in samenraapsel

Het buizenrandje van Eels in Paradiso

Samen met Ernst Overbosch en Colin de Vries heb ik gisteravond een op-en-neertje Amsterdam gedaan. Op bezoek bij Paradiso vanwege de band Eels.

We waren wat laat dus besloten we het 1e balkon te proberen. Normaliter sta ik in de zaal. Of op het podium, hoewel dat alweer umm 15 jaar geleden voor het laatst was. Bij een uitverkocht Paradiso is het op de 1e niet te harden zo heet. Dat blijkt. Een airco zou geen slechte actie zijn, ook al gaat de drankomzet misschien iets omlaag.

Maar goeds, hoe was Eels? Erg goed! Eels heeft de goeie liedjes, de ronkende gitaarsounds en de rauwe stem van E. En zo te horen ging de zangmicrofoon door een buizenversterker want er zat een lekker zoetgevooisd randje op de zang. Het normaliter hard digitale geluid was gisteravond afwezig. De Rock und Roll rolde zo letterlijk uit de speakers.

Vanavond staan ze er weer. Twee maal Paradiso uitverkopen. Omdat het kan. Als je gewoon je ding doet. Met of zonder baard.

Geef een reactie