in samenraapsel

the Art of LOFI

Mijn vriendin vraagt het me soms, waarom ik mijn muziek al snel een beetje spooky laat klinken.

Ik weet het niet.

Wat ik wel weet is dat ik soms ook gewoon cleane dingen maak. Omdat het zo loopt. Omdat de klant het wil. Stand van de maan. Het voedsel dat ik tot me neem. Whatevah.

Okee, ik hou van LOFI. Uit te spreken als HIFI, maar dan anders. WIFI spreek je ook op die manier uit, hoewel vrijwel niemand dat doet.

Dat is een cleane track. Erg digitaal.

Maar ik hou inderdaad zeer van rare warme, gruizige en vage klanken. Misschien omdat ik graag met de computer werk maar tegelijkertijd de perfectie ervan een groot nadeel vind. Een computer kan een perfecte cirkel tekenen. En elke letter A ziet er op het scherm telkens precies hetzelfde uit.

Dat vraagt om een offset. En het gekke is: dat is precies mijn karakter. Als de anderen zus doen, dan doe ik zo.

Geef een reactie