in uitgesproken

diepgang en keihard lachen

De beste films kun je niet precies uitleggen. Zeker niet vlak nadat je hem gezien hebt. Of nog beter: misschien wel helemaal nooit. Dan sta je ergens – of je ligt, zwemt, fietst of weet ik wat – en dan ineens: oh ja, die film!

Volgens mij is Adam’s Apples zo’n film. Een film over een neo-nazi die door een priester gek gemaakt wordt met het feit dat de duivel ons op de proef stelt. Mijn vriendin zei ergens in het begin van de film: “die priester leeft echt in een bubble“. Ik dacht meteen: ik ook. En vraag me af wat ze later in die film van die priester begon te vinden.

Voor een kleine donatie zodat ik mijn werk onafhankelijk kan blijven doen, kijk op de donatiepagina. Bij voorbaat dank!

Wil je mijn blogposts per e-mail of middels een feedreader ontvangen? Abonneer je dan HIER.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  1. weet niet of het nu zo oké is te leven in een bubble. alle realiteit ging aan die man voorbij. alles wat krom was werd rechtgepraat en alles dat pijn deed weggelachen of weggefantaseerd.

    prachtige film!

  2. @karin: ja, maar dat was tegelijkertijd de redding van de man. Hij kon niet anders anders zou ‘ie doodgaan. En later kreeg hij een gelijkgestemde erbij. Erg mooi vond ik dat. Ging ik over nadenken.

  • Gerelateerde content per Tag