Geschiedenislesje over de podcast

EenVandaag had gisteren een item op tv over ‘De revival van de podcast’. Het item staat online HIERRRR! EenVandaag laat de geschiedenis van de podcast achterwege, laat ik dat dan maar doen. Het is eigenlijk redelijk simpel uit te leggen in slechts een paar stappen:

Het 1e audioblog ter wereld

Rond de eeuwwisseling is Adam Curry een enthousiast gebruiker van de Radio Userland weblogsoftware van blogger Dave Winer. In 2000 vraagt hij aan Dave om iets toe te voegen zodat hij kan gaan audiobloggen. Dave reageert daarop door aan het RSS protocol het ‘enclosure’ element toe te voegen zodat de url van een mediafile kan worden opgenomen. In 2001 demonstreert Dave dit door een song van de Greatful Dead in een audioblog aan te bieden (zie Scripting News).

De koppeling naar iTunes

Winer roept in 2003 ontwikkelaars van RSS-aggregatoren op om zijn uitvinding de enclosure-tags te gaan ondersteunen. In oktober 2003 demonstreert zodoende ene Kevin Marks een script dat de RSS-enclosures (lees: mp3-bestanden) downloadt en automatisch in iTunes plaatst. Deze bestanden kunnen vervolgens gesynchroniseerd worden met een iPod.

Ben Hammersley verzint de term podcasting

In het stuk Audible revolution (februari 2004) dat tech-journalist Ben Hammersley voor The Guardian schrijft, laat hij als eerste de term podcasting vallen:

Online radio is booming thanks to iPods, cheap audio software and weblogs.

(…)

But what to call it? Audioblogging? Podcasting? GuerillaMedia?

Apple voegt podcasting toe aan iTunes

Apple voegt aan iTunes 4.9 (2005) officiële support voor podcasts toe. Hiermee wordt het voor iTunes-gebruikers mogelijk om zich via iTunes op podcast-feeds te abonneren.

Over het vervolg kan ik nog veel meer vertellen. Maar dat is misschien iets voor een andere keer…

P.S. Bovenstaande foto stamt uit 2006. Ik deed toen een interview met Vicky Taylor van de BBC:

Wees gewaarschuwd: RSS Subscription Extension doet evil spaminjecties!

Vanmorgen trof ik onderaan mijn Flickr-pagina’s advertenties aan, zoals:

WTF!?!??!

Dat kan niet kloppen want pro-accounts zijn zonder advertenties. Het gebeurde onder Chrome, de browser van Google. Safari en Firefox hadden er geen last van. Maar nog gekker werd het toen bleek dat ook op mijn eigen blog en andere sites deze advertenties ook stonden. Een gevalletje spaminjectie?

Ik ben niet geheel onbekend met dit soort browser/plugin/extensie/javascript ellende. Dus zette ik allereerst alle extensies uit op Chrome, en ja hoor: geen spaminjectie. Volgens zette ik ze weer 1 voor 1 aan zodat ik kon zien welke de boosdoener is. Het bleek om de RSS Subscription Extension te gaan. Een extensie die heel handig een Google Reader icoontje laat zien op het moment dat een RSS-feed wordt aangetroffen. Maar het vreemde daaraan is wel dat deze extensie niet door een derde partij gemaakt is maar nota bene door Google zelf!

Nog goeds, nu weet je het: RSS Subscription Extension NIET gebruiken!

Ennu, Google+ zei u? Echt niet, duidelijk een minpuntje van Google!

#podcast #101: maak een abonnementje voor jouw podcast!

podcast-101Een podcast is eigenlijk geen podcast zonder een speciale podcast-feed, zo’n eentje die je via 1 click laat abonneren binnen iTunes of een ander programma. Op deze manier krijgen luisteraars automatisch een nieuw bestand binnen op moment dat jij hem publiceert. In deze blogpost zal ik een paar mogelijkheden uiteenzetten hoe je dat zelf kunt aanbieden.

WordPress, zonder plugins

Zonder extra toeters en bellen is de standaard WordPress RSS-feed afdoende om in iTunes te gebruiken. Dat vergt wel van de gebruiker/luisteraar dat deze handmatig de feed van het blog invoert via de optie ‘Subscribe to Podcast’ in iTunes die je in de menu-item onder Advanced kunt vinden.

Let op! Het aantal podcasts berichten die via deze feed aangeboden worden, is afhankelijk van de RSS instelling van WordPress. Kijk hiervoor in het Admin-menu -> Instellingen -> Lezen. En check de waarde die bij ‘RSS-feeds tonen de meest recente’ ingevuld staat. Hou er wel rekening mee dat iTunes alleen iets doet met een bericht waar een mp3-bestand in te vinden is. Dus als je bijvoorbeeld in WordPress hebt ingesteld dat er 10 berichten in je RSS-feed aangeboden worden en je hebt in de laatste 10 berichten geen enkele keer een mp3-bestand gebruikt dan zal iTunes een melding geven dat de feed dus leeg is.

