John Nuyten: “Hoe wil je klinken?”

Ruim een jaar ben ik bezig aan een audiodocumentaire dat als aanknopingspunt de single Maternité van mijn oude band MAM heeft. Een zoektocht. Naar authenticiteit? Naar succes of naar wat succes in de weg staat?

Een van de mensen die ik interviewde was gitarist John Nuyten. Hij was mijn voorganger. Op 25 januari 2017 in Tilburg hadden wij een gesprek als gitaristen onder elkaar. Luister naar dit korte fragment:

Qua planning laat deze audiodocumentaire nog even op zich wachten aangezien ik komende tijd tot eind mei met iets anders groots bezig ben.  Daarover een andere keer meer… dus heb geduld!

Cursus Alleen Zijn

Radiodocumentairemaker Maartje Duin gebruikte voor haar 4-delige serie Cursus Alleen Zijn voor HollandDoc Radio (NTR, Radio 1) een paar van mijn geluidseffecten. De 1e uitzending was eergisteren, de volgenden zullen op 15, 22 en 29 april 2012 rond 21:45 bij HollandDoc Radio (NTR, Radio 1) uitgezonden worden. Je kunt ze ook alvast alle 4 via de player hieronder beluisteren.

De microfoon is de camera

Audio is ongrijpbaarder dan video. Een camera die loopt, ook al gebeurt er niets, je weet dat de camera iets aan het opnemen is, je ziet immers beeld. Met audio heb je dat niet. Hoor je niets, dan is er ook niets. Tenminste zo denkt het gros van de mensen, zelfs van de makers. Toch is dat niet helemaal waar.

Stel een gesprek wordt met microfoon en audiorecorder opgenomen. Gedurende dat hele gesprek registreert de microfoon geluid op een manier zoals een videocamera beeld registreert, in opname. Er is meestal wat minimale ruis te horen, geen microfoon is immers helemaal stil, en vaak zijn er ook wat zachte achtergrondgeluiden aanwezig. Dus ook al spreekt de persoon niet, dan nog horen we een minimale hoeveelheid geluid. En door die minimale hoeveelheid geluid blijven we bij dat gesprek, verwachten we dat er nog iets komt. Zitten we als het ware ‘in de scene’. Bij het monteren van audio hou je daar ook rekening mee. Laat je de persoon ‘in de scene’ blijven, soms zelfs door ruis ertussen te monteren, maskeer je de boel een beetje, maar zorg je ervoor dat de luisteraar bij de persoon blijft.

Het zijn subtiele zaken, maar essentieel voor de film in je hoofd. En voor mij het genot van audio. Je speelt letterlijk met het beeld dat de hersenen van de luisteraar opwekken.