in samenraapsel

Groep 1: autonoom kunstenaar

Een autonoom kunstenaar maakt zonder rekening te houden met wat anderen ervan vinden zijn werk. Maar nadat het werk af is is hij wel afhankelijk van die anderen. Zij moeten zijn werk immers kopen. Er moet tenslotte wat geld in de broekzak van de kunstenaar terechtkomen.

De kunstenaar kan ook gebruik maken van een subsidieregeling. Dan moet er verantwoording worden afgelegd over het te ontvangen geld. Het werk van de kunstenaar wordt onder de loupe gelegd en er zullen vragen gesteld worden over hoe belangrijk en noodzakelijk het werk van de kunstenaar is.

Groep2: dienstbare maker

Er is ook een type maker dat volledig rekening houdt met haar publiek, haar afnemers, haar gebruikers. Dit type maker probeert precies op de behoeften in te spelen en aan verwachtingen te voldoen.

Steve Jobs heeft ooit verteld dat ‘ie op een dag besefte dat alles om hem heen door mensen gemaakt is die eigenlijk precies zijn zoals hijzelf. En dus kon ook hij die wereld gaan veranderen als ‘ie dat zou willen. Ik denk dat Steve hele goeie voelsprieten had voor wat er aan die wereld ontbrak en hij is dat vervolgens gaan maken.

Weet jij wat er aan de wereld ontbreekt of te verbeteren valt? En ben jij dat dan ook aan het doen of aan het maken?


Voor een kleine donatie via IDEAL zodat ik mijn werk onafhankelijk kan blijven doen, klik hier. Alvast bedankt!


Wil je mijn blogposts per e-mail of middels een feedreader ontvangen? Abonneer je dan HIER.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  1. Wat in de wereld het meeste ontbreekt is het besef van plaats en geschiedenis. Al vind ik het woord kunstenaar voor mijn activiteiten wat beladen, ik ben een afspiegeling van alles wat mij heeft beïnvloed.

    Ik hoop anderen nieuwsgierig te kunnen maken.

    • Ben benieuwd wat jij verstaat onder “plaats en geschiedenis”.

      Muziek is voor mij uiteindelijk ook kennis. Wiskunde binnen de beperkingen van 12 tonen en meestal zelfs slechts 7 of 5 tonen. En proberen uit die beperkingen te breken. Je staat met 1 voet in de traditie en met het andere voetje probeer je een stap in de toekomst te zetten.

      Nieuwsgierigheid is een mooie term. Zeer van toepassing op muziek. Ik ben het ook en ontdek hier en daar wat. En dat heeft vaak dan weer wat woorden nodig.

  2. Ik zie de dingen anders en denk daarom dat anderen erin geïnteresseerd zijn. Noodzakelijk is dat niet want ik vertel het toch wel of schrijf het toch wel op. Ik kreeg ooit een jaaropdracht van een reclamebureau dat mij gevonden had in de Blauwe Bugamor als anderen dit nog iets zegt uit de papieren eeuw. Daarin had ik een simpel slagzinnetje gezet waarop ik gekozen werd. Dat zinnetje luidde: Ken de mens en word gelezen! Het was meteen bingo.
    Ik ben niet zo’n verbeteraar maar ben er wel mee bezig. Hoe vaker ik naar tv kijk hoe meer ik mij afvraag waar iedereen in hemelsnaam mee bezig is en interesse voor heeft. dan zie ik niet alleen ons voor een scherm zitten, maar in gedachten ook al die andere kijkbuiskinderen. Ga toch iets voor jezelf doen denk ik dan, maar spreek dan dus ook weer mijzelf aan. Ik heb veel meer voldoening van iets zelf doen dan ernaar te gaan zitten kijken. Als ik het ‘gedaan’ heb ben ik blij als het goed ontvangen wordt en geërgerd als dat niet zo is. Met de gedachte: dan moet je het zelf maar weten! Maar men loopt dan een briljante gedachte mis die de hele wereld had kunnen gebruiken (volgens mij).