in samenraapsel

Survival of the fittest contentmakers

#content makers

Waarde wordt meestal in geld uitgedrukt. Maar dat hoeft niet te betekenen dat dat ‘iets’ je ook geld kost. Kijk maar eens naar wat er op internet gratis te vinden is. Vertegenwoordigt gratis dan geen waarde?

Ik hoor het heel veel mensen letterlijk zeggen: als iets gratis is dan stelt het niets voor. Uhm, voor hoeveel werd YouTube met haar gratis content ook alweer aan Google verkocht?

Met Laura Babeliowsky, Huub Koch, Erno Mijland (links op foto), Erno Hannink, Sanne Roemen, Arnoud Engelfriet en Henk-Jan Winkeldermaat (rechts op foto) spraken we afgelopen donderdag over dit soort kwesties onder het motto van ‘Survival of the fittest content makers’.

Dat waarde misschien beter uit te drukken is in ‘het gevoel dat het bij de ander veroorzaakt’ dan dat je het uitdrukt in geld. En daarmee kwamen we gelijk bij onze gemeenschappelijke bezigheid uit: webloggen. Hoe je daar geld aan kunt verdienen is zeer divers.

Heel simpel: als je weblog waarde heeft, als de lezers er iets aan hebben, dan vertegenwoordigt het waarde. En die waarde valt uit te drukken in geld. Niet alleen kan een weblogger aan advertenties verdienen, een weblog vormt ook vooral een laagdrempelige manier om nieuwe klanten te verwerven. Bewust of onbewust. Hoe meer je van jezelf laat zien, des te groter is de kans dat mensen jouw ding, jouw content of jouw visie willen inhuren.

Maar het belangrijkste voor mij is nog wel: vrijheid. Ik merk dat veel mensen zich vrijheid laten ontnemen. Het zit allemaal in je hoofd. Als Het Hoofd gaat zeggen dat je alleen iets kunt doen wanneer er een betaling tegenover staat dan ondermijn je je eigen kracht en vrijheid. Als je je daarin beperkt dan ben je geen ondernemer, want ondernemen betekent immers letterlijk: iets ondernemen. Dingen doen, dingen maken. Elke ondernemer investeert, doet dingen die geld kosten. Investeert. En met een beetje geluk zal dit later geld gaan opleveren. Goeie webloggers snappen dat. Ik doe dat ook. Daarom publiceer ik dat wat ik maak online. Zodat anderen kunnen lezen, zien en horen wat ik doe.

Ik ben wat ik maak. Hier, nu, op dit moment. En als jij dat leuk vindt, geweldig!

P.S. Lees ook de verslagen van de anderen die aanwezig waren bij de creatieve bijeenkomst.

Update: Erno Hannink heeft een audio verslag gemaakt (luister):

Geef een reactie

11 reacties

  1. Helemaal waar.
    Mijn beste werkt tot nu toe -in mijn ogen- heb ik gemaakt vanaf het moment dat ik besefte dat het NIET verkocht hoefde te worden.

  2. Great post.
    This post resonates for me.

    The problem of “free” v. “without value” poses a real dilemma.

    So many times the issue is how to get the audience “invested” in the work. Money is one indicia of investment, but surely it should not be the only one.

    We have been very pleased with the download, review, and remix traffic we have gotten after 15 months running Negative Sound Institute. I was touched this week when an internet radio sponsor and listener from Italy wrote to tell us how much he likes the work of my co-owner Verian Thomas. He said something that struck me, to the effect that he would donate to our label, if he had the funds.

    At NSI we intentionally do not ask for donations or payment of any kind. Our webspace is inexpensive, Verian is good at website things, and I can market and promote pretty effectively. We may change tomorrow–I dislike too much dogma about such things. But I like very much that we are able to liberate the listener from having to associate our artists with payment.

    We must therefore create the listener’s “investment” in different ways. We release near-ambient (and one odd weirdbient guy) more than any other genre, so that we are a “dependable” source of one niche of music. We develop our ‘net presence with decent idea of where we are going. I credit Verian, who is an artist and computer guy as well as a music-maker, for a lot of our aesthetics. It makes a difference, this idea of “buy in” through joining in our vision. This is why we have 100,000 plus song downloads,where as 20 relases on soundclick.com might have 1,000.

    I therefore agree with your post that creative work cannot be valued by how much it costs. This is not limited to creative work, by the way. I notice that a recent issue of Sky and Telescope reported that a product test on binoculars found that good reasonably priced ones perform about as well as much more expensive ones. The rules are all changing, as technology changes.

    I am proud to be an amateur music-maker (which is good, because I will not be a professional). Yet I donate to a decent set of indie artists such as Kristin Hersh who are doing self-directed payment releases and trying to earn a living from their art.

    Yet to me, the important thing is the “invested” listener–who listens to what I do and enjoys it–more than the “investor listener” who pays me.

    Still, I used to have fun selling my poetry books and even very odd CCs on e-mail, because the fun of writing an ad and getting a “real money” bidder is a strange and yet real vote of confidence :).

  3. Het kostbaarste geven we gratis
    onvoorwaardelijke liefde

    ik heb 20 jaar lang 1 dag per week gratis gewerkt en het gaf(geeft) de meeste voldoening

  4. @Rob: heeft zeer waarschijnlijk met vrijheid te maken. Voor mij werkt dat zo.

    @gurdonark: those new ways to connect to people and even earn some money with your work is very interesting. But I keep hearing that donations work better in the States than here in Europe. Probably because we’re not used to use credit cards so often. And micro payments are not yet covered by our banks. They are sleeping… :)

    @Roel: weer een paar rake zinnen! Helemaal mee eens natuurlijk. De bereidwilligheid om gratis te helpen bevestigt juist nog meer dat het waarde heeft, dat het zo belangrijk is dat mensen het voor niets willen doen. Omdat het moet, omdat het zo belangrijk is.

  5. Waarde is natuurlijk een erg subjectief begrip. We leven hier in relatieve luxe en kunnen dus ook waarde toekennen aan zaken die voor anderen waardeloos zijn. Van jouw kunsten kan een kind in Afrika echt geen kruimel brood kopen. Voor hem is het waardeloos. Voor mij is het vermaak en dus waardevol. Ik kan mij vermaak permitteren.

  6. Om van iets moois te genieten heb je geen geld nodig, dus is het waardevol de blues is niet in rijkdom geboren evenals cajunmuziek zigeunermuziek enz enz,
    voor mij is muziek ontroering
    vermaak komt later

  7. @Marco. Ja natuurlijk, heel belangrijk zelfs. Maar ook arm is weer zo’n rekbaar begrip. Bedoel je arm met een uitkering, 3x per dag te eten en een mobieltje of bedoel je arm met nauwelijks te eten in een vluchtelingenkamp in Sudan ? Als die mensen moeten kiezen tussen de nieuwe CD van Hot Chip en een kom rijst weet ik wel wat ze kiezen. Kortom, voedsel, frisse lucht en (een mate van) gezondheid zijn basiswaarden, alle andere waarde wordt gecreëerd door omgeving.