Volop kansen

Ik gooide me vandaag in het diepe en dat voelde verdomd goed

“Nu moet ik mijn kans grijpen!”, zei ik in mijn hoogstwaarschijnlijk 1e publieke interview evâh. Opgetekend in het oude Haagse stapperskrantje de Yesbaby. Jaar? Hoogstwaarschijnlijk 1991. In Quintus Kessler herkende ik een muzikale soul brother. Wat jaren eerder had ik hem op de Stedelijke Muziekschool ontmoet vlak nadat hij uit Rio de Janeiro was teruggekeerd. Hij was minstens zo’n grote Steely Dan fan als ik en bezat vele synthesizers en opnamespullen.

Ik zat toentertijd op de HEAO maar voelde in een split second dat ik beter de muzikale verkering met Quintus kon aangaan dan het schijnhuwelijk met de HEAO in stand te houden.

“Volop kansen” verder lezen

2016 META

Wij vormen een legioen. Verwacht ons.

De beste tijd om te leven is nu. Altijd zo geweest. Ook ik sta niet stil, behalve nu op dit moment hier op mijn blog. Het is 3 januari 2016, de perfecte datum voor mijn visie en voorspellingen. Dus als ik zo vrij mag zijn…

Den Haag

Den Haag is nog altijd dé muziekstad van Nederland. Lui uit Volendam zullen er wat onrustig van op hun stoel gaan wiebelen maar goeds met die gladde palingsound ga je hooguit de TROS en wat ouwe wijven redden. Denk ik dan.

Het is te verwachten dat ik ook dit jaar weer regelmatig zal aanschuiven aan de koffietafel van Opûh Koffie. Sinds 2008 organiseren we dat iedere woensdag. Onze vaste plek is op het moment Café van Beek aan de Turfmarkt/Spui. Een plek die door een aparte regeling met de gemeente geen koffie mag schenken zonder er ook een alcoholisch goedje naast te zetten. Kortom: koffie met amaretto.

‘zegzeg’ met Tom America

Met mijn muzikale maatje van MAM, Tom America heb ik vorig jaar een nieuwe formatie opgericht. Zodoende wisselden we afgelopen jaar aan de lopende band muziekfiles met nieuwe arrangementen met elkaar uit. Speelde ik een basje in en stuurde die dan in audio naar Tom. Soms stuurde hij mij een MIDI-file en kon ik wat gaan rommelen met het geluid en de noten. Een uitwisseling tussen Den Haag en Tilburg. Maar het had net zo goed Oostende en Tokio kunnen zijn. Plaats en tijd speelt tegenwoordig een ondergeschikte rol.

We hebben nu een klein half uur aan materiaal bij elkaar gearrangeerd en na een paar oefensessies waren we klaar voor het echie. Live, het podium weer op is ons muzikale voornemen voor dit jaar.

Content Management

Voor het jaar 2016 word ik voor een 14-17 uur per week ingehuurd als Content Manager voor de website Filedier.nl. Het is een hippe titel, een hoedanigheid waarin ik als professioneel blogger, Twitteraar en Facebooker opereer. In opdracht van De Verkeersonderneming en in samenwerking met WeDigital verzin ik online campagnes, vaak in combinatie met offline uittingen via billboards en dergelijke.

Aandacht is schaars, dus hoe val je op? En via welke online kanalen? Hoe haal je het meeste uit een blog, uit Twitter, uit Facebook. Heeft Instagram zin? Of Snapchat misschien? Er zal dit jaar het nodige gaan veranderen, zo is met name de verschuivende rol van Facebook een interessant gegeven. Want hoe populair ook, weinig in gebruik onder de jeugd en steevast onder vuur vanwege het jij-bent-het-product concept waarbij de gebruikersgegevens verkocht worden.

Voor Filedier hou ik mij bezig met mobiliteit in de regio Rotterdam. Om specifiek te zijn: spitsmijdend gedrag, mensen uit de file zien te halen door ze alternatieven te bieden. Voor een deel kan de smartphone daarin een rol spelen. Apps op dit vlak worden nog onvoldoende gebruikt. Terwijl men beter goed voorbereid op reis kan gaan. Er zijn enorm veel apps, zelfs apps die volledig integreren met je online agenda. Ik verwacht dat ontwikkelingen op dit gebied en het gebruik ervan in 2016 enorm zullen toenemen.

