in samenraapsel

Mijn gloednieuwe lezing over Creativiteit

Jan van der Sluis van Stichting Stimulansz heeft mij uitgenodigd om een Slagroomsessie eind november te verzorgen. Een sessie waarin de medewerkers van Stimulansz geïnspireerd zullen raken door een lezing van yours truly.

Het begint bij mij altijd te jeuken als mensen van mij precieze tips willen ontvangen. Zo van ‘leg mij eens precies uit hoe je dat toch doet!’. Ik word daar kriegelig van, iets dat ik met mijn oude gitaarleraar Ferry Robers gemeen heb. Het enige dat ik kan en wil overbrengen is inspiratie. En het laten zien van passie en kracht. Wat ik heb bereikt heeft niemand mij kunnen leren, dat heb ik allemaal zelf moeten doen, door fouten te maken, heel veel fouten maken, prutsen, zwoegen, twijfelen, balen, de moed bijna opgeven, toch maar doorgaan, beter worden, weer fouten maken en maar door blijven gaan. Met een klopje op de rug af en toe als ik iets moois maak. Gestimuleerd.

Over het onderwerp Creativiteit kan ik wel een boom opzetten. Eentje die begint met de vraag ‘Wat is creativiteit?’.

Ik zeg: Verbeeldingskracht. Het brengt me overal. Op het podium van het North Sea Jazz Festival toen ik 16 was. Paradiso een paar jaar later. Het liet mij met Brazilianen spelen. Mijn muziek op de radio, de televisie. Via de band MAM die Spinvis wist te inspireren. Mijn muziek, geluiden, foto’s, verhalen en video’s gaan vandaag de dag de hele wereld over.

Om de kracht uit te beelden.

P.S.

“You cannot tell people anything, they have to find out for themselves.” – John Lennon 1975. So true.

Twitterde JBDazen vanavond.

Geef een reactie

  1. Klopt, veel mensen zijn op zoek naar de korte route en willen van jou weten wat/hoe je iets doet in de hoop dat als zij dat ook precies zo doen, het werkt. Maar dat werkt vaak niet. De korte route bestaat niet. De route langs buitenom, via wat voor een ander werkt, werkt niet. De enige route die werkt is die langs binnenin. Zelf op onderzoek gaat. En inspiratie door anderen kan daarbij zeker helpen.

  2. Ik herken veel van wat je schrijft en krijg zelf ook regelmatig die vraag ‘Hoe doe je dat?’. Het antwoord dat ik dan geef heb ik ooit verwoord in een blogpost http://www.fackeldeyfinds.com/de-vorm-zal-u-toegeworpen-worden-begin-vertrouw-en-bouw/ in de hoop dat mijn antwoord anderen kan inspireren. Dat blijkt inderdaad zo te werken en dat zal voor jouw lezing niet anders zijn. Dus alvast veel plezier met je slagroomsessie, al heb ik dan geen idee wat ik me daarbij voor moet stellen, ik vertrouw er op dat jij daar iets mooi gaat bouwen

  3. Het belangrijkste is volgens mij de ratio zoveel mogelijk loslaten en op je intuïtie te vertrouwen bij het maakproces. En concepten als “goede of slechte kunst” te loslaten, en vooral schijt te hebben aan wat een ander van je werk vindt. Alles draait om smaak en wat je zelf mooi vindt en waar je mee bent opgegroeid, en dus door beïnvloed bent. En vooral niet denken aan of je er veel geld mee kunt verdienen, want dan kun je beter het bankwezen ingaan.

    Doe er even een Beefheart quote bij:

    “I don’t know how I do it, I don’t know why I do it, I can’t explain it. An artist is someone who kids himself most gracefully”

    http://www.freewebs.com/teejo/dutch/vooruitziend.html