in samenraapsel

ik was ‘m vergeten, de Melodiestraat

Vandaag liep ik weer eens door de straat waar vroeger mijn oma woonde, de Preludestraat. De grote speeltuin aan het einde van de straat zit er nog, daar waar de Melodiestraat begint.

We waren onderweg naar het crematorium Ockenburgh. De vader van twee vrienden, een tweeling, was plotseling overleden. Op de plechtigheid klonk mooie muziek van Gustav Mahler. “Dat heb ik dus blijkbaar gemeen met mijn vader… “, zei Toon nog.

Wil je mijn blogposts per e-mail ontvangen?
Abonneer je dan HIER.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.