in samenraapsel

De jaren met Ferry

fer

(dit bericht stond sinds eind 2005 op mijn blog, ging vervolgens door een migratie – lang technisch verhaal – verloren, om inmiddels teruggetoverd weer aangeboden te kunnen worden)

Mijn oude gitaarleraar, Ferry Robers. De meeste jazzmuzikanten in Den Haag kennen hem. Soms als ik zijn naam laat vallen in de kroeg (*) krijg ik gelijk een mooi verhaal te horen.

Ferry was een meesterlijke gitarist met een prachtige toon, perfecte timing en een echt eigen stijl. In de jaren dat hij mij lesgaf op de Haagse Stedelijke Muziekschool heb ik veel van hem geleerd.

Ik zal nooit vergeten hoe hij mij uitnodigde om op het North Sea Jazzfestival te spelen. Dat was mijn eerste keer, als ik het goed heb in 1987 (ja, we worden oud). Miles Davis speelde er toen ook. Magisch!

Ferry zoop en rookte behoorlijk door. Echt oud is hij niet geworden. Wel legendarisch en een voorbeeld voor velen qua hartelijkheid, vriendschap en didactiek. Hij was uniek en je kon verschrikkelijk met hem lachen.

Ferry, is overigens ook verantwoordelijk voor een aantal pijnlijke beschadigingen aan mijn gitaar. De schoft! Tijd voor wat foto’s…

* Bijvoorbeeld in Den Haag bij Danzig, De Oude Mol, De Pater of het Proeflokaal.

Geef een reactie

  1. WoW Marco…wat een mooi stukje over mijn opa! We zijn dankbaar dat hij voor velen een inspiratiebron is en dankbaar voor de glimlach, die hij, 28 jaar na zijn dood nog steeds bij velen op hun gezicht brengt :-)