in samenraapsel

Visualiseer je musici wanneer je muziek hoort?

Zojuist las ik een stuk tekst van Melle Kromhout ‘The Concept of Lo-fidelity’ genaamd. Hierrr te vinden. Melle probeert in dat stuk uit te vogelen waarom LoFi technieken (lage geluidskwaliteit in tegenstelling tot HiFi) toegepast worden bij het opnemen van muziek. Daarin trof ik de volgende paragraaf aan:

fidelity is based on an ideological assumption that there should, or even could, be a direct correspondence between a live and a reproduced sound

Interessant! Wat zie je voor je waneer je muziek hoort? Spelende musici? Ja zegt Phillip Auslander die uit zijn boek Liveness door Melle geciteerd wordt:

rock music fans ‘do visualize the musicians [performing ‘live’] while listening to recordings

Alleen fans van rockmuziek? Dat zou apart zijn, waarom niet ook liefhebbers van jazz, klassieke muziek of elektronische muziek? En om met die laatste groep te beginnen, hoe zou dat eruit moeten zien? Elektronische muziek wordt niet ‘echt’ uitgevoerd maar juist stapje voor stapje veelal op de computer gemaakt.

Ik nam de proef bij mezelf op de som. En inderdaad blijkt dat ik een zanger of een gitarist visualiseer als ik zang en instrumenten kan duiden. Maar ook andere beelden komen snel in mij op en de beelden van uitvoerende musici verdwijnen dan. Bij muziek waarbij ik de instrumenten totaal niet kan duiden zal ik nooit uitvoerende musici visualiseren. En instrumentale muziek roept dus ook geen beelden op van personen die een relatie met de muziek hebben. Een zeer aparte gewaarwording toen ik erop ging letten!

Maar er is nog iets anders gaande. Bepaalde muziek, bijvoorbeeld een stuk dat alleen uit piano bestaat, laat mij helemaal niet visualiseren dat ik daar die pianist zie zitten aan zijn piano. Nee, goeie muziek roept die beelden juist niet op maar andere beelden.

Ik vind het dus wel een opvallende uitspraak die Phillip Auslander over rockmuziek maakt. Ben ik hierin een uitzondering? Ben ik de enige die door goeie muziek gaat dagdromen over andere dingen dan zo’n bandje dat stoere muziek staat te spelen? Het lijkt mij toch echt niet.

Muziek en geluid moet droombeelden opwekken. Stimuli voor de hersens.

Geef een reactie

  1. Beste Marco,

    leuk dat je mijn stuk aanhaalt! Dit was een soort inventarisatie van het begrip lo-fi en de problematiek die daarbij komt kijken. In een ander artikel (http://www.scribd.com/full/35101255?access_key=key-1r4oyvmblguwec76xvdl) ga ik wat uitvoeriger op het onderwerp in, maar iets minder op dat wat jij aankaart.

    Ausländers boek gaat over de relatie tussen de begrippen ‘live’ en ‘mediated’ in onze huidige cultuur. Waar veel mensen zeggen dat popmuziek hoofdzakelijk in de studio ontstaat, en dat het ‘live’-aspect slechts een kopie daarvan is, zegt Ausländer dat die relatie complexer is.

    Hoewel het inderdaad zo is dat de meeste pop/rockmuziek (en, en daar gaat hem om, bij andere genre’s zoals jazz is dat minder het geval) in de studio ‘onstaat,’ waarna het live wordt ‘nagespeeld,’ wijst Ausländer er op dat het niet zo is dat fans/luisteraars een lang, ingewikkeld en versnipperd studioproces voor zich zien als er over de uitvoering wordt gesproken (eindeloze takes, elke instrumentalist apart, gekloot met snoeren en effecten etc.), maar eerder toch een ‘live’-context van een band die staat te spelen.

    Dit betekend niet dat die muziek geen andere beelden kan oproepen. Dat is feitelijk een hele andere kwestie. Het gaat om het beeld dat fans van de muzikanten en de uitvoering hebben, niet wat de muziek bij hen oproept…!

    groetjes,

    Melle

    ps. hoe was je zo bij mijn artikel beland?

  2. @Mello: dank voor de link naar je andere artikel. Dat ga ik zeker lezen. Het was inderdaad een zijspoor waar ik via LoFi op terecht kwam. Ik hou daar zeer van. LoFi en zijwegen.

    Stom dat ik er iets anders uit interpreteer, dat komt door mij beperkte Engels denk ik. Aan de andere kant vond ik het wel een interessante gedachte :)

    Ik kwam op jouw artikel terecht via een verkorte versie die ik op http://hardhoofd.com las. Een erg fijn blog dat ik pas sinds deze week ken.