in samenraapsel

Op 14 maart 2001 zette ik mijn allereerste blog online onder mijn eigen domein raapie.nl. Kort ervoor had ik Blogger ontdekt. Ik was werkzaam als programmeur bij Madocke en stak al mijn 9 collega’s aan met mijn Blogger-gekte. Alleen gingen zij het niet doen. Ik wel.

En ik doe het nog steeds.
Bloggen dus.

In die tijd deed ik het in het Engels, net als iedereen die ik kende. Pas in 2005 kwam daar verandering in. Toen besloot ik onder mijn eigen naam marcoraaphorst.nl in het Nederlands te gaan bloggen.

Ik was een van hen: de bloggers. Inmiddels niet meer want de meesten van hen moeten we inmiddels tot de ex-bloggers rekenen. Zij Twitteren en Facebooken alleen nog maar.

En ik doe het nog steeds.

De blog-criticasters verklaarden het blog jaren geleden al dood. Maar volgens mij zijn zij het die dood zijn en leeft het bloggen juist meer dan ooit tevoren. Misschien valt dat niet zo op door al het Getwitter en Gefacebook maar het is wel zo. Of het nu om de nieuwste iPhone gaat, om een vliegtuig dat neergestort is of om de nieuwste mode of design nieuwtjes, vrijwel altijd is de bron een blog.

Je zou zeker kunnen stellen dat het bloggen mainstream geworden is. En daarom ga ik deze maand elke dag bloggen over het bloggen, metabloggen dus. Ik wil de balans gaan opmaken van mijn eigen blog. Mijn blog met de rest van de blogs gaan vergelijken. Hoeveel zijn er eigenlijk? Mijn blog tegen Twitter en Facebook afzetten. En waarom blog ik eigenlijk nog steeds? Heb ik alles al uit mijn blog gehaald of zit er nog meer in het vat? En meer van dat soort belangrijke dingen des levens van een nationale blogger.

Tot zover, de aanleiding. Morgen weer een dag en dus weer een blog.

Geef een reactie

  1. Er zouden nog veel meer mensen kunnen bloggen, mensen die ook echt wat te vertellen hebben, die dat ook best zouden willen en dat best ook zouden doen als ze meer niet zoveel tijd zouden besteden aan het bedenken van redenen om het niet te doen. Blog ze Marco.