in samenraapsel

De onafhankelijke blogger

Op een Blogspot-blog tref je vaak in de bovenbalk de link “Volgend blog” aan. Je kunt zo door wat blogs heen bladeren. Vanuit Google gedacht snap ik dat wel maar voor de blogger zelf is het nut daarvan nihil. Wie wil er nu een blog dat je kunt next-en? Genoeg bloggers, zo aan de aantallen Blogspot-gebruikers te zien.

Hetzelfde heb je met WordPress.com waar inmiddels veel bloggers een blog zijn begonnen. Hoewel WordPress.com niet aan bovenbalkjes doet, ze vormt wel een community rondom haar blogs. Zo kun je als WordPress.com-blogger een blogpost rebloggen en leuk vinden. En gelijk zet WordPress.com jouw avatar bij die post. Dat hebben ze van Tumblr overgenomen want die was daar de eerste mee.

De onafhankelijke blogger daarentegen heeft een eigen domein waarop een eigen installatie van blogsoftware draait (bijvoorbeeld die van WordPress.ORG – inderdaad niet te verwarren met wordpress.COM). Deze heeft zo zijn eigen plek op internet gecreëerd. Is 100% autonoom en heeft niets te maken met community-regels, of technische beperkingen of aanpassingen. De onafhankelijke blogger is een autoriteit.

Met name communities zoals Facebook en Twitter laten steeds vaker een zwarte keerzijde zien: teveel informatie. Het zijn kanalen geworden die veel professionals simpelweg misbruiken om hun ding mee te pushen. Alsof je de hele dag naar een advertentiekanaal zit te staren waar iedereen maar zijn eigen ding loopt te pushen.

Maar goeds, dit is natuurlijk al een tijdje aan de gang. Niet voor niets was het woord Ontvrienden het woord van 2009. We zijn inmiddels 3 jaar verder. Een nieuwe golf op internet kiest voor kwaliteit en langzaam. En het zijn met name die 2 woorden die de onafhankelijke blogger op het lijf geschreven zijn.

Geef een reactie

  1. Ik zit nu een paar maanden op tumblr en vermaak me er wel. Maar het is in mijn ogen toch vooral een virtueel doorgeefluik. Er staan boeiende afbeeldingen op, zeker, en soms zie je die op het blog van een blogger die de afbeelding zelf gemaakt heeft. Maar veel vaker is het een afbeelding die al honderden keren is ge-herblogd. Die gemeenschap is aan de ene kant handig: want een potentieel groot publiek, maar aan de andere kant krijg ik toch een beetje het gevoel van het schoolplein ervan: populaire groepjes etc. Opvallend genoeg komen de meeste bezoekers van mijn tumblr dan ook via google binnenvallen.

    • Ja, da’s ook zo’n beetje het gevoel wat ik erbij heb. En de baas van Tumblr is een interessante jongen maar zijn plannen kunnen zomaar ineens niet de mijne blijken te zijn. Onze vrijheid is al beperkt, en die vrijheid nog eens laten beperken door een service… tja, daar moeten wel hele grote voordelen tegenover staan. En die zijn er niet echt.

      WordPress.org rules!

      • Daar heb je een punt. Hetzelfde zei ik tegen de vara toen ze het aantal websites moesten beperken van Den Haag en opeens facebook wilden gebruiken voor programmasites. Je weet nooit wanneer die (commerciele) partij zijn voorwaarden verandert. En dan ben je waarschijnlijk het haasje. Daarom: een eigen domein. Altijd fijn!