in samenraapsel

HARDER!

loudness.jpgJa, gek word je ervan. Het moet steeds harder en harder.

En ik vind het maar niets, want het klinkt doods.

WAT?


Tegenwoordig klinkt de muziek veel harder dan die van een jaar of tien geleden. Een echt logische reden is hiervoor niet te geven. Waarschijnlijk denkt men dat een hard geluid om aandacht vraagt van de luisteraar. Het feit wil wel dat de compressors (apparaten die ervoor zorgen dat het geluid kwa luidheid in elkaar gedrukt wordt) die bij radio-programma’s gebruikt worden helemaal over de zeik gaan als ze een hard signaal aangeboden krijgen.

Bovendien klinkt hard gemasterde muziek in MP3 formaat heel erg slecht. Dynamische muziek daarentegen blijft door de MP3 compressie nog redelijk overeind.

Voorbeelden? Vrijwel alles wat je nu koopt is belachelijk hard op CD gezet. De laatste U2 bijvoorbeeld. Klinkt verschikkelijk slecht in mijn oren, geheel verprutst door de mastering engineer. En klinkt minimaal 2 maal zo hard als een productie van tien jaar geleden.

Mijn muziek klinkt in vergelijking met veel moderne producties zachter. Ik gebruik meer dynamiek wat veel beter klinkt. Het enige lullige is dus dat als je naast mijn muziek ook andere moderne muziek in een media-player afspeelt je behoorlijk grote volume verschillen zult horen tussen deze producties. Niet zo handig dus, maar daar is ook al lange tijd iets op gevonden: Replay Gain. Dit is een handige techniek waarbij de volume verschillen tussen muziekstukken onderling opnieuw afgesteld worden. En wat denk je? Juist ja, die hard gemasterde CD’s die klinken heel erg bagger nadat hun volume aangepast is. De laatste U2 wordt zo een irritant monotoon klinkend geheel. Terug naar de winkel ermee en je geld terugvragen, zou ik zeggen.

Helaas heeft Apple’s iPod geen Replay Gain evenals een bekend programma als Windows Media Player om maar iets te noemen. Maar de goeie media players hebben het gelukkig wel. Mijn favoriete foobar2000 bijvoorbeeld of WinAmp.

Geef een reactie

  1. Ook heel vervelend, het volume verschil tussen dvd en cd. Ik speel beide op hetzelfde apparaat af, en na het kijken van een film is het dan nog al eens schrikken.
    Over dynamiek gesproken, DG had er in de begin jaren van de cd nogal een handje van om aan te tonen wat voor dynamiekverschillen zo’n cd wel niet aan kon. Het piano was echter zo zacht dat je het volume zwaar op moest schroeven, om je vervolgens de tering te schrikken als het orkest wat later forte kwam inzetten.

  2. Inderdaad, dynamiek kan ook teveel zijn. Zeker in de woonkamer, auto enzo. Daarom gebruik ook ik compressors en limiters. En al helemaal als effect vanwege bijgeluiden en karakter.

    Maar de meeste CD’s tonen een soort aan/uit grafische golfvorm in een editor. Aan voor geluid en uit slechts tussen de nummers in. Een soort schakelaar. Muziek op maximaal volume en daarna even rust tussen de nummers in.

    Ook een van mijn mastering voorbeelden Bob Ludvig is steeds harder gaan masteren. Misschien vindt hij zijn huidige producties beter klinken dan zijn oude producties. Ik niet. Onlangs deed ‘ie de nieuwste van Paul Simon. Ook veel te hard naar mijn idee. Een dynamische variant zou ik veel geschikter vinden.

    Het zou grappig kunnen zijn om via een Creative Commons licentie allerlei mensen remixen te laten doen evenals verschillende master-versies. Ik wil hier weleens een serieus balletje over gaan opgooien want het is volgens mij best een leuk idee.