in samenraapsel

Alles wat je bent, is (slechts) een verhaal

In mijn blogpost over Words, mijn reblog van Radiolab, kwam een zeer bijzonder fragment voorbij. Iedereen moet hem horen, vind ik. Vandaar dat ik hem hier post losgesneden van de rest.

De neuroanatomiste Jill Bolte Taylor kreeg eind ’96 een beroerte en werd zo zelf ervaringsdeskundige. Haar perceptie van tijd en taal raakte ze een tijd lang kwijt. Ze voelde zich een met alles om haar heen. Waarschijnlijk op eenzelfde manier als baby’s. De tijd of de dingen die ze zag gaan duiden, leek geen nut te hebben. Als je Jill Bolte vraagt of ze niet stiekem terugverlangt naar die periode vol verwondering en zonder duiding dan begint ze te huilen.

Ik raad je aan om de hele podcast te beluisteren omdat duidelijk wordt dat taal nog veel meer doet dan je zou verwachten. Maar voor nu, luister naar de korte quote die ik eruit gehaald heb:

“All a person is, is in the end, just a story” – excerpt Radiolab (mp3)

Referenties

Geef een reactie

  1. Eckhart Tolle geeft in zijn boek ‘Een nieuwe aarde’ een aansprekend voorbeeldje over de kracht van het verhaaltje dat je jezelf vertelt met het woordje ‘mijn’:

    “Het is waarschijnlijk dat je geen enkele emotie voelt als je hoort dat iemands auto gestolen is, maar als het jouw auto is, voel je je waarschijnlijk geschokt. Het is verbazingwekkend hoeveel emotie zo’n klein mentaal concept als ‘mijn’ kan opwekken.”

    Byron Katie heeft een hele eenvoudige methode ontwikkeld om die verhaaltjes te onderzoeken. Zijn noemt dit ‘The Work’ en bestaat uit vier vragen. De vraag die mij het meest aanspreekt is: kun je absoluut zeker weten dat het waar is? Vrijwel altijd is de uitkomst ‘nee’. En dan kom je terecht bij wat jij zo treffend schrijft: dat wat je denkt dat waarheid is in werkelijkheid een verhaaltje is. En die kun je veranderen :)

  2. Een voordracht van Jill is te zien op TED. Zeer de moeite waard.

    Misschien een aanvulling op wat ze zegt; volgens mij zijn mensen de som van hun genetische eigenschappen en hun historie (en die historie bestaat dan natuurlijk uit ervaringen in taal)

  3. @Peter: mooi verhaal. Dat duiden is voor iedereen herkenbaar. Dingen in hokjes stoppen. Geldt voor alles, zelfs voor tijd. “Dat was gisteren”.

    @Rob: ja, die video heb ik gezien. Heel mooi. Dank voor de toevoeging. Ik kan ook nog toevoegen Burroughs die mooie dingen geschreven heeft met als onderwerp ‘language is a virus’.

  4. @Rob: goeie. Ik heb er haken omheen gezet.

    Welk verhaal vertellen we online? Vertellen we dat zelf. Doet Google dat? Is het ene meer waar dan het andere? Het is allemaal slecht een verhaal. Vaak een verleden. En het zegt niets over nu, hier, op dit moment.