het Blog-Art festival vergat ik op mijn eigen blog te vermelden dat ik een interview gaf voor VPRO De Avonden en meer van die opmerkelijkheden)
  • laat je niet afleiden door mensen die klagen of hun gal spuwen, denk nooit na over de mogelijke reacties
  • je kunt niet iets voor een ander maken, de ander pleasen, dat is gedoemd te mislukken
  • het gros van de mensen die regelmatig je blog bezoekt, lurkt zich helemaal waas en je zult nooit wat van hun horen, gewoon een feit, deal with it
  • blog vanuit passie, vertel je verhaal zo persoonlijk mogelijk, wees opstandig, koppig en eigenwijs, niemand zit op een grijs klote verhaal zonder ballen te wachten
  • goeie dingen hebben tijd nodig, dat geldt voor goeie content, maar ook voor het succes dat je met je blog behaalt, een lange adem is noodzakelijk
  • negeer de succesverhalen van anderen, dat soort TellSell-idioterie is bestemd voor een niet-creatieve doelgroep, Familie Doorsnee
  • wees creatief, roer met de middelen die je hebt en maak daar het beste van

De meeste bloggers geven na verloop van tijd op. Zonde. Doe het niet!