in samenraapsel

Klaar

met hofstijl.nl

Soms gaan de dingen niet helemaal goed of helemaal slecht. Je verkeert in een soort grijs gebied. Je vraagt het je soms af: wanneer is het tijd om te stoppen?

Het cliché dat je niet op je dieptepunt moet stoppen is waar. Je kunt het beter doen op een moment dat je weinig vooruitzicht ziet. Het gevoel hebben in cirkeltjes rond te draaien, geen creatieve uitdagingen meer hebben, je het bijna als een last aan je been gaat ervaren. Je stelt jezelf steeds de vraag: is het nog wel leuk zo?

Naast mazzel, want dat heb je wel nodig in het leven, ben je natuurlijk afhankelijk van de keuzes die je zelf maakt. Dat is je kracht, dat is wat je puur uit jezelf kunt halen. Wat we kiezen, dat maakt ons tot wie we zijn. En dus nam ik die beslissing 2 dagen geleden. Het was geen kwestie van opgeven. Het was een kwestie van kiezen.


Je doet me een groot plezier door naar mijn muziek te luisteren.


Voor een kleine donatie via IDEAL zodat ik mijn werk onafhankelijk kan blijven doen, klik hier. Alvast bedankt!


Wil je mijn blogposts per e-mail of middels een feedreader ontvangen? Abonneer je dan HIER.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  1. ‘Het was geen kwestie van opgeven. Het was een kwestie van kiezen.’ Daar loop ik ook tegenaan, dat ik ergens mee stoppen ervaar als opgeven. En dan ga ik worstelen met met aan de ene kant mijn idee dat iets moet stromen en aan de andere kant het idee dat het nodig is voor iets waardevols door te zetten, niet op te geven. En dan verlies ik steeds meer het plezier in wat ik aan het doen ben en wordt de keuze steeds gemakkelijker, als ik de keuze althans als keuze wil zien.

    • Het is best lastig. In mijn geval was Hofstijl niet alleen mijn ding, dus dat maakte de keuze wat lastiger. Toch bleek telkens weer de keuze op mij neer te komen, hoe hard ik ook om support riep. Dat maakte die beslissing uiteindelijk een heel stuk makkelijker. Velen waren al eerder afgehaakt, zo maar plotseling.

      Het voelt bevrijdend. Ergens toch vreemd. Ben er dus net op tijd mee gekapt. Leuk zo’n groepsblog, maar op deze manier doe ik het nooit meer. Het is een wijze les gebleken.

      Succes met jouw keuze!

      • Dank je wel Marco. Een groepsblog lijkt me ook best moeilijk. Ik weet niet of het vergelijkbaar is maar ik heb een aantal netwerkprojecten achter de rug waarbij de actieve bijdragen van de leden praktisch nul is. Dan houdt zo’n netwerk al snel op te bestaan.

        Jij ook veel succes met je nieuwe keuzes.

        • Is te vergelijken. Als mensen afhaken of niets doen, goeie redenen daargelaten, dan voel je toch in de steek gelaten? Ik wel.

          Ach daarom zijn er contracten en is er geld. Mensen handelen anders uit vrije wil en hebben natuurlijk altijd belangrijkere dingen te doen. Het is logisch, maar het maakt het natuurlijk wel zeer kwetsbaar allemaal. Dat zie je online ook. 1 grote fout en Facebook is echt weg. Hebben we met MySpace bijvoorbeeld gezien.

          Waar hebben we het over? Echte vrienden? Echte fans? Ik denk dat John Lennon ook gek werd van die lui om hem heen :D Je staat er uiteindelijk alleen voor als het erop aankomt. So be it. Fuck de doelgroep of wat dan ook. Gewoon doen waar jij een vette kick van krijgt. Wat jouw lijf in beweging zet. En volhouden.

  2. Verstandig besluit. Je moet er wel lol in houden, aan zo’n blog. Groepblogs zijn erg moeilijk te onderhouden. Soms is het ook gewoon mooi om een punt achter een project te zetten en weer ergens anders aan te beginnen. Niet alles kan eeuwig doorgaan.