Mijn werk kan ik overigens vanuit elke locatie uitvoeren. Zolang er WIFI is kan ik werken. En met mij vele anderen die er net zo over denken. Meer dan ooit tevoren stikt het in Den Haag van de gezellige koffietentjes met goeie WIFI. Een groeimarkt terwijl het huren van kantoorruimte een aflopende glijbaan is. Leuk versus saai. In 2016 zet deze trend zich door.

Webshops

Opvallend toch hoe sommige bedrijven weigeren mee te gaan met de tijdgeest en bij bosjes omvallen. De enorme zakelijke leegstand, niet alleen voor kantoorpanden maar ook voor het winkelgebied werd jaren geleden al feilloos voorspeld. Veel van die bedrijven zien veel te laat in dat ze naast een fysieke winkel ook een online webshop moeten hebben.

Vorig jaar besloot ik om een set digitale gitaarsounds te ontwikkelen voor gitaristen. Daarom ben ook ik een webshop begonnen en verkoop ik deze sounds ook via het Zweedse muziekbedrijf Propellerhead. In 1 jaar tijd had ik toch maar mooi een paar honderd klanten en dat zonder enige vorm van betaalde promotie. Puur online via mijn blogs, Twitter en Facebook kon ik dat realiseren.

Podcasting

Dat ik een groot fan ben van het fenomeen podcasting is geen geheim. Jarenlang probeer ik iedereen ermee te begeesteren. Tegelijkertijd twijfel ik over mijn eigen concrete stappen in die richting. Jaren geleden heb ik weleens een podcast-reeks gemaakt. En ook mijn audiodocumentaire over Marvin Gaye in Oostende, Oostende Healing zou uitstekend kunnen dienen als een episode van een podcast.

Ik voel hem wel, want het laten samenvallen van storytelling, kick-ass sounddesign, swingende editing en spannende muziek, dat kan alleen maar in een podcast naar mijn idee. Mijn gevoel zegt dat in 2016 de podcast definitief zal doorbreken in Nederland. Elke iPhone of iPad die je koopt komt voorgeïnstalleerd met de Podcast app, dus zo heel onbekend is het ook weer niet. Ik ken dan ook vele Nederlanders die verslaafd zijn aan podcasts. Punt is alleen: het zijn alleen maar Amerikaanse podcasts die ze beluisteren. En precies dat is wat er gaat veranderen in 2016 zo voorspel ik: er gaan Nederlandse podcasts komen die vele luisteraars gaan trekken.

De broekzakcomputer

Een kleine 10 jaar fotografeer ik nu met de smartphone. Mijn eerste Sony had slechts een paar megapixels en haalde niet de kwaliteit van mijn compactcamera. Toch gaf ik die weg aan mijn pa. Ik was ervan overtuigd dat ik nooit meer met een compactcamera foto’s zou nemen. Het viel te voorspellen dat de kwaliteit van de smartphone-camera’s enorm omhoog zou schieten.

Sterker nog, dat die smartphone gemeengoed zou worden, dat voelde toch iedereen op zijn klompen aan? Nee dus. Sterker nog, velen geloofden zelfs dat men tot in de eeuwigheid achter een desktopcomputer zou blijven zitten. Ze worden hier en daar nog op een kantoor gebruikt maar op menig kantoor werkt men toch echt liever op een eigen laptop of tablet. Op menig kantoor zit iedereen zich kapot te ergeren aan die ouderwetse computers waar je niet eens je Gmail op kunt checken. Kortom: men sleept massaal haar eigen iPads het gebouw in. En met een SIM-kaartje erin kun je ineens alles.

Hoewel kijkonderzoek ons wil doen geloven dat we veel tv kijken, dat is natuurlijk je reinste volksverlakkerij. We kijken vooral op onze mobiel! Niemand, maar dan ook niemand verlaat het huis zonder de mobiel op zak te hebben. En wie geen internet op zijn mobiel heeft is een uitzondering.

