in samenraapsel

De ultieme planner

Er zijn mensen die juist goed presteren als ze niet onder druk staan. Die plannen alles perfect. Bouwen ruimte in voor onverwachte zaken. Overal zijn ze op voorbereid. Ze baseren alles op ervaring, gaan voor feiten, onderzoek, weloverwogen en een leven dat totaal maakbaar is. Niets laten ze aan het toeval over. Op die manier kunnen ze optimaal presteren.

Ik had het er gisteren met @MadamePrimula over. Toen ik vertelde dat mijn grafische kaart van mijn MacBook Pro een poos geleden stuk ging, reageerde ze: “heb je geen backup-machine dan?”

Ben er niet echt achter gekomen wat zij zou doen als toch nog onverwachts alles anders loopt dan verwacht. Ik stelde wat vragen in die richting maar alles bleek altijd voorspelbaar en planbaar. Stress, geen.

Ik bezit dat gen duidelijk niet. Waarschijnlijk presteer ik juist goed als ik er druk is, als er die noodzaak achter zit. Een krappe planning, weinig geld, onbekend terrein of niet gehinderd door enige kennis.

Toch lacht de planner mij ronduit in het gezicht uit. Die zou zoiets wat ik doe namelijk ook kunnen, maar dan zonder al die stress, paniek en zweetdruppeltjes. Kwestie van goed plannen en lachend je ding doen. #jaloers

Geef een reactie

  1. ik heb het allebei. ik heb een deadline nodig en een bepaalde druk, maar het liefst verdeel ik mijn tijd zo ruim mogelijk zodat ik ruim kan genieten van nonstress.

    Als ik dat niet doe, maak ik mezelf gek. Jezelf gek maken moet je zien te vermijden. De ene persoon plant dus dingen en de ander niet. Maar de ander ervaart minder stress of heeft die stress zelfs een beetje nodig. Thrillseeking kan op vele manieren.
    ;-)

    Wat ik tegelijkertijd ook bemerk is dat veel mensen een negatieve associatie krijgen met het woord ‘inplannen.’ Dat hoeft helemaal niet.

    Verder bouw ik ook niet zoveel zekerheden in. Een backup machine heb ik niet, als iets onverwacht anders loopt ga ik (nu) niet meer zo snel flippen. Flexibel zijn is een uitdaging en je kunt nu eenmaal niet alles plat plannen. Het leven is namelijk niet zo.

    Maar ik kan heel goed vooruit kijken en dat zorgt ervoor dat ik heel goed weet wanneer bepaalde dingen uitlopen, een bepaalde richting opgaan of halverwege gaan veranderen. Het zorgt ervoor dat ik daardoor ook snel inzie hoe ik iets anders kan plannen, en hebben andere mensen continu het gevoel dat ze iets gemist hebben. Te laat komers bijvoorbeeld, overzien vaak niet hoe lang iets duurt; jas aandoen, fiets pakken of naar de tram lopen, een aantal minuten speeltijd, het weer checken, ov info etc) En deze mensen zullen zich haastend en rennend ergens naartoe begeven en net op tijd of iets te laat arriveren op plek van bestemming, terwijl ik rustig op m’n dooie akkertje ergens arriveer zonder enige stress at all!

    U snapt? ;-)

  2. Ik geloof in een tussenoptie: flexibel plannen. Als in plannen om overzicht te hebben, niet strak eraan houden, maar wel erop instellen dat dingen mis kunnen en zullen gaan en durven improviseren. Daar draait het ook om als je bijv een event organiseert zoals ik doe. Je kunt plannen wat je wilt, maar er doen zich ALTIJD dingen voor waar je niet op had gerekend en dan is het de kunst om niet te stressen, maar direct te improviseren met wat je voorhanden hebt.

  3. Ik ben het helemaal eens met Karin. Hoewel ik wel een back-up machine heb. Gekregen. Van iemand die mij ‘het meisje met het lijstje’ noemde. ;-)

  4. Ik plan mijn agenda bomvol, te vol zelfs. Elke week weer met afspraken waarvan ik van te voren al weet dat ik er last van zal krijgen. En als het dan aan het einde van de week weer allemaal gelukt is, dan krijg ik daar toch een goed gevoel van! Een beetje gezonde stress laat mij juist beter presteren en houdt me scherp.

  • Gerelateerde content per tag