in samenraapsel

 

De dag ervoor had ik nog tegen iedereen geroepen dat ik op niemands bevel zou gaan schieten. En mijn lange haar ging er ook niet af. Ik werd uit de groep gehaald, apart geplaatst om de nacht door te brengen en kon de dag erna weer naar huis. M’n geweten had me niet in de steek gelaten.

Op een lullig stationnetje in Ermelo griste ik de Walkman uit mijn tas. Vanaf cassette draaide ik Big Dreamers Never Sleep van Gino Vannelli.

Een dromer met een geweten. Inslapen, dat nooit.

You may say I’m a dreamer. But I’m not the only one.


Je doet me een groot plezier door naar mijn muziek te luisteren.


Voor een kleine donatie via IDEAL zodat ik mijn werk onafhankelijk kan blijven doen, klik hier. Alvast bedankt!


Wil je mijn blogposts per e-mail of middels een feedreader ontvangen? Abonneer je dan HIER.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  1. Grappig. Ik heb nooit op iemand geschoten, mijn lange haar moest er ook niet af (kreeg er wel een hoop commentaar op, maar boeien!) en had de tijd van mijn leven. Heb 11 maanden op Plein 4 gediend. De liefde voor Den Haag is nooit meer bekoeld.

    • Mooi :) Ik ben ooit nog als zelfstandige werkzaam geweest voor de Landmacht. Tegen iedereen vertelde ik over mijn dienstweigeravontuur maar het boeide niemand wat. Met veel lol en voor veel geld heb ik daar mijn ding kunnen doen.