WordPress Podcasting Plugin

Als je echt serieus gaat podcasten op je blog dan is het slimmer om te kiezen voor een specifieke podcast-plugin, zoals deze: WordPress Podcasting. Hiermee heb je wat meer mogelijkheden met name omdat een ‘normaal’ WordPress blog natuurlijk veelal bedoeld is voor langere teksten en afbeeldingen. Bij podcasting draait het zuiver om een mp3-bestand, aanvullende tekst als omschrijving en eventueel een plaatje erbij. De WordPress Podcasting plugin biedt die specifieke mogelijkheden.

Huffduffer.com is mijn eerste keus

De beste oplossing als je serieus wil gaan podcasten is naar mijn mening Huffduffer. Om het te kunnen gebruiken zul je een account moeten aanmaken bij Huffduffer en vervolgens kun je een link naar een mp3 toevoegen, met aanvullende tekst en tags. Van al die berichten maakt Huffduffer vervolgens een feed specifiek bedoeld voor iTunes en een feed die je in andere podcast-programma’s kunt gebruiken. Sterker nog, voor elke gebruikte tag maakt Huffduffer deze feeds aan. Handig als je voor bepaalde onderwerpen verschillende podcast-feeds wil aanbieden, zoals onze Nederlands Publieke Omroep, de NOS en degelijke dat doen. Daarnaast kun je binnen Huffduffer ook de podcasts van anderen aan jouw podcast-feed toevoegen en dus hergebruiken (*).

Een podcast-feed kan ook handig zijn om bijvoorbeeld interviews die je voor de radio geeft mee te verzamelen. Luister bijvoorbeeld naar dit interview dat ik samen met Karin Ramaker voor VPRO De Avonden deed:

Gaat het je al duizelen van alle mogelijkheden? Of ben ik ergens vaag? Laat het me weten in de reacties!

* = juridisch gezien mag dat. Een podcast-feed bestaat namelijk uit links naar mp3-bestanden en dus neem je deze content niet over, je linkt er slechts naar.

Heeft Twitter het bloggen veranderd?

Back in the day was bloggen vooral publiceren, communiceren en discussiëren. Bloggers bezochten elkaars blog op om op de hoogte te blijven. Later kwam RSS erbij zodat je blogs ook in een stream kon lezen via een RSS Reader. Niet langer hoefde je elk blog afzonderlijk af te gaan om te checken of er nieuwe blogposts waren. Maar wat er mee verloren ging waren de discussies die op blogs ontstonden. Reacties waren namelijk alleen op de afzonderlijke blogs te lezen en stonden niet in de RSS-feed.

En toen kwam Twitter. Twitter was en is nog steeds de eenvoudigste manier om veel mensen te volgen. Of andersom: om veel mensen jouw bericht te laten weten. Een soort SMS-en in het openbaar. De early adopters van Twitter waren vooral de bloggers. Veel Twitteraars stopten al vrij snel met het lezen van RSS maar gebruikten de Twitter-stream om onder andere bloggers te volgen. En met 1-muisklik zat je op iemand’s blog. #blogpost

Hoewel men weer echt op blogs terecht kwam via de tweets ging die twitterende massa niet op het blog discussiëren maar op Twitter zelf. Het aantal comments op blogs waar ook veel twitteraars komen is daarmee drastisch veranderd. Neem bijvoorbeeld marketingfacts.nl waar voorheen veel discussie op de veel gelezen artikelen was. En nu? Stukken worden duizenden keren gelezen waar vervolgens 0 reacties op komen.

Voordat je een reactie achterlaat op een blog moet je eerst je naam, je email, eventueel de url van de eigen blog/site invullen voordat je een reactie kunt gaan typen. Hoewel we dat vroeger massaal deden, het voelt nu als een hoop gedoe. Laat staan om dat met een smartphone te doen. Twitter daarentegen werk op een smartphone als een speer (ik gebruik een Nokia N8 met de geniale app Gravity en beheer er al mijn Twitter accounts mee, incl. foto publishing). Daarnaast is het discussiëren erover op Twitter of het retweeten van een blogpost effectiever. Simpelweg omdat veel meer mensen zien dat mensen erover aan het discussiëren zijn als je dat zo openlijk in the groud op Twitter doet. Dat heeft een aanzuigende werking op personen die misschien nog nooit op je blog zijn geweest.

De rol van het blog is duidelijk aan het veranderen. De core van het blog blijft dat het een ultiem publicatiemiddel is. Een publicatiemiddel dat berichten voorziet van tags en metagegevens zodat Google het optimaal indexeert voor haar zoekmachine. Een publicatiemiddel dat bovendien eenvoudig gekoppeld kan worden aan Facebook en Twitter zodat er nadat het blog geschreven is automatisch een paar updates naar die services gaan. Net zo goed als de publish-knop een aantal ping-servers een melding geeft van de nieuwe blogpost. Content is en blijft king online. Hoe meer content, des te blijer is Google, des te blijer zijn de mensen.

Twitter is een momentopname, vluchtig in het hier en nu. De waan van de dag. Persoonlijk en rauw. Bloggen is meer beschouwend. Op zoek naar verdieping, zuivere expressie en documentatie. Twitter is digitaal face-to-face, kroegpraat en soms gaat iemand op de zeepkist staan. Een blogpost is bedoeld voor de eeuwigheid.

Twitter en bloggen, het is een geweldige combinatie. Het een kan niet zonder het andere. En dus heeft elke blogger een Twitter-account. Zo niet, dan ben ik benieuwd: laat van je horen in de comments!