Analoge blogpost uit Barcelona

Ons hotel Paral.lel beschikte over WIFI maar op de een of andere manier had ik er weinig zin in. Niets moeten was de afspraak. Niets moeten werkte zonder echt te hoeven werken.

Of waren het de texturen van de straat die het analoge gevoel aanwakkerde? Oude muren met stukken streetart er overheen, de diversiteit tussen de wijken, haar bewoners, haar architectuur, haar kerken?

Eenmaal terug in Nederland sluit je je op in je huis. Buiten is het koud. En binnen staat een computer warm te lopen.

Door Marco Raaphorst

maakt podcasts en muziek

2 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.