Bovenstaande foto’s maakte ik met mijn nieuwe smartphone, een iPhone 6S die geweldige foto’s maakt en die je met 1 swipe het internet opstuurt. Dat ding filmt ook geweldig. En ja, ook in slow motion. Dat doe je allemaal gewoon op je smartphone. Daar kijkt niemand meer van op.

In 2016 zal het live streamen van video enorm gaan toenemen. Video is namelijk een kwestie van: knopje indrukken en de camera richten op wat je wilt filmen. Kortom: super simpel. Iedereen gaat dus filmen. En ja, in super hoge kwaliteit. Bandbreedte en de techniek die je ervoor nodig hebt, het is allemaal zo simpel geworden.

Radio en tv

Internet heel veel meer te bieden dan radio of tv kan bieden. Onze NPO loopt zo zwaar achter, het is niet normaal meer. Bij de NPO ligt de focus nog op radio en tv en in 2e instantie pas op internet. What the fuck gekkies! NPO.nl toont video in een verschrikkelijk lage kwaliteit. Geen haar beter dan de baggerkwaliteit van 10 jaar geleden op YouTube. Maar in tegenstelling  tot YouTube uit 2006 kun je de NPO video’s niet eens embedden op een blog of website! Een grof schandaal, verspilling van ons belastinggeld. Iedereen met een smartphone kan op haarscherpe HD-kwaliteit opnemen (steker nog: 4K is inmiddels gemeengoed aan het worden!), dat de NPO zulke baggerkwaliteit op ons loslaat is gewoon een schande!

Ook heeft NPO-radio het fenomeen podcasting totaal gemist. Er worden, zover ik weet, geen unieke podcasts door de NPO gemaakt. Hooguit wordt een radioprogramma ook als podcast aangeboden, aanvullend. Kortom: de NPO ziet radio als heilig en internet als 2e keus. Elke moderne audiomaker heeft de NPO allang verlaten. En ik zweer het je: 2016 gaat het jaar worden dat vele ex-radiomakers een podcast zullen beginnen. In Amerika is dat allang appeltje eitje. Maar hier in Nederland zit Hilversum duidelijk niet op te letten.

De timelapse film van Frans Hofmeester waarvoor ik een uniek stuk muziek componeerde werd in 2 maanden tijd 3,5 miljoen keer bekeken. Dat overstijgt De Wereld Draait Door, een Pauw of een RTL LateNight. Die aantallen haal je als je op de Huffington Post, of Reddit terechtkomt.

 Medicijn tegen burn-outs

Ook in 2016 zullen velen zichzelf weer voorbij lopen. Teveel hooi op de vork nemen, teveel willen, maar vooral ook: te weinig lummelen. Welnu ik ben een groot liefhebber van nietsdoen. Van een beetje aanklooien. Voor mij is het een voorwaarde om creatief te kunnen zijn. Sterker nog: als ik een beetje zonder doel aan het klootviolen ben kom ik meestal tot goeie dingen.

Ik hou er zelfs een speciaal tumblr-blog voor bij: lumlr. Verwacht daarop niet teveel updates want het moet wel leuk blijven en niet als werk gaan voelen.

Nieuwe geluiden

Zo rond de overgang van de 50-er jaren naar de 60-er jaren ontstond er een nieuwe jeugdcultuur in Nederland. Dat begon hier in Den Haag, gevoed door muziek, rebelse muziek. Helaas, toen ik in 1968 geboren werd was de jeugd alweer toe aan een heel wat rustiger tijdperk. Ik was er allemaal te jong voor. Ook voor de punk die in ’76 begon. Precies op het moment dat men drummers ging vervangen door drumcomputers vormden mijn muzikale oren zich. Ik weet nog hoe ik begin jaren 80 Kraftwerk hoorde. De sexuele heeling van Marvin Gaye. Het rappen over een beat. De relatie mens-machine, het valt niet te ontkennen, het vormt de basis van mijn generatie. Mens en machine.

De computer is inmiddels een verlengstuk van onszelf geworden die in onze broekzak past. En zoals een auto, of een fiets ons Snelle Benen geeft. Of zoals een bril ons Goeie Ogen geeft. Zo geeft een computer ons een Stem, een Verrekijker op de Wereld, een Blijvend Geheugen en een Bandje Die Een Liedje Voor Ons doet. En een hele hoop andere dingen.

