in portfolio

25 jaar geleden speelde ik met MAM in Paradiso.

MAM – Paradiso – 1993 (foto: Conno van Wijk)

Hoewel ik dat een groot succes vond en nog altijd vind, de rest van de band dacht daar een beetje anders over. Niet veel langer daarna is MAM ermee opgehouden. We zijn niet met ruzie uit elkaar gegaan, maar zanger Pieter Bon en bassist en liedschrijver Tom America hadden behoefte om andere muziek te gaan maken met andere mensen. Ik vond het erg jammer.Nog altijd zijn er fans van MAM. En ondanks dat we in het Nederlands zongen zijn die fans over de hele wereld te vinden. Ook gisteravond leefde daarom de vraag voor een reünie weer op:

https://twitter.com/jpk69/status/1034154374745010178

Maar het kan wonderlijk lopen. Zo speelden wij – Tom, Pieter en ik – gisteravond opnieuw in Paradiso. 25 jaar na dato. Maar er is geen sprake van een MAM reünie. Dat gaat nooit gebeuren ook, want daar heeft Tom geen zin in. Ik respecteer dat, hoewel ik zeker wel te porren ben voor een MAM in een 2.0 upgrade.

Deze avond, althans het voorprogramma dat wij verzorgden, was een eerbetoon aan onze fan Ron Kane die vorig jaar veel te vroeg (Ron werd 59) is overleden. Tom bracht in zijn eentje een nieuwe uitvoering van het nummer Pasadena dat ook op ons laatste MAM album Look: Nederlands! uit 1995 te vinden is. Het nummer werd gecomponeerd aan de hand van een gesproken verhaal van Ron Kane die vertelt hoe zijn vriend Rick Snyder (nota bene de oude bassist van de legendarische Captain Beefheart band!) voor hem de CD single van MAM importeert, 5000 miles from Tilburg, naar Long Beach, California.

Samen met Pieter Bon maak ik nu deel uit van The Record Man. Een band die een eerbetoon doet aan de ware Record Man: Ron Kane. Op initiatief van Bob Gaulke uit New York die gisteravond met ons meedeed in Paradiso. Aangevuld met Hans Croon (The Dutch) op zang en gitaar, Marcos Kuzka Cunha uit Rio de Janeiro op bas, Henk Hofstede (NITS) op zang, Fay Lovsky op zang en toetsen en Bob Schimscheimer op drums.

L1004813-Edit

Stukje van de song Human Heart, gezongen door Hans Croon (The Dutch), (gefilmd door Puck Raaphorst):

White Car, Blue Ocean met Henk Hofstede (NITS) op zang en dulcimer (gefilmd door Hilde Hoekstra):

De song The Record Man (video: Tristan Melissen; geluid: Wout de Kruif):

Slottrack van ons optreden, de song Ron Kane gefilmd door Hilde Hoekstra:

Aanstaande zaterdag op 1 september 2018 spelen we in mijn achtertuin op het gratis NIMBY Festival in Den Haag. Daarna moeten onze buitenlandse vrienden helaas alweer terug naar huis.

Guido van Nispen heeft prachtige foto’s van ons optreden en van The Dutch gemaakt. Aan The Dutch hebben wij dit optreden te danken, zij waren de hoofdact en dat stond als een huis. Met hen deed ook Job Cohen mee, de oud-burgemeester van Amsterdam, die een voordracht deed in dada-taal tijdens het nummer So Long H.N, Werkman.

The Record Man is een gelegenheidsformatie. En wat mij betreft een band die zoveel mogelijk gelegenheden om te kunnen spelen moet gaan aangrijpen. Bob Gaulke vond dat we maar naar New York moesten komen voor wat gigs… wie weet!

Mijn dochter maakte ook nog een paar foto’s, eentje van de soundcheck.

The Record Man, Paradiso 27 August 2018

En eentje van het concert. Zij deed de merchandising voor onze band, voor The Dutch en voor Pieter Bon. Het was haar eerste keer in Paradiso. Pa trad op.

The Record Man, Paradiso 27 August 2018


Abonneer je op marcoraaphorst.nl via e-mail of RSS.


Voor een kleine donatie via IDEAL zodat ik mijn werk onafhankelijk kan blijven doen, klik hier. Alvast bedankt!


Wil je mijn blogposts per e-mail of middels een feedreader ontvangen? Abonneer je dan HIER.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.