in samenraapsel

#storytelling #belastingdienst

storytellingSpeciaal voor Steven Gort en Diana de Groot was ik vandaag ten kantore van de Belastingdienst in Apeldoorn verschenen om mijn licht te werpen op het onderwerp storytelling. Mijn laptop had ik voorzien van een kleine presentatie met wat mooie voorbeelden op dit gebied. In een paar sheets legde ik de link tussen storytelling, de schoonheid van het documentaire-format (lees: iemand op de voet volgen zodat de luisteraar en/of kijker kan gaan meevoelen) en een nieuwe mixed-media techniek die je de webdoc of de interactieve documentaire kunt noemen.

We spraken over hoe de Belastingdienst een interessante onbekende kant zou kunnen laten zien. Aan mekaar, als collega’s en naar buiten toe, naar de belastingbetalers toe. De gevoelige kant laten zien van een organisatie die net als iedereen aan het veranderen is. Omdat werk en prive door elkaar zijn gaan lopen. Omdat tijd en plaats onafhankelijkheden zijn geworden. En waarin we via Twitter de buitenwereld bij ons werk zijn gaan betrekken. Omdat we willen delen met iedereen. Omdat we om raad willen kunnen vragen ook al is het kantoor gesloten. Ook al zitten we niet achter ons bureau.

Zeg, hoe ver reikt het begrip collega?

Steven citeerde een collega:

niet meedoen aan sociale media is zoiets als de telefoon niet opnemen

Geef een reactie

  1. Was leuk om je voor het eerste irl te spreken. Mooi hoe ons gesprek verliep. Prettig hoe jouw aanbod ons tot inspiratie en idee brengt. Het zal nog niet meevallen een tastbaar verhaal te pakken te krijgen en daar ook mee aan de slag te gaan. We gaan het zeker wel doen! De geest is uit de fles!

    Dank voor de bereidwilligheid en investering.

  2. Ik heb voor een bedrijf laatst het social media gebruik van de concurrentie in kaart gebracht. Ik vond het resultaat nogal bedroevend en tevens een enorme uitdaging om het beter, veel beter te doen. Slechts enkele bedrijven die ik onderzocht deden helemaal niets aan social media, daar zat er zelfs eentje bij die via een webshop consumentenproducten levert. Google +, toch na Facebook het grootste netwerk, werd op een aan peer uitzonderingen na, niet gebruikt. Facebook werd wel gebruikt, Twitter iets minder. Maar dat was dan vaak alleen een pagina of profiel zonder enige interactie, verbinding of communicatie. Zo van: dan zijn we er alvast. Op LinkedIn hetzelfde laken een pak: een bedrijfspagina en that’s it. En die bedrijven die wel een social media account hadden, of meerdere accounts, vermeldden dit meestal niet op de eigen website. Die moet je dus echt gaan zoeken op de verschillende netwerken. Als ik aan het rake citaat van @Steven denk, dan zou ik me er niet eens over verwonderen dat je deze bedrijven zelfs telefonisch niet te pakken krijgt. Die mag je benaderen via een webformulier waar wellicht nooit op wordt gereageerd.