in samenraapsel

De stilte roept

vanaf de Raaphorstlaan

Zonder stilte geen geluid.

Je hoort iemand praten en ineens valt er een stilte. De persoon denkt even na. Er ontstaat spanning, als luisteraar zit je klaar, wacht je af. Zo ontstaat er dynamiek in het verhaal. Juist door dat breekpunt. Door de stilte.

Ik zie het als mijn vak om een door mij opgenomen verhaal zo te editen en te voorzien van mijn eigen muziek totdat er iets ontstaat dat mij raakt. Soms concreet, storytelling, feitelijk. En soms dromerig, gevoelsmatig, abstract.

De stilte roept aan. Een gevoel. Het verstand. Of beiden. Dat is mijn heerlijke vak.


Voor een kleine donatie via IDEAL zodat ik mijn werk onafhankelijk kan blijven doen, klik hier. Alvast bedankt!


Wil je mijn blogposts per e-mail of middels een feedreader ontvangen? Abonneer je dan HIER.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  • Gerelateerde content per tag