in samenraapsel

Boekpresentatie ‘Jack Kerouac: Verzen, schetsen, haikus & blues’

schilderij Jack Kerouac

Gisteren reisde ik op verzoek van de Rotterdamse Uitgeverij Nadorst af naar 020 om de boekpresentatie ‘Jack Kerouac: Verzen, schetsen, haikus & blues’ in de Openbare Bibliotheek van Amsterdam bij te wonen. Nadorst had mij gespot omdat ik voor mijn A13.nu project een paar maal de naam Jack Kerouac heb laten vallen. De man die voor altijd geassocieerd zal blijven als de schrijver van de asfaltromantiek, van het onderweg gevoel. Nomadisch zonder vast honk. Met On The Road, zijn legendarische boek uit 1957 als bekendste wapenfeit. Hoewel we Jack even zo goed met de Beat Generation kunnen associëren. Jack de Beat Poet. De Jazz Poet. Jack en de jazz, het gesproken woord en een saxofoon. Een uitgemaakte strakke combinatie.

Jack kon zich er flink tegen opwinden. Tegen de hokjesgeest. Zo haatte hij de hippies die zijn werk omarmden. In het zojuist verschenen boek ‘Jack Kerouac: Verzen, schetsen, haikus & blues’ zegt Jack er dit over:

“Ik wil dat iedereen in de wereld de volledige bekentenis van zijn eigen leven vertelt en dat doet OP ZIJN OF HAAR EIGEN MANIER, want dan hebben we met z’n allen nog iets te lezen op onze oude dag, in plaats van de aarzelingen en het mierengeneuk van ‘geletterde individuen’ met waterige ogen die alleen maar woorden veranderen die de Engel hen gegeven heeft …”


Je doet me een groot plezier door naar mijn muziek te luisteren.


Voor een kleine donatie via IDEAL zodat ik mijn werk onafhankelijk kan blijven doen, klik hier. Alvast bedankt!


Wil je mijn blogposts per e-mail of middels een feedreader ontvangen? Abonneer je dan HIER.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  1. Mooie radio. Dat saxofoonriedeltje is een mooi intro. Toch wat kritiek. Hoop dat je het als opbouwend ervaart. Het geluidsniveau van het interview is ten opzichte van het achtergrondgeluid – voor mij persoonlijk tenminste – te laag om me goed op het interview te kunnen concentreren. Terwijl het achtergrondgeluid wel degelijk een functie heeft.

    Om toch het achtergrondgeluid haar illustrerende functie te kunnen laten vervullen, was het beter geweest het interview in een stil hoekje op te nemen en los daarvan een paar minuten geroezemoes op te nemen. Wat dan via je ander spoor er weer ondergemonteerd had kunnen worden.

    Dat is tenminste mijn bescheiden mening. :-)

    Neemt niet weg dat ik altijd weer geniet van jouw radio op maat.

    • Ja, het is een beetje kielekiele met deze microfoon. Klopt wel. Ik heb een andere, zo’n BBC mic mono en die is voor dit soort situaties beter, pakt minder omgevingsgeluid op.

      Moet ff solderen binnenkort want kan deze recorder niet op mono schakelen.