We zijn denk ik flink toe aan een betere wereld. Eentje zonder angst voor terroristen. Een wereld zonder valse politici. Zullen we wild gaan roepen op een podium met onze vuisten in de lucht? Of samen blowend op een grasveldje tegen elkaar aan gaan liggen? Nee toch zeker? Tegenwoordig doen wij dat anders, we vormen een legioen online en laten van ons horen, we onderzoeken, we creëren, we delen, we discussiëren.

Het internet toont ons wat het leven is. Via verleden, heden en toekomst. Via ons Nederland dat we voor het eerst echt goed met de rest van de wereld kunnen vergelijken. Deels gecensureerd door commerciële partijen, deels compleet ongecensureerd. Dat is met radio en televisie nog nooit gelukt. En dat is met kranten nog nooit gelukt. Maar met internet wel! Anarchistisch, open en chaotisch. Maar daardoor: levensecht. Het leven gevat als een netwerk van mensen en machines. Verbonden zonder structuur.

We zullen in 2016 wel harder moeten knokken om het internet open te houden. Maar we zullen het doen omdat we het internet liefhebben. Omdat wij het zijn. Onze data, wij zijn internet. En hier, nu op dit moment lees jij mij. Als teken van mijn bestaan, als teken van mijn stem. Ik ben data. Communicatie via de computer. DUH!

Het kantelpunt

Diorama, cavemen - National Museum of Mongolian History
Diorama, cavemen – National Museum of Mongolian History

Grote kans dat jij nooit aan het kantelpunt denkt. Ik denk dat de meeste mensen dat niet doen. Die vertellen mij: “ach, de ontwikkelingen gaan langzamer dan je denkt hoor!” Of ze zeggen: “zo’n vaart zal het niet lopen hoor!”

Als we naar het leven zelf kijken, de natuur, onze geschiedenis, dan is er altijd een kantpunt aan te wijzen van een radicale overgang van de ene fase in de ander. Nadat we na een tijdlang bergopwaarts lijken te zijn gegaan gaan we dan ineens met een razende vaart bergafwaarts. Het moment dat een lichte golfslag omslaat in een tsunami. Vul maar aan.

Zo’n kantelpunt vindt altijd plaats. Het is alleen een kwestie van: wanneer. De huidige crisis is zo’n kantelpunt. Het instorten van de financiële markten zorgt er samen met de opkomst van internet voor dat wij anders moeten gaan (samen)werken en (samen)leven. Velen van ons doen dat al, omdat die het kantelpunt, innovatief als ze zijn, zagen aankomen.

Er zullen steeds meer kantoorpanden leeg komen te staan omdat de mensen die er werken dat veel beter vanaf hun moderne eigen computers, smartphones en tablets kunnen doen dan dat ze dat op kantoor op een achterhaalde PC doen. Laat staan dat de software waarmee ze op kantoor werken nog efficiënt en effectief te noemen is. Cloud computing binnen bedrijven is nog een exotisch begrip. Maar elke ZZP-er die dat soort websoftware niet gebruikt is ten dode opgeschreven. Heden ten dage is er geen sprake van niet willen, maar moeten. Anders doe je gewoon niet mee aan de hedendaagse maatschappij.

Menig blogger heeft modernere websoftware tot zijn beschikking dan de systemen van onze overheid, van onze banken, en zelfs de systemen die onze internet service providers gebruiken. Die laatste groep is niet eens in staat om facturen langer dan 1 jaar online te laten staan. Waarom zetten ze de geweldige service van Google Drive of Dropbox of iets dergelijks niet in? Kosten: 0 euro. Elke ZZP-er zet dat soort services wel in zodat de documenten zowel op de smartphone als op de tablet als op de laptop bewerkt kunnen worden. Het staat in schril contrast met de vele Nederlanders die nog niet eens in staat zijn het emailadres van de zaak thuis te openen. Ze staan massaal ’s ochtends in de file om eenmaal aangekomen op het werk eerst, onder het genot van een kopje koffie, de emails door te gaan nemen.

Ergens niet in willen geloven kan je duur komen te staan. Je kunt proberen je ertegen te verzetten. Jarenlang. Je schrap zetten. Het blijven negeren, ontkennen. Hopen dat die tsunami als een wonder weer omgezet wordt in rustige golfslag. Hopen dat die ondergrondse gasboringen nooit in een ramp zal resulteren. Ook kun je het op je gezonde Hollandse klompen aanvoelen dat heel Nederland straks op zonne-energie zal overgaan. Je kunt op televisie proberen het volk gerust te stellen met een verhaal dat de crisis voor ons kleine kikkerlandje wel mee zal vallen (Wouter Bos, remember?). Want ja, natuurlijk, het valt altijd mee als je de boel bij elkaar wilt houden. Alles bij het oude wilt houden. Ook al weet je drommels goed: de boel is van binnen uit volkomen verziekt.

10 jaar later

Op 15 april 2013 bestaat mijn bedrijf Melodiefabriek 10 jaar. Er is in die 10 jaar tijd met mij prive en zakelijk veel gebeurd. Ook is de wereld om mij heen radicaal veranderd. En ze verandert nog steeds.

Ik weet dat er mensen zijn die die veranderingen niet zien of voelen. Laat staan dat ze toekomstige veranderingen aanvoelen en daarop inspelen. Ik heb bij bedrijven gewerkt die het geen 10 jaar hebben volgehouden. En ik zie bedrijven om me heen die ik stuk zie lopen. Die missen dat gevoel. Die neus voor de extreme veranderingen die plaatsvinden.

Die veranderingen gaan nu harder dan ooit tevoren. Ook voor mij. Ik geef mijzelf een paar maanden de tijd om na te denken over mijn diensten, over mijn focus, over manieren om geld mee te verdienen en over mijn online activiteiten. De wereld van 2003 zag er totaal anders uit. En de wereld van 2012 ook.

Het is 2013. Tijd voor de toekomst.

foam WHAT’s NEXT: de toekomst van fotografie / de toekomst van fotomusea

Fotomuseum Amsterdam, foam dus, vraagt zich af wat de toekomst van fotografie is en wat de toekomst van fotomusea is – WHAT’s NEXT. Simpelweg omdat iedereen, werkelijk iedereen nu massaal foto’s neemt en ze online plaatst. Heeft internet de rol van musea overgenomen? Zijn bloggers de curators van deze nieuwe tijd? Zelf printen we allang geen foto’s meer, maar waarom doen musea dat dan wel? Moeten zij niet gewoon wat monitors opstellen en daar de foto’s op tonen?

Ik heb veel met foto’s. En ik maak ze graag, die stills van het leven. Zelf nam ik jaren geleden het initiatief de fotogroep Haags Bakkie op Flickr te beginnen. Inmiddels zijn we een expositie, media aandacht en diverse ‘bakkies’ verder. En de groep Hofstijl op Flickr die een visuele aanvulling is op het Haagse groepsblog Hofstijl heeft inmiddels as we speak meer dan 12.000 foto’s in haar online collectie.

Er is een woord voor de kennis van het volk: The Wisdom of Crowds. Maar is er ook een woord voor die massale creativiteit? We noemen het volkskunst, maar een een belegen oude term. We zullen een nieuw woord moeten vinden. Vanuit diversiteit en chaos laat het volk haar ware ziel zien. Puur en rauw.

Hieronder een kleine impressie van mijn mobiele shots die ik gisteren bij foam maakte.
“foam WHAT’s NEXT: de toekomst van fotografie / de toekomst van fotomusea” verder lezen

De toekomst van de muziekindustrie

Bon CD/boek - Alles moet andersInnovatie is altijd afkomstig van een kleine groep onafhankelijke creatievelingen; de ‘Innovators’. Vervolgens gaat een kleine groep ‘Eearly Adopters’ aan de slag met de innovatieve dienst/product. En uiteindelijk omarmt de groep ‘Early Majority’ deze dienst/product. Hetzelfde geldt voor de nieuwe businessmodellen voor de muziekindustrie die nu ontstaan.
“De toekomst van de muziekindustrie” verder lezen