in samenraapsel

Wel of niet reageren op je eigen blogpost

Michael Minneboo begint zijn blogpost ‘Waarom je negatieve comments moet negeren‘:

Sinds ik ben gaan bloggen heb ik een haat-liefderelatie met het reactieformulier. Of eigenlijk: met reageerders.

En sluit af met:

Als ik een blogposts schrijf, dan staat daar in principe alles in wat ik te zeggen heb. Ik heb vaak geen zin om dan met Jan en alleman tot het oneindige in discussie te gaan. Daar word ik simpelweg niet gelukkig van en het kost me te veel tijd.

Als je iets openbaar maakt dan krijg je kritiek. Positief en negatief, of je het nu leuk vindt of niet. Die kritiek krijg je wellicht zelfs als je het allemaal binnenhuis houdt. Misschien trekt moeder de vrouw soms een gezicht alsof ze een glas bedorven melk gedronken heeft.

Toch begrijp ik heel goed dat je, zoals Michael, de comments soms wilt uitzetten. En je hoeft dat niet voor je hele blog te doen, je kunt het per blogpost beslissen. Bij heel veel content vind ik comments niet echt werken. Bij muziek bijvoorbeeld. Ik ken overigens geen enkele band die het toestaat te reageren op een nieuwe track of album.

Blogs waren van origine een platform voor dialoog, maar je merkt dat er steeds meer een verschuiving plaatsvindt richting Twitter en Facebook. Wat dat betreft ben je nooit verlost van discussies als je eenmaal iets openbaar hebt gemaakt. Door de comments op je eigen blog uit te zetten ben je niet af van de discussie. Het enige wat het oplost is dat de discussie niet meer onder je blogpost gevoerd wordt.

De blogger is wat mij betreft vrij om al dan niet deel te nemen aan de discussie die er naar aanleiding van de blogpost ontstaat. Er is geen enkele noodzaak tot “moeten”. En waar die discussie plaatsvindt, dat boeit eigenlijk in het geheel niet. We schrijven geen brieven meer, dus alles is slechts 1 muisklik van ons verwijderd. Dat laatste is gelijk ook onze grootste valkuil omdat ze het gevoel van verplichting bij ons aanwakkert. Maar die verplichting zit zuiver tussen de oren. Er moet immers helemaal niets want de blogger heeft immers al gesproken. De blogger heeft geschreven en je moet het er maar mee doen.


Je doet me een groot plezier door naar mijn muziek te luisteren.


Voor een kleine donatie via IDEAL zodat ik mijn werk onafhankelijk kan blijven doen, klik hier. Alvast bedankt!


Wil je mijn blogposts per e-mail of middels een feedreader ontvangen? Abonneer je dan HIER.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  1. In principe reageer ik ook niet op reacties omdat precies zoals je schrijft je al kwijt bent wat je wilt zeggen of laten horen en zien. Maar sinds ik met die aardige mensen van Opûh Koffie aan tafel zit, wil ik ook aardig zijn als zij iets gereageerd hebben op mijn site maar ik ben er in feite tegen omdat je dan min of meer verantwoording zit af te leggen. Over iets dat je wellicht verkeerd of onvolledig hebt gepubliceerd. Dan is het opeens niet leuk meer wat je deed en ga je het ahw goed maken. Ja, dáaag, zo zit de blog niet in elkaar hoor. Althans niet de mijne. Hagazine.nl vroegâh, dan wilde ik meestal helemaal geen reacties hebben. En dat kun jij nu ook doen hoor, reactieknopje uitzetten en je hebt nergens meer ‘last’ van. Maar dit stond in ieder geval nog open;-)