in samenraapsel

Noto en Sakamoto

Ryuichi Sakamoto is voor mij een bekende naam. Alva Noto niet. Samen vormen ze een boeiend duo. Akoestisch en elektronisch naast elkaar en door elkaar. Met de digitale glitch als beat.

Hun album Vrioon vind ik filmisch. Ik krijgt er beelden bij. Dromerig. Een zoete zomer. Of huilend van regen.

En ik voel een verbinding met mijn benadering. Het is alleen verduveld veel lichter van toon. Transparanter. En totaal niet lofi.

Het inspireert.


Voor een kleine donatie via IDEAL zodat ik mijn werk onafhankelijk kan blijven doen, klik hier. Alvast bedankt!


Wil je mijn blogposts per e-mail of middels een feedreader ontvangen? Abonneer je dan HIER.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  1. Ook een aanrader is de dvd van beide mannen in combinatie met Ensemble Modern. Erg mooi! Er zijn trouwens genoeg pareltjes te vinden in het glitchwereldje. Ga naast Alva Noto ook eens zitten voor Royji Ikeda.

  2. Prachtig. Ik heb een paar albums van Sakamoto met Alva Noto op de schijf. Sakamoto kan bij mij sowieso niet stuk maar Noto wordt ook steeds mooier. Aanvankelijk dacht ik dat hij een Fin was, qua naam, maar blijkt enen Carsten Nicolai, Duitsert.
    Toevallig heb ik vandaag een stuk over Yellow Magic Orchestra geschreven trouwens.