in samenraapsel

Passie is een holle marketingterm geworden

In mijn Twitter timeline zie ik regelmatig workshops voorbij komen die je beloven te helpen bij het ontdekken van je passie. Hartstikke leuk hoor, je passie ontdekken, maar belangrijker nog is leren omgaan met je passie.

Zo blogde Peter de Kock gisteren.

Passie is een holle marketingterm geworden. Zonder passie ben je geen blij mens, zo luidt de boodschap. En als je jouw passie ook daadwerkelijk mag uitvoeren dan ben je een nog blijer mens. Inderdaad ja, mag uitvoeren, want niets moet natuurlijk tegenwoordig.

Ik kan je wel vertellen: met passie alleen kom je er niet. En ik spreek uit ervaring. Toen ik een jaar of 13 was knetterde ik van passie voor de gitaar. Helaas ging het ook gepaard met grote frustratie. In het begin haatte ik dat instrument regelmatig want iedereen speelde beter dan ik. Toch hield ik vol omdat ik ergens wist dat als die anderen het konden, ik het ook zou moeten kunnen. En dus knokte ik jarenlang door. Om vervolgens telkens op mijn bek te gaan en geconfronteerd te worden met mijn achterstand. Gelukkig geloofde ik niet (en nog steeds niet) in het woordje talent en bleef ik maar doorgaan, net zolang tot mijn gitaarleraar Ferry Robers veren in mijn kont begon te steken. Anderen legden het bijltje erbij neer maar ik niet!

Al die workshops en trainingen die vandaag de dag over passie worden gegeven, ze vertellen niet het hele verhaal. Passie is hooguit de aanjager van de liefde die je voor iets voelt. Maar alleen met passie kom je er niet. Zeker als passie een beroep moet doen op creativiteit, of op een bepaalde behendigheid. Je zult jezelf tijd moeten geven, geduld moeten hebben om dat goed te ontwikkelen. Een kwestie van aan de slag gaan en blijven doorgaan, jarenlang. Vergeet woorden als inspiratie en talent, ook dat zijn holle termen waar je niets mee kunt. Als je iets graag wil zul je het tijd moeten geven en geduld moeten hebben. De meeste mensen geven al weer vrij snel op onder het motto van ‘ik heb er het talent niet voor’ of ‘ik heb te weinig inspiratie de laatste tijd’. En misschien voelen zij zelfs wel meer passie dan jij. Toch maakt dat geen ene moer uit, want het punt is: de volhouder wint. Altijd.


Je doet me een groot plezier door naar mijn muziek te luisteren.


Voor een kleine donatie via IDEAL zodat ik mijn werk onafhankelijk kan blijven doen, klik hier. Alvast bedankt!


Wil je mijn blogposts per e-mail of middels een feedreader ontvangen? Abonneer je dan HIER.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  1. Er is zo’n gezegde dat het met heel veel zaken zo is als met muziek leren maken. Dat je er zo’n 8 tot 10 jaar voor nodig hebt om echt ergens te komen, en dat als je het dan nog niet in de vingers hebt je beter iets anders kunt gaan doen. Gaat ook op voor ontwerpen, fotograferen, schrijven…
    Dus passie is mooi, maar inderdaad vraagt een pietsie beetje meesterschap gewoon om dat oude vertrouwde bloed, zweet en tranen! … maar dan heb je ook wat! ;-)

  2. Verbinding is ook zo’n woord aan het worden. Maakt niet uit wat voor workshop je organiseert, als je in de naam ervan het woord ‘verbinding’ of ‘verbindend’ maar gebruikt. Maar wat is verbinding? Wat het niet is, is oordelen over mensen die bang zijn zich te verbinden (wat ik op Twitter wel eens lees) in de hoop dat je daarmee je workshop verkoopt.

    • Een vaag begrip vind ik dat, verbinder. Net zoals mensen die zich duider noemen. Echt tenenkrommend.

      Ik snap het wel, je gebruikt soms nieuwe woorden om iets nieuws mee aan te duiden. Maar veel is gewoon gebakken lucht.