in uitgesproken

Analoge blogpost uit Barcelona

Ons hotel Paral.lel beschikte over WIFI maar op de een of andere manier had ik er weinig zin in. Niets moeten was de afspraak. Niets moeten werkte zonder echt te hoeven werken.

Of waren het de texturen van de straat die het analoge gevoel aanwakkerde? Oude muren met stukken streetart er overheen, de diversiteit tussen de wijken, haar bewoners, haar architectuur, haar kerken?

Eenmaal terug in Nederland sluit je je op in je huis. Buiten is het koud. En binnen staat een computer warm te lopen.

Voor een kleine donatie zodat ik mijn werk onafhankelijk kan blijven doen, kijk op de donatiepagina. Bij voorbaat dank!

Wil je mijn blogposts per e-mail of middels een feedreader ontvangen? Abonneer je dan HIER.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.