in samenraapsel

Volgende stap voor blogs: integratie van style en scripts in blogpost

Zoals je zelf kunt zien met je ogen, ziet mijn blog, tenminste op dit moment, vandaag 31 januari 2011, er zeer kenmerkend bloggerig uit. Dat wil zeggen: een serie berichten met aan de rechterkant een sidebar voor de hoofdnavigatie. Is dat bewust zo gedaan? Ja, dat heb ik bewust zo gemaakt.

Gisteren ‘ontdekte’ ik een gaaf blog dat er helemaal niet bloggerig uitziet: VPRO Dorst. Gruwelijk gaaf gedaan. Elke blogpost wordt uniek vormgegeven waardoor het een eigen smoel krijgt. Elke blogpost staat geheel op zichzelf.

Tot nu toe was de gedachte achter een blog dat je vormgeving nooit opslaat in je blogpost. Het is not-done om bijvoorbeeld de gebruikte fonts in je blogpost op te slaan. Hierdoor kunt je later altijd de typografie en vormgeving aanpassen van het gehele blog. En met 1 muisklik.

Het ligt een beetje aan het type blog dat je hebt, informatieve bloggers zullen hier weinig behoefte aan hebben, maar voor bloggers die denken in de richting van Glossy 2.0 of Album 2.0, lijkt mij de integratie van inhoud met vormgeving ideaal. VPRO Dorst is het beste voorbeeld dat ik ken.

Door inhoud en vormgeving te integreren in 1 blogpost kun je deze tonen alsof het een magazine is, een album, een plakboek, eventueel voorzien van aanvullende javascripts voor extra functionaliteit. De mogelijkheden van het blog worden hierdoor enorm vergroot, visueel maar ook functioneel. Naar mijn idee is het de noodzakelijke stap in de evolutie van het webloggen.

Geef een reactie

  1. Vind het er wel fris uitzien. Sowieso is bloggen vrijheid en je bepaalt zelf hoe je blog smoelt. Als iedereen zich aan de regels houdt val je juist extra op als je het niet doet. Herkenbaar door onherkenbaar te zijn, zoiets.

  2. @Max: ja, heb ik ook. Maar staat los van dit principe, dankzij CSS per post kun je alles doen, ook de pagina heel breed maken bijvoorbeeld.

    Vormgeving is ook niet alles realiseer ik me ook. Soms is een soort kaalheid fraaier. Dan ligt de focus alleen nog maar op de woorden, een foto, een video, of op de audio.