in samenraapsel

Is het een Hasselblad?

the inspector cluzo

Ik ontving een paar dagen geleden een bijzondere Flickr-mail.

Ik heb eens wat bij uw foto’s zitten neuzen en ik vroeg me af met watvoor fototoestel u schiet. Is het een Hasselblad?

Een Hasselblad? Verre van dat, ik schiet met een 5 megapixel mobiele telefoon foto’s. Moet zeggen dat ik er erg van hou. Kleine vreemde vervormingen, lichtgevoeligheid et cetera. Vaste lezers weten het: ik hou van lofi.

Daar maakt u dan hele fraaie plaatjes mee!!

Echt heel mooi.

De persoon in kwestie maakt zelf ook mooie foto’s. En heeft er dus verstand van.

Opnieuw een bewijs dat het niet om de spullen draait. Die zijn slechts een kleine schakel in het geheel. Het gaat erom wat je met die spullen doet.

Anton Corbijn schiet hele ruiserige en nooit super scherpe plaatjes (hij schiet nooit met statief) om maar iets te noemen. Ik hou daar erg van. Kortom: het draait om de imperfectie. Daar zit leven in. Een Perzisch tapijt met een weeffout. Of zoals het Chinese Wabi Sabi.

Foto: Marco Raaphorst / Licentie: Creative Commons BY

Geef een reactie

  1. Dit is een blogje naar mijn hart! Alles moet altijd zo perfect zijn, zo gladjes en netjes, zeker in de fotografie. Vaak is al het leven eruit gephotoshopt. Een live cd waar alle foutjes uitgehaald zijn is doods. Toch conflicteert deze opvatting ook wel weer een beetje soms, want ik hou ook van mega strak design en daar passen vaak geen imperfectheden in. Het ligt soms ook een beetje aan het medium. Waar ligt de grens van de schoonheid van imperfectie?