Geef een reactie

  1. Ik weet niet of ik het goed begrijp maar als hij zegt wat ik denk dat-ie zegt, dan heeft-ie wat mij betreft gelijk. Volgens mij is alle begin zonder vorm, plan. Althans in die zin dat het plan (en dus de vorm) bestaat uit de middelen die je tot je beschikking hebt. Die bepalen de grenzen van wat je kunt doen. Hoe duidelijker die gedefinieerd zijn, des te duidelijker ‘de vorm’ van de uitkomst te voorspellen zal zijn.

    Ik probeer me zelf zo veel mogelijk te beperken voor wat betreft te gebruiken apparatuur. Zo heb ik bijvoorbeeld ongeveer vijfentwintig softsynths op m’n computer. Wanneer ik wat probeer te maken, beperk ik me tegenwoordig tot drie of vier. Volgens mij zou dat creativiteitverhogend moeten werken (al ben ik hierop wellicht een uitzondering).

    Ik heb me er trouwens ooit in verdiept – in vorm / inhoud – en moest tot de conclusie komen dat er geen onderscheid bestaat …. Maar hoe ik dat nu weer met bovenstaand kan verenigen is me voorlopig even onduidelijk.

  2. @Rob: Bukowski heeft het hier denk ik met name over de dichtvorm.

    Boeiend onderwerp. Ik probeer me ook niet teveel te laten beperken door vorm, eerst rommelen en dingen laten ontstaan. Toch valt er altijd wel iets binnen een norm of format. Alleen al de keuze ‘doe ik het met tekst’ of ‘doe ik het met audio’ is al een keuze in media-vorm om mijn verhaal te vertellen.

    Dat vorm / inhoud niet van elkaar te onderscheiden zijn, daar kan ik wel wat mee. Als het samenvalt, the sweet spot, dan heb je iets denk ik.