Anton Corbijn, de laatste grote muziekfotograaf?

Het hoogtepunt van de populaire muziekcultuur ligt achter ons. Ik zeg niet dat er geen fantastische dingen meer gemaakt worden, alleen zijn ze veel minder belangrijk, ze hebben veel minder impact, omdat jongeren overal met een muisklik aan kunnen. De magie die in mijn jeugd rond muziek hing, is weg.

Anton Corbijn / De Standaard

Buckminster Fuller: this nonsense of earning a living

We should do away with the absolutely specious notion that everybody has to earn a living. It is a fact today that one in ten thousand of us can make a technological breakthrough capable of supporting all the rest. The youth of today are absolutely right in recognizing this nonsense of earning a living. We keep inventing jobs because of this false idea that everybody has to be employed at some kind of drudgery because, according to Malthusian Darwinian theory he must justify his right to exist. So we have inspectors of inspectors and people making instruments for inspectors to inspect inspectors. The true business of people should be to go back to school and think about whatever it was they were thinking about before somebody came along and told them they had to earn a living.

Buckminster Fuller

Zijn tijd ver vooruit?

Chasing Clicks – metriek moet een strategie ondersteunen maar geen strategie op zich zijn

New York Times R&D baas Matt Boggie publiceerde op Medium.com een stuk over de onzinnigheid om je teveel te laten leiden door de metriek van de aantallen. Als voorbeeld geeft hij het megasucces van Seinfeld dat in het begin mocht rekenen op een totaal gebrek aan populariteit. Veel tijd was nodig om het grote publiek bekend te maken met een serie die compleet afweek van de norm (*). Matt betoogt dat we niet in staat zijn om de boel goed te meten, en zeker niet op korte termijn. Hij pleit daarom voor een simpele focus, die zo oud is als de weg naar Rome.

Whether a story is spread through print, websites, mobile applications, or watch-sized glances, it is the quality of the story and the clarity with which it’s told that reaches hearts and changes minds.

Ik ben het grondig met hem eens.

Chasing Clicks →

* FUCK de norm!

Geluid is voor tv belangrijker dan voor film

Studies on television sound typically begin by emphasizing that television, unlike film, relies more heavily on sounds than images and that the sound practices used in the production of television’s primary genres (including news, sports, game shows, sitcoms, commercials, etc.) are based on practices developed not for film sound but rather for radio. For example, in his 1982 book Visible Fictions John Ellis argues that television, unlike film, employs sound “to ensure a certain level of attention, to drag viewers back to looking at the set” (Ellis 1982: 128). Sound is more important for television, in other words, because it appeals to the sense of hearing rather than the voyeuristic pleasures of the cinematic gaze.

EDITORIAL: Rethinking Theories of Television Sound

The Web We Lost

This isn’t our web today. We’ve lost key features that we used to rely on, and worse, we’ve abandoned core values that used to be fundamental to the web world. To the credit of today’s social networks, they’ve brought in hundreds of millions of new participants to these networks, and they’ve certainly made a small number of people rich.

 

But they haven’t shown the web itself the respect and care it deserves, as a medium which has enabled them to succeed. And they’ve now narrowed the possibilites of the web for an entire generation of users who don’t realize how much more innovative and meaningful their experience could be.

The Web